Do it the Artists’ Way opdracht- beschrijf de kamer die je als kind had

De vorige opdracht uit The Artists’ Way die ik online gooide, vond ik meteen wel een intieme om zo spontaan met het world wide web te delen. Misschien dat het artikel daarom ook boven verwachting goed gelezen is? Daarom durf ik deze lijn ook wel door te zetten.

Ik koos voor dit artikel een opdracht aan het einde van hoofdstuk 3, dat gaat over ‘het gevoel van macht terugvinden.’ Het houdt onder andere in dat je onderzoekt waar je eigen (negatieve) denkwijzes vandaan komen. De oefeningen sluiten er mooi op aan. Ik citeer het stukje uit het boek weer even om de oefening te verhelderen:

Beschrijf de kamer die je als kind had. Als je wil kun je die tekenen. Wat vond je daar het leukst en wat vind je het leukst aan je huidige kamer? Niets? Nou, zorg er dan voor dat er iets in komt dat je leuk vindt. Misschien wel iets uit die oude kinderkamer.

Terug naar mijn kinderkamers van vroeger

Lastig om mijn kamers van vroeger terug te halen – kamers, ja, want ik ben 4 keer verhuisd als kind en kreeg dus steeds een andere kamer. Van mijn allereerste kamer herinner ik me voornamelijk het behang: wit met rode kleine hartjes. Er hing een prikbord waar ik van alles ophing, vermoedelijk Disneyposters. Mijn allereerste dagboek met slot zat ‘verstopt’ in een lade onder mijn houten bed en net als bij mijn dochter nu lag er een enorme hoeveelheid knuffels op bed. Wat ik het leukst vond aan die kamer? Het behang, zonder twijfel. Het was speels, vrolijk en kleurrijk.

De kamer daarna was kleiner en heel licht. Ik had een wit metalen meisjesbed, posters van mooie mannen aan de muur en kaartjes met quotes die iets voor mij betekenden. Ik had niet zoveel met die kamer. Een tijdje later kreeg ik de beschikking over de zolder. Die heb ik toen helemaal naar smaak opgeknapt met hulp van familie. Ik kan me nog herinneren dat de kleuren licht en zonnig waren en dat ik van één wand een soort mega-collage heb gemaakt van mooie foto’s uit tijdschriften. In de deur-opening hing een soort kralengordijn, daarachter stond mijn bureau met al mijn schoolspullen. Ik vond bijna alles aan die kamer geweldig en zat er graag. Helaas verhuisden we toen vrij snel.

De kamer die daarna kwam was klein en daar heb ik eerlijk gezegd weinig aan gedaan. Geen idee hoe het er uitzag. Het huis was ook niet leuk, dus daar waren we snel weer weg. Niet noemenswaardig.

Met de laatste kamer die ik had voordat ik op mezelf ging wonen had ik ook weinig. Het was te klein, er paste amper een bed in. Mijn bureau moest ik wegdoen en mijn huiswerk deed ik aan de keukentafel. Het leukst vond ik nog het feit dat er een balkon aan vast zat en daar zat ik dus ook vaak, om naar mensen te kijken en stukjes te schrijven. Conclusie: de zolderkamer is favoriet.

Mijn kamer nu

In ons huidige huis heb ik de beschikking over een eigen werkkamer. Het is er een chaos, maar ik zit er graag. Ik heb een mooi wit bureau met bijpassende stoel, er staat een boekenkast  die bijna door zijn poten zakt (die wil ik eigenlijk weg hebben want mijn favoriete boeken nemen ongeveer 2 planken in beslag) foto’s en persoonlijke dingen. Deze kamer is een project dat al jaren in beslag neemt. Laat ik eerlijk zijn: er staat voornamelijk veel zooi. Ook veel dierbare dingen, maar echt, het gros kan worden weggedaan zonder dat ik het ooit zal missen. Het punt is dat ik er nooit aan begin. Zal ik Mari Kondo inhuren? Ik ga in ieder geval flink wat boeken wegdoen, want ik heb geen e-reader en blijf ook boeken kopen. Als iemand nog tips heeft?

Wat ik mooi vind aan deze kamer is dat het er licht is en doordat mijn bureau aan het raam staat heb ik een fijn uitzicht. Maar het zou een zoveel fijnere plek kunnen worden.

Terugdenkend aan alle slaapkamers van vroeger zou ik er wel wat meer kleur en leuke accessoires in willen hebben. 1 boekenplank, in plaats van zo’n mega-kast vol vergeten boeken. Doordat ik me herinnerde dat ik vroeger veel collages maakte zou ik dat eigenlijk meteen weer willen oppakken. En ik zou mijn dierbare foto’s wat creatiever willen ophangen. Ik weet dan zeker dat de creativiteit wat meer zal gaan stromen, puur omdat onnodige dingen ontbreken en dat ik alle spullen die er staan ook echt fantastisch en van waarde zal vinden.

Is jouw werkplek helemaal naar jouw wens ingericht? Zou je creatiever zijn als dit wel/niet zo was?

Filed under Dochterlief schrijft
Author

Romy (1980) is familiemens, multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 3 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

1 Comment

  1. Leuk om te lezen hoe jouw kamers er vroeger uitzagen. En nu lekker een eigen kamer nog steeds!! Heerlijk lijkt mij dat. Ik heb net mijn eigen bureautje. Ik zit gewoon aan de keukentafel te werken. We zijn anderhalf jaar geleden verhuisd en toen meteen een kleine gekregen. Dus we zijn nog steeds veel aan het schuiven om het echt helemaal naar ons zin te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *