Kleine brokkenpiloot

kleine brokkenpiloot/dochterlief.nl

Dat mijn dochter lastig stil kan zitten, is menig lezer waarschijnlijk al duidelijk geworden. Elise is constant druk in de weer en sinds ze zich het lopen eigen heeft gemaakt, is ze niet meer te houden. Als Roadrunner rent ze door het leven, alleen het ‘miep miep’ ontbreekt nog. Daarmee is een nieuwe fase aangebroken: die van vallen en opstaan.

Onze kleine brokkenpiloot draait haar hand niet om voor een valpartij meer of minder. Ik zou eigenlijk eens bij moeten houden hoe vaak per dag ze valt, en bij welke gelegenheden. Ik denk dat ik er van op zou kijken. Grofweg kunnen we de valpartijen onderverdelen in verschillende categorieën:

De milde valpartij

 

Ze valt omdat ze over haar eigen voeten struikelt, uitglijdt of een obstakel over het hoofd ziet. Het kan ook voorkomen dat ze door haar eigen onhandigheid haar hoofd stoot. 9 van de 10 keer staat ze alweer op haar benen voordat we de gelegenheid hebben gehad om in te grijpen. Dit is de zogenaamde milde valpartij’ en die komt dagelijks (meerdere keren) voor.

Alarmfase 1

 

Ze valt ergens vanaf of tegenaan. De bank (sinds kort vindt ze het bijzonder grappig om een soort stagedive vanaf onze bank te maken en dan te kijken waar het schip strandt)  de poef, een stoel, of het hoge bed van haar vader en mij zijn favoriet. Het nadeel is dat ze tegenwoordig een soort schijnbeweging maakt zodat we denken dat alles goed gaat, zich bedenkt en vervolgens alsnog ongenadig hard op haar gezicht gaat. Dit is ‘alarmfase 1’. Ze bezeert zich, haar vader en ik voeren een heftige discussie over wie haar op had moeten vangen en we hebben per persoon 3 nieuwe grijze haren erbij van schrik.

Alarmfase 2

 

Ze valt ergens vanaf of tegenaan, en hetgeen waar ze op of tegenaan valt is van een hard materiaal gemaakt of heeft scherpe randen waar ze zich echt behoorlijk pijn aan kan doen. Of het is erg hoog, zoals de trap. Daar is ze – even afkloppen- gelukkig nog nooit vanaf gevallen, want ik zou erin blijven van schrik. Mijn ouders weten nog steeds van die keer dat ik als peuter van boven naar beneden van de trap af duikelde en het er wonder boven wonder zonder kleerscheuren vanaf bracht. Ik ben nu 35, dus kennelijk heeft dit indruk op ze gemaakt. Dit soort valpartijen vallen onder alarmfase 2 en die situaties zijn ‘gelukkig’ nog maar enkele keren voor gekomen. Mijn god, wat schrik je dan als ouder en wat kan je je schuldig voelen. Het zijn van die valpartijen die zo’n schrikeffect teweeg brengen dat je naderhand samen met je kind op adem moet komen en die het goed doen op borrels en verjaardagsfeestjes.

De peuterfase is letterlijk een fase van vallen en opstaan, maar wat moet je als ouder alert zijn. Een extra setje ogen in mijn achterhoofd of een paar extra armen zou af en toe meer dan welkom zijn. Maar aangezien dit allemaal niet mogelijk is houden we het maar bij een voorraadje calendulanzalf tegen de blauwe plekken en geven we heel veel kusjes om de zere plekken te verlichten.

Hoe ervaren andere ouders deze periode? Ik ben benieuwd!

Mis niks en volg Dochterlief ook op Facebook, Twitter en Instagram

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) is familiemens, multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 3 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

4 Comments

  1. Haha leuk geschreven Romy! Ja hier ook een brokkenpiloot. Ik probeer het een soort gecontroleerd toe te laten. Hij moet er tenslotte wel van leren. Alleen als er iets scherps of hards in de buurt staat ben ik extra waakzaam. Maar een tand door de lip of een voorhoofd op de vloer? Jammer dan, dat hoort er een beetje bij toch? Nu al merk ik dat Sam veel beter weet wat wel en niet gaat lukken, en zijn de ongelukjes al een stuk minder. Succes met je brokkenpilootje!
    – X Marloes

    • Ik ben wel blij dat er kennelijk wel een leercurve aan zit te komen! ? Maar wanneer hè, dat is de vraag. Ik ben het met je eens dat ze oorzaak en gevolg moeten leren maar vind het soms wel eng hoor!

  2. Oei oei er staat ons dus nog wat te wachten! Roan is nu 10 maanden en doet ook fanatiek aan stagediven… Ik zal de crèmespoeling tegen de grijze haren alvast in huis halen 😉

    • Jep, sla die zilvershampoo maar vast in want zo te lezen is Roan net zo’n type als Elise!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *