De kinderboekenkettingbrief…geloven in het goede van de mens?

 

de kinderboekenkettingbrief

Eergisteren zag ik een oproepje op Facebook van een blogkennis. Wie er mee wilde doen aan een soort ‘kinderboekenchallenge’ : jij stuurt 1 boekje naar een kind, zet vervolgens de naam van je eigen kind op de lijst en zo zou je kind uiteindelijk 36 boeken ontvangen van andere deelnemers. Dat klonk een boekenwurm zoals ik als muziek in de oren, dus ik deed mee!

Het klonk te mooi om waar te zijn, en dat is het dus waarschijnlijk ook

 

Toen ik namelijk gisteren het boekje voor ‘mijn’ kindje leuk ingepakt op de post had gedaan en vervolgens een oproepje op mijn eigen Facebookpagina plaatste, bleef het stil. Ik tagde wat mensen maar kreeg de (overigens begrijpelijke) reden dat hun kasten al uitpuilden. Een andere Facebookvriendin wees me daarna op dit nieuwsbericht, en wat ik daarin las maakte dat ik me enorm dom en goedgelovig voelde. De challenge was volgens het bericht namelijk gewoon een ouderwetse kettingbrief. Een kettingbrief met een bepaalde constructie waardoor de persoon die deze actie ooit gestart heeft waarschijnlijk wel die 36 boeken gaat krijgen en de andere deelnemers zeer waarschijnlijk niet. Puur omdat er gaandeweg schakels worden verbroken of mensen zich niet aan de afspraken houden.

Ik weet natuurlijk best wat een kettingbrief inhoudt. Vroeger heb ik er veelvuldig aan meegedaan en toen ging de uitvoering ook niet altijd van een leien dakje. Daarnaast durf ik vol overtuiging te beweren dat de persoon die mij wees op deze challenge 100% betrouwbaar is en met goede bedoelingen meedoet. Ik volg haar al een tijdje en weet onder andere dat haar dochter net als Elise ook enorm van boekjes lezen houdt. Zo zullen er nog veel meer deelnemers zijn net als zij met het hart op de goede plek, die ook daadwerkelijk een boek opsturen naar een ander kind omdat ze het belangrijk vinden dat het voorlezen gepromoot wordt. Alleen worden die boeken dus niet naar mijn kind gestuurd. Terwijl ik dit typ heeft zich nog niemand gemeld die mee wil doen en dus lijkt het erop dat bij mij de schakel wordt verbroken. Dat is best wel een beetje zuur als jij wel je best hebt gedaan om een leuk boekje op de post te doen. Je kan mensen niet dwingen om mee te doen en ik bedoel dit artikel ook niet als een steek onder water, maar ik vind het jammer omdat ik het idee zo leuk vond. Maar goed, misschien krijg ik binnenkort nog reacties.

In het krantenbericht spreken ze zelfs van een piramidespel; wat een negativiteit.

 

Die insteek maakt het extra vervelend omdat deze challenge om kinderen draait. Die gaan vol enthousiasme meedoen met zo’n challenge. De kinderen die oud genoeg zijn om te snappen hoe het werkt zullen niet begrijpen waarom (in het ergste geval) de beloofde boekjes niet bij hun door de brievenbus vallen en dat vind ik echt ontzettend sneu. Mijn twee-jarige snapt het gelukkig nog niet. Dat is dan een schrale troost. Ik hoop in ieder geval dat de kinderen die tot nu toe hebben meegedaan veel boeken zullen ontvangen. Ik heb in ieder geval 1 kind blij gemaakt.

En Elise? Die krijgt als de reacties uitblijven die 36 boeken gewoon van mijzelf. 😉

Heb jij wel eens aan een kettingbrief of soortgelijke actie meegedaan en wat waren jouw ervaringen hiermee?

Mis niks en volg Dochterlief op Facebook, Twitter en Instagram

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

16 Comments

  1. Ook ik heb meegedaan. Dat ik hoop 36 boeken te krijgen? Nee zeker niet, maar welke moeite is het om een boekje op te sturen en daar een kind heel blij mee te maken. Een week later zelf een geweldig boek gekregen. Een boek voor de kinderen in mijn klas, want ja daar deed ik het voor. Een boek gekregen dat ik zelf nooit gekocht zou hebben maar wat graag gelezen wordt. 1 boek gestuurd en 1 terug gekregen. Mijn missie is al geslaagd. Wat iedereen ook verder vertelt.

  2. Ik heb ook meegedaan, 1 boekje verstuurd nasr het neefje van een vriendin en vanmorgen lag er een supermooi boekje voor mijn zoon van 13 op de mat. Daar was ik al zo blij mee. Gewoon kinderen blijmaken. Ik zie wel hoeveel boeken we krijgen. Elk boek.is er een en de intentie zal best goed zijn.

  3. Ik vind de strekking heel erg mooi (lezen promoten), maar ik vind het krijgen van 36 boeken wel ietwat overdreven veel. Toch is het geven en ruilen van kinderboeken heel leuk. Ik hoop echt dat je alsnog een paar boeken ontvangt!

  4. Ik doe ook aan zoiets mee, alleen dan word er door 1 persoon gecontroleerd of we allemaal een tweedehands boekje naar elkaar sturen. Heb je elke maand een ander boekje. Toch wat veiliger.

  5. Ook ik geloof er niet in…
    Vroeger hebben we wel eens meegedaan, mijn ouders, zusje en ik met brieven, boekjes, boekenleggers en weet ik veel wat.

    Toen ik ouder was heb ik het eens met singeltjes gedaan, ook één grote mislukking. En bij de oudste ooit eens met babysokjes gewoon omdat het leuk was.

    Mijn ervaring is dat het ‘kettingbriefsysteem’ gewoon niet werkt… het is een erg kwetsbaar systeem die voltooiing praktisch onmogelijk maakt.

  6. Hi Romy, wat ontzettend jammer hoe dit is gelopen. Ik sta er inderdaad echt voor de volle honderd procent achter en heb direct (of was het nu de ochtend erna) een superleuk boekje en kaartje in een envelop gestopt, versierd met mijn eigen tekeningetjes en op de bus gedaan. Hoe jammer is het dat door zo’n nieuwsbericht – wat anderen (ik heb het overigens niet over jou!) delen – angst en terughoudendheid verspreid wordt. Om het te vergelijken met een piramidespel (ik doel nu op het nieuwsbericht zelf) vind ik wat kort door de bocht. Het doel en de focus zou moeten liggen op de kinderen en het (voor)lezen. Het positieve dus. Noem mij naïef, maar in wat voor wereld leven wij, dat dit soort negatieve reacties, terughoudendheid en ongeloof de overhand krijgen. Ja, ook ik maak mij druk (je leest het al 😉 Het grappige is dat juist door dit soort nieuwsberichten de schakels tussenin ‘uitvallen’ doordat niemand meer mee wil doen of ze het maar afdoen als een kettingbrief. Oorzaak en gevolg. Zullen we elkaar maar een boekje gaan sturen? 😀

    • Ik ben het helemaal met je eens hoor. Ook mijn bedoeling was om andere kinderen blij te maken en het (voor) lezen te stimuleren. Dan maar naïef, ik ga uit van het positieve. Had ik echt op 36 boeken gerekend? Nee, een paar boekjes waren leuk geweest. Ach ja, het zij zo.

      Goed plan, ik ga een boekje voor jouw kleine boekenwurm uitkiezen. Ik pb je nog. 😉

  7. Ik doe aan zoiets eigenlijk niet snel mee. Sowieso heeft deze actie een tijd terug op Instagram ook al rondgedwaald en ben ik toen geloof ik 20x getagd. Nu ook alweer een stuk of 10x. Je kunt sowieso niet met iedereen meedoen, dus loopt dan snel al de kans dat ergens de schakel gebroken gaat zijn. Vind het wel heel sneu dat je meisje nu geen 36 boekjes gaat krijgen.

    • Het artikel was ook niet aanvallend of bekerend bedoelt. Ik weet hoe vol de kasten kunnen zijn met kleine kinderen in huis. Het is geen verplichting. Ach, en die volle boekenkast komt hier wel omdat ik het lezen ook met liefde stimuleer. 🙂

  8. Vroeger ooit zoiets gedaan met recepten naar elkaar sturen. Ik heb helaas nooit recepten ontvangen. Dus inderdaad, ik begin er niet meer aan.

  9. Ja, ik doe ook mee. Vorige week boekje verstuurd en nu 1 boek ontvangen. Kids al helemaal blij… Overbuurvrouw heeft er nu 10 ontvangen, ik ben benieuwd wat er hier nog komt. Het blijft een gok, kan leuk zijn maar kan ook tegenvallen 🙂

  10. De enige leuke versie van een kettingbrief was het brood ‘Herman’, heerlijk! Maar ik heb heel lang geleden weleens meegedaan aan een soortgelijke constructie, dat ging toen om sokken. Ik heb er nooit een paar voor teruggekregen, dus vermoedde dat het met deze kinderboekenchallenge precies zo zou gaan. Jammer, want het idee was leuk.

  11. Ik geloof eigenlijk nooit in dit soort dingen. Naast het feit dat hier ook de hele kast al vol staat doe ik er daarom dus ook niet aan mee. Het idee is leuk, maar er zijn zoveel factoren die zoiets vrij onmogelijk maken.

Geef een reactie