Een zomerdag in de tuin met een peuter: de harde waarheid

33 graden was het in onze woonplaats gisteren. Zo’n zomerdag waarop je met zo min mogelijk kleding aan als een zeester op een bedje in de schaduw wil liggen. Tenminste, als je mij bent. Mijn peuter wil doorgaans iets meer actie.

Gelukkig was ik vrij, maar helaas niet zo fit. Mijn man was zo lief geweest om ons oversized zwembad ’s ochtends om 7.45 (het was toen al 27 graden) te voorzien van vers water voor een dag vol waterpret. Ik zag mezelf al op mijn luie stoel liggen voor het laatste seizoen van Pretty Little Liars. Het laatste pak perenijsjes had ik die ochtend al in de supermarkt weg gegrist. Heerlijk, even een dag bijtanken.

Peuter lag na het boodschappen doen lusteloos op een stapel kussens in haar tipi- tent. ‘Ben moe,’ zei ze. ‘Maar je zwembad dan?’ vroeg ik. ‘Nee. Heb geen zin.’ De temperatuur in huis bedroeg op dat moment al 29 graden, maar goed. Ik zette wat te eten en te drinken neer en ging even in de tuin zitten, waar ik na 5 minuten bijna uitdreef. Peuter besloot toch in het zwembad te willen. Ik ging in de schaduw Netflixen. He he. Even rust.

Vijf minuten later

‘Mama? Ik heb het koud!’

‘Koud? Er zit warm water in je zwembad.’

‘Ik wil er uit!’

Gewikkeld in een handdoek at en dronk ze wat en keek tevreden om zich heen. Terug naar Netflix.

‘Ik moet plassen.’

‘Dat is goed, ga maar even naar de wc.’

‘NEE! Jij moet helpen!’

‘……….’

Na het plassen smeer ik haar opnieuw in met een dikke laag zonnebrandcreme. Zo, klaar voor het zwembad. Waar was ik gebleven ?

‘Ieuw! Er zit een vlieg in het zwembad! Eng! Mama, een vlieg! Mamaaaaaa!’

Ik tuur in het water en zie een soort van fruitvlieg erin drijven. Ik moet het haar nageven, ze heeft wel goede ogen. Het vliegje wordt eruit gevist en peuter kan lekker badderen. Terug naar Pretty Little Liars.

‘Een SPIN!!! In mijn zwembad! Ieeeeeeh!!! Mama!’

Een spinnetje, ter grootte van een speldenknop. I kid you not. Ook die moet eruit. Net als een takje met de omvang van een grasspriet.

Ik nestel me weer op mijn stoel en verhip, ze gaat spelen. Woohoo.

Vijf minuten later

‘Mama? Moet weer plassen.’

‘Huh? Wat? Je bent net geweest! Oké, loop maar naar de wc dan.’

‘Nee! Ga niet alleen naar de wc!’ Stampvoetend.

‘Maar bij de opvang doe je dat helemaal zelf, zei de leidster.’

‘Dat is NIET WAAR!!!’ Stampvoetend en qua volume al klinkend als een misthoorn. De buren, denk aan de buren. Kortom, we gaan weer gezellig samen naar de wc.

‘Zo, en nu weer lekker in het zwembad!’

‘Maar ik heb honger.’ (Je ziet het niet aan haar omvang, maar ze eet als een bootwerker. Ik spaar alvast voor nieuwe schoenen.) Ik maak weer iets te eten en te drinken klaar.

Vijf minuten later

‘Ik wil binnen eten.’

Ik verhuis de hele santenkraam naar binnen, ga in disussie over het feit of de pindakaas op haar cracker wel echte pindakaas is, dat ze niet boos moet worden op de iPad omdat die niet uit zichzelf weet wat zij wil kijken en vraag of ze haar natte badpak niet voor de 10e keer uit wil trekken. Vervolgens installeer me bij gebrek aan beter op de bank omdat je in de tuin inmiddels bijna krokant gebakken wordt. Zo. RUST.

‘MAMAAAAA!’

‘WAT. IS. ER. SCHATJE?!’

‘Oh, daar ben je. Niks hoor.’

Hoe het verder ging? Ze moest nog 50 keer plassen, 10 keer ingesmeerd worden, 150 keer voorzien worden van iets te drinken en te eten en wilde niet langer dan 3 seconden per keer in het zwembad. Aan het einde van de dag had ik 10 minuten van Pretty Little Liars gezien en zat ik op miraculeuze wijze onder het zand en ander niet nader te identificeren vlekken.

Het was een super leuke dag, aldus Elise.

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) is familiemens, wannabe multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

1 Comment

  1. Ik moet eerlijk bekennen dat onze tweeling van 3,5 op zich vrij makkelijk is maar zij hebben dan ook wel altijd elkaar om te spelen. Dit is overigens niet altijd een garantie voor gezelligheid hoor 😉 maar het gedrag wat je nu beschrijft hebben zij vooral in de weekenden als papa thuis is (oeps wat zeg ik nou toch?) Wel balen dat als je je niet fit voelt je dan zo’n drukke middag hebt. Alsof kinderen het aanvoelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *