Een dagje Julianatoren

Als je zoals ons verwend bent qua woonlocatie en een pretpark als de Julianatoren praktisch in je achtertuin staat, moet je er een keer aan geloven. Samen met mijn ouders bezochten we enkele weken geleden de Julianatoren voor de allereerste keer.

De entree 

Toen we op zaterdagochtend arriveerden, bleek het met de verwachte lange rijen reuze mee te vallen. Het liep allemaal lekker door, met name door bezoekers met e-tickets die in een aparte rij konden staan.

In de rij wachtte de eerste uitdaging: Elise trok met een benauwd gezicht en gekruiste benen aan mijn arm en zei dat ze NU moest plassen. Ik liep naar voren en legde het probleem uit aan een man die de tickets controleerde. Hij liet ons meteen naar binnen, zonder ticket. De held! Erg klantvriendelijk. De toiletten bevinden zich meteen bij de entree dus dat was een uitkomst.

Dino’s spotten

Na het toiletbezoek waren mijn ouders er ook en konden we na opnieuw in de rij te hebben aangesloten dan eindelijk naar binnen. We liepen meteen tegen een attractie met Dino’s en auto’s aan: een topcombi aldus de peuter. We gingen er naar toe en sloten meteen aan in een wachtrij die de langste van de dag zou worden. Ik denk dat we er een half uur gewacht hebben, maar wel met resultaat want Elise was er helemaal weg van. De ooh’s en aah’s waren niet van de lucht.

Julianatoren vanuit de lucht

Na deze enerverende rit sloten we aan bij het reuzenrad, net als Juul de Muis. Het ritje in het reuzenrad vonden zowel mijn moeder als ik iets minder relaxed met een kind dat niet stil wilde zitten en ook niet vastgehouden wilde worden, maar desalniettemin was het voor Elise een heel leuke (en kennelijk niet heel erg spannende) ervaring.

Bootje varen, theetje drinken 

Daarna ging Elise met opa in een bootje. Zij mocht achter het stuur, en dat deed ze alsof ze de vrouwelijke Max Verstappen was. Ze was vooral erg gefascineerd door de piraten aan de kant, dus er werden heel veel rondjes gevaren. Opa zag een beetje pips bij het uitstappen, maar verder was ook deze attractie een dikke hit!

Vliegen met Dumbo

Vervolgens gingen Elise en oma in de volgende attractie: ze vlogen (niet heel hoog, gelukkig) en draaiden dat het een lieve lust was. Elise mocht hier nog niet alleen in – dat gold voor de meeste attracties in combinatie met haar lengte van 1 meter – maar dat had ze waarschijnlijk ook nog niet gedurfd. Ik vond ook deze attractie heel peuterproof.

Chillen op de speelweide en het huisje van Julia de Muis

Daarna was het tijd om de innerlijke mens te versterken. We kochten een heerlijke portie saté (hier is geen foto van want we hadden honger) spekkoek en frietjes voor Elise en namen alles mee naar de speelweide helemaal achterin het park om daar in alle rust te eten.

Op de speelweide vindt je speeltoestellen, picknickbankjes, loungestoelen, een tafeltennistafel en het huisje van Julia de Muis, die af en toe acte de présence geeft. Elise vermaakte zich uitstekend hier en ook wij vonden het een fijne plek om even bij te komen.

Samen in een helikopter

We hadden ze al gezien toen we binnen kwamen: de mini- helikopters die langs een rails het hele park door ‘vlogen.’ Ook dit was een enorm populaire attractie waarvoor we even in de rij hebben gestaan. Elise wilde er dolgraag in, maar niet alleen. Nu kan ik jullie vertellen dat deze attractie niet voor volwassenen gebouwd is qua bewegingsruimte. Ik heb menig vader met een gezonde Hollandse lengte al met een hernia in wording deze attractie uit zien komen

Met mijn 1.60 meter was ik de één na kleinste van ons gezelschap en dus moest ik er echt aan geloven. Ik vouwde mezelf dubbel en ging achter Elise zitten. Die had de tijd van haar leven, zo aan het stuur. Ik overweeg een carrière als slangenmens want ik blijk echt enorm lenig voor mijn leeftijd.

Trampoline springen 

Vanuit de lucht had Elise de trampolines al gezien en ze stond te popelen om daar naar toe te gaan. Trampolines en kinderen: een gouden combi. Hier is ze wel een half uur zoet geweest. Niet veel later bestelden we een trampoline voor in onze eigen achtertuin, trouwens. Het bleek dé manier voor Elise om overtollige energie kwijt te raken.

Daarna was de energie wel op. Elise ging in nog wat attracties, zoals de draaiende theekopjes, de brandweerwagen en het treintje van Juul en kreeg een mooie Julia-knuffel van opa, maar daarna was het tijd om naar huis te vertrekken. We waren nog niet van het parkeerterrein af toen ze als een blok in slaap viel. Daarom reden we nog maar een extra rondje om haar een powernap te gunnen.

Julianatoren gaat bijna dicht (deze maand zijn ze nog open rond Halloween en ook voor het Mega Sint Spektakel openen ze hun deuren) maar we zullen volgend jaar zeker vaker op bezoek komen. Het is een enorm leuk pretpark voor de allerkleinsten met attracties waar ze ook echt in kunnen; iets dat bij andere pretparken nog wel een issue kan zijn.

Julianatoren/ Amersfoortseweg 35/ 7313 AC Apeldoorn

Voor meer info: check hun site.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) is familiemens, wannabe multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

2 Comments

  1. Leuk verslag! We hebben vage plannen om volgend jaar in de zomer een weekje in het Gelderland te logeren en Julianatoren staat al op ons to-do-lijstje. Lijkt me echt leuk met kleine kindjes (die van mij zullen dan 4,5 en net 2 jaar zijn).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *