Hiep hiep…actief

Mama roept altijd rond mijn bedtijd dat ze echt wel door heeft dat ik moe ben. Volgens haar word ik dan altijd hap…hiep…iets met actief. Ik snap dat niet zo goed, dus ik dacht: ik lucht mijn hart even bij mijn bloglezers.

(Ja, ik weet namelijk dat jullie echt massaal zitten te wachten op mijn stukjes. Mama zegt dat ze me binnenkort maar extra zakgeld moet geven omdat ik zo popu…popie…dinges ben.)

Maar goed, even over dat naar bed gaan en dat mijn mama dat aan me merkt, of zo. Ik weet niet waar ze het over heeft want ik ben heel chill van mezelf, vooral als ik moe ben. Maar dat ben ik nu niet. HEY, HOOR JE DAT?! HOOR JE DAT MAMA! EEN AMBULANCE!!! TUTATUTATUTA!!!

Mama zegt dat er dan niks tot me doordringt en ze net zo goed tegen de muur kan praten omdat ik dan net zo’n roze konijn uit de reclame ben. En dat ik dan heel snel boos word….NU EVEN NIET, MAMA! IK BEN AAN HET BOGGEN JA! WAT, IS HET BLOGGEN? IK BEN NIET MOE, IK BEN ELSA. WEL!

Maar ik ben nooit boos, dus ik weet niet hoe ze erbij komt. Ik ben een lieffie, zegt opa G. altijd. En wat opa zegt is gewoon waar. Even onder ons, maar mijn mama is soms echt een zeurpiet. Ik ben helemaal niet hypo… actief als ik moe ben. Wacht even: ik moet alle kussens uit mijn tipi even door de woonkamer gooien, een dubbele radslag doen, een rondje door de keuken rennen en op mijn kop gaan staan. Momentje hoor.

En wat ze dan zegt over dat ik in de ochtend nooit uit bed kan komen omdat ik te moe ben is ook niet waar. Ik ben namelijk een avondmens, en avondmensen houden gewoon van de avond. De avond is mooi en de maan schijnt – IN DE MANESCHIJN, IN DE MANESCHIJN! – en oeh, ik moet even heel hoog op de bank springen en ontzettend hard in papa’s oor schreeuwen dat het avond is, want dat ziet hij niet. Momentje nog hoor.

NEEHEE, MAMA. IK MOET NIET SLAPEN!!! ZEI IK DAT IK MOE WAS? NOG EVEN DIT STUKJE TYPEN, OMG ZEURPIET!

Mama is volgens mij een ochtendmens. Ze zegt wel elke keer als ze mij naar bed brengt dat ze nog even naar beneden gaat, maar ik weet echt wel dat ze meteen op bed gaat liggen. Snappen jullie dat nou? De avond is toch het mooiste wat er is? Roep maar met mij mee: AVOND! AVOND! AVOND! Misschien dat ze dan ook denkt OH KIJK IK ZIE EEN VLIEGTUIG MAMA! EEN VLIEGTUIG! HEY, PAPA? HAD JIJ NOU OOK TEPELS? HOEZO, SCHREEUW NIET ZO?!

Anyway, lieve lezers. Ik ben dus gewoon hartstikke fit. En echt niet moe. Ik word er gewoon emotioneel van. Nee, laat me met rust, mama. Ben gewoon een beetje verdrietig omdat jij steeds zegt dat ik moe ben terwijl dat niet zo is. Jij begrijpt mij helemaal niet. Boehoehoe…wil je me naar boven dragen als een baby? En lees je Nijntje voor? Omdat jij dat altijd wil dan, want ik ben echt klaarwakker EN NIET MOE.

PS: mama vraagt of jullie kinderen ook altijd zo raar doen als ze bijna moeten slapen.

3 Comments

  1. Gelukkig hebben wij hier bij onze tweeling Lucas & Eva van 3 nog geen moeite mee gehad. Zij gaan altijd tussen 19.00 en 19.30 naar bed en soms vragen ze zelf of ze naar bed mogen als ze echt een dag heel druk gespeeld hebben. Voor het slapengaan lezen we altijd voor en hier verheugen ze zich echt op.

  2. Oh, hou op! Vreselijk, kinderen die naar bed moeten. Is hier ook elke avond en slagveld. Maar eh… Elise, ik wilde vroeger ook nooit op tijd naar bed, omdat het ik de dag altijd zo leuk vond en het zo erg vond als hij was afgelopen. Maar achteraf moet ik zeggen dat mijn papa en mama wél gelijk hadden hoor! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *