Do it The Artists’ Way: op zoek naar je identiteit

Toen ik laatst bij hoofdstuk 2 van The Artists’ Way was aanbeland, las ik de titel, zuchtte diep en dacht: ‘Oh nee. Hier heb ik zó geen zin in. Hoezo moet ik mijn identiteit gaan onderzoeken en terug vinden?’ 

Hoge toppen bestaan niet zonder diepe dalen

Julia Cameron legt uit dat het voor iedereen van belang is om stabiel met beide benen op de grond te staan, maar voor kunstenaars al helemaal. Als je je labiel voelt, ga je namelijk sneller twijfelen. Ook over je eigen talent. Zo kan je jezelf bijvoorbeeld saboteren door te denken dat het toch nooit lukt, of door het moment van beginnen steeds maar uit te stellen. Vandaar dat het belangrijk is om je bewust te zijn van je identiteit.

Tja, daar had ze een goed punt. Ik voelde me lichamelijk niet echt top en merkte meteen wat dat deed met mijn psyche en zin om creatief bezig te zijn: die zin was tot het nulpunt gedaald en ik werd echt geplaagd door twijfels. ‘Waarom zou ik…?’ en ‘Ik heb nog 100 andere dingen te doen.’ dacht ik regelmatig als ik een stukje wilde schrijven. Maar dit bleek volkomen normaal.

Volgens Julia Cameron is die twijfel just een teken van herstel. Haar tip? Herken ze als twijfels en zet er meteen iets positiefs tegenover. Bedenk bij jezelf wat je wel aan creatieve dingen gedaan hebt en ga gewoon verder.

‘Giftige’ mensen en gekmakers

Ken je dat gevoel dat sommige mensen je energie geven en anderen alle energie uit je lijken te zuigen? Ik ben ermee bekend. Wat ik best een eyeopener vond is dat dit ook belemmerend kan werken op jouw uiting van creativiteit. Nou klinkt de term ‘giftig’ wel vrij heftig en de voorbeelden die ze schetste ook. Ik kreeg weinig kritiek op mijn interesses en mij is nooit expliciet gezegd dat ik bijvoorbeeld een nuttigere opleiding moest volgen, maar ik deed het uiteindelijk wel. Ik was toch te onzeker om mijn hoofd boven het maaiveld uit te steken.

Er bestaan niet alleen ‘giftige mensen’ volgens Julia Cameron, maar ook ‘gekmakers’ Denk aan mensen die altijd drama’s creëren (en dan heb ik het niet over een peuterpuber) op voor jou belangrijke momenten. Gekmakers schenden afspraken, verwachten een voorkeursbehandeling op momenten die echt niet goed uitkomen, manipuleren en geven altijd anderen de schuld.

Ik dacht meteen aan een persoon die een grote rol in mijn leven heeft gespeeld. Inmiddels heb ik geen contact meer met deze persoon maar het effect dat de gekmakerij op mij heeft gehad is nog steeds zichtbaar in bepaalde denkpatronen die ik heb en dat was pijnlijk om te realiseren. Maar goed: liever dat ik me er bewust van ben en er iets aan kan doen dan dat ik het een stempel op mijn ambities laat drukken.

Hoe je jezelf onbewust saboteert

Na deze pittige omschrijving over hoe andere mensen je kunnen blokkeren in je creativiteit, gaat The Artists’ Way in hoofdstuk 2 verder over hoe je jezelf vaak onbewust saboteert. Dit heeft vaak te maken met negatievere gedachten die je zelf denkt of uitspreekt, zoals ik eerder in dit artikel al aangaf.

Maar ook positief denken en de kansen die hiermee op je pad kunnen komen afslaan is een vorm van zelfsabotage. Toen ik een mailtje kreeg over een schrijfevent dat in het najaar zou plaatsvinden, had ik mijn lijst met bezwaren al snel klaar. Nee, ik ga er niet naar toe. Ik heb amper een idee op papier. Of Wat heb ik daar te zoeken? Ik ben niet eens een echte schrijver. Voilà: daar ging ik al. Gelukkig is dit volkomen normaal, al ben ik nog moed aan het verzamelen om me daadwerkelijk in te schrijven.

De kracht van aandacht

Alles wat je aandacht geeft, groeit. Dat zal elk klein kind je kunnen vertellen. Het is jammer dat ik niet zoals mijn dochter met volle aandacht in het nu kan zitten. Dat ik niet meer minutenlang de blaadjes van een bloem kan bewonderen of staren naar de wolken die van vorm veranderen. Het is zo fijn om te doen.

Versnipperde aandacht geeft een gevoel van onrust en daarom heb ik besloten om -hoe klein en onbeduidend het ook lijkt- mijn volle aandacht aan dingen te schenken. Social media is tot een minimum beperkt en ik mag van mezelf meer ‘nutteloze’ dingen doen, als ik ze maar met aandacht doe. Als ik met Elise speel, leg ik mijn telefoon weg. Onze uitjes samen worden niet meer tot in detail vastgelegd op mijn telefoon. Ik eet bewust en proef elke hap. Ik loop bewust een extra blokje om voor de beweging en om de omgeving eens goed in me op te nemen.

Hoe bevalt deze methode tot nu toe?

Ik merk dat ik productiever ben en meer tijd over hou. Ik knutsel en teken met Elise mee en dat is heel ontspannend en inspirerend. Maar eerlijk is eerlijk: het schrijven zelf is er de laatste paar weken een beetje bij in geschoten en dat ga ik weer oppakken. Door er zo bewust mee bezig te zijn leer ik veel over mezelf. Het is net alsof die blinde vlek af en toe wegtrekt.

Ook de oefeningen die bij elk hoofdstuk horen ga ik met wat meer aandacht doen. Zouden jullie het leuk vinden om hier meer over te lezen op de blog? En zijn er eigenlijk lezers die deze methode ook gevolgd hebben?

Filed under Dochterlief schrijft
Author

Romy (1980) is familiemens, multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 3 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

7 Comments

  1. Hoi Romy!

    Ik heb The Artist’s Way ook gelezen en heb (bijna) alle oefeningen gemaakt. Wat mij betreft een heel goed boek! Wel niet altijd eenvoudig.
    Ik zou graag meer lezen over jouw ervaringen met het boek/de oefeningen.

    Dit artikel is het eerste dat ik van jou lees (ik klikte op je link via een Facebookgroep). Ben nieuwsgierig naar meer artikels, dus ik ga meteen je blog verkennen. 🙂

    Fijn weekend!

    Groetjes
    Lynn

  2. Pingback: Blogfeestje #25 en ik ben Co-Host! | Life by Jess | Persoonlijke Lifestyle blog

  3. Dit klinkt weer zo interessant. Ik zou er graag willen zien hoe jij de oefeningen uitvoert. Ik heb het boek aangeschaft, maar tot nu toe weinig (lees: niets) mee gedaan. Maar dit artikel geeft extra motivatie!

    • Er komt een nieuw artikel aan! Wel beginnen hoor, met dat boek. Je hoeft het niet goed te doen, als je maar begint.

  4. Ik heb even bewust jou blog gelezen ook al is het ochtendspits, maar het is heel erg interessant! Ik vind het leerzaam, net zoals het vorige deel, en ben wel benieuwd naar de opdrachten. Maar deze uitleg is ook al verhelderend 👍 Mooie nieuwe profielfoto trouwens. (ik kom niet zo heel vaak, mocht het al oud zijn). Succes verder met het boek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *