Moeten die opa’s en oma’s niet te veel?

Moeten die opa's en oma's niet te veel?

Net als veel andere ouders maken mijn man en ik gebruik van het inzetten van de opa’s en oma’s als het om de opvang van Elise gaat. Zelfs nu ik thuis zit gaat Elise minimaal 1 dag per week naar haar opa en oma toe, waar ze volop in de watten wordt gelegd en ze het enorm naar haar zin heeft. In eerste instantie wilden mijn man en ik dit niet zo doen, maar mijn schoonouders lieten zelf weten juist heel erg graag een vaste oppas dag te willen hebben. Het is voor hun geen kwestie van moeten, maar van willen.

Tegenwoordig lijkt het heel normaal dat opa’s en oma’s op hun kleinkinderen passen

 

Ik verbaas me soms eigenlijk wel over de vanzelfsprekendheid waarmee dit gebeurt. Het eerste kleinkind zit nog amper in de buik en er worden al oppasschema’s afgestemd met de toekomstige grootouders. Bij ons in de vriendenkring is het niet heel anders, trouwens. De meeste bevriende stellen met kinderen brengen hun kinderen toch vaak minimaal 1 dag per week naar hun ouders of schoonouders, vaak wel gecombineerd met een vorm van betaalde opvang. Maar ik hoor en lees ook steeds vaker dat de kleinkinderen exclusief naar opa en oma worden gebracht als de ouders moeten werken.

En ik vind het ook wel echt iets van deze tijd, want toen ik jong was waren er voor mijn gevoel wat meer thuisblijfmoeders. De moeders die wel werkten, brachten hun kinderen toen vaak ook al naar de opvang of betaalden bijvoorbeeld een buurvrouw om op te passen.

Ik kan me niet herinneren dat mijn eigen grootouders structureel op hun kleinkinderen pasten. Wel dat we er bijvoorbeeld vaak op zondag op bezoek gingen, maar die bezoeken stonden gewoon in het teken van gezelligheid, met de ouders erbij. Ook gingen ze wel eens mee op vakantie, en ook de feestdagen brachten we eigenlijk altijd samen door. Daardoor was het voor mij ook altijd wel bijzonder om naar opa en oma te gaan. Elk kind weet natuurlijk dat de opa’s en oma’s voornamelijk verwennen en dat de ouders opvoeden, toch? Dat was bij mij vroeger echt niet anders!

 

Een kwestie van geld besparen, misschien?

 

Gooi ik nu een hele grote knuppel in het hoenderhok als ik me afvraag of veel ouders opa en oma laten oppassen omdat het veel geld aan opvangkosten scheelt? Want die kosten vind ik persoonlijk behoorlijk hoog, zelfs met kinderopvangtoeslag erbij. Voor dat geld kan je als gezin heel veel andere leuke dingen doen, want laten we eerlijk zijn: het geld vliegt er met bakken uit als je kinderen hebt, en dan doe je vaak nog niet eens zo gek. Naast het feit dat ik vind dat de kinderopvang een echte meerwaarde heeft voor Elise’s sociale omgangsvormen en ontwikkeling, vind ik het ook eigenlijk niet kunnen om opa’s en oma’s fulltime op de kleinkinderen te laten passen. Het klinkt heel leuk, zo veel tijd doorbrengen met je kleinkinderen, maar ik vraag me wel eens af of dit wel echt zo is. Je wordt als grootouders toch geacht om je planning om te gooien.

Wat doe je als ouders dan als opa en oma bijvoorbeeld een weekje weg willen of ziek zijn? Hoe regel je dan je opvang? Ik kan me voorstellen dat sommige grootouders zich bijna bezwaard voelen als het een keer niet gaat lukken en het voor de goede vrede toch maar door laten gaan. Persoonlijk zou ik het enorm vervelend vinden om mijn ouders en schoonouders zo te beperken in hun dagelijks leven. Ook al weet ik wat voor gedoe het is, de combinatie van werken en opvang regelen.

 

Opa en oma’s hebben hun opvoedkundige jaren al achter de rug

 

Althans, dat vind ik. Mijn ouders en schoonouders zijn nu opa en oma en ik vind het belangrijk dat ze vooral van hun kleinkind genieten in plaats van dat ze structureel de opvoeder uit moeten hangen. Wij hebben daarnaast het geluk dat de opa en oma van Elise in de buurt wonen en vitaal genoeg zijn om de hele dag een stuiterende peuter om zich heen te hebben. We zien ook dat ze er van genieten en ze zijn mondig genoeg om ons eerlijk te zeggen dat het ze bijvoorbeeld een weekje niet uitkomt. Ze gaan gewoon nog lekker (en vaak!) op vakantie, omdat dit ook een droom van ze was toen ze zelf nog in de jonge kinderen zaten. Kortom, ik denk dat de balans tussen ‘leuk’ en ‘moeten’ wel goed zit bij ons.

Hoe denk jij over de rol van opa en oma in het leven van je kinderen? Ik lees het graag!

Mis niks en volg Dochterlief op Facebook, Twitter en Instagram

 

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) is familiemens, multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 3 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

9 Comments

  1. Onze opa en oma hebben een tijdje op ons gepast, toen mijn moeder ziek was en mijn vader moest werken. Later kregen we een gezinshulp, dat had je toen nog 😉

    Ik vind het bij sommigen een ideale oplossing, bij anderen vind ik het zielig voor de opa’s en oma’s. Bij ons is het geen optie, maar ik zou het denk ik ook niet willen, want dat zou een soort inbreuk zijn op onze drie-eenheid 😉

  2. Ik herinner met van de lagere school dat ik één klasgenootje had met een werkende moeder én vader. De rest had allemaal één thuisblijvende ouder (meestal de moeder). Mijn ouders waren allebei thuis, omdat mijn vader het bedrijf aan huis had, en mijn oma’s (opa’s waren al overleden) waren echt oma’s. De één al oud en dementerend, en de ander woonde wat verder weg en had een fysieke beperking. Ik heb grootouders dus vroeger nooit geassocieerd met oppassen. Nu zie je het vaak, ik heb bijvoorbeeld meerdere collega’s die op een vaste dag op hun kleinkind passen. Wat mij dan opvalt is dat ze ernaar uitkijken en er echt van genieten. En dat is toch erg leuk, ook voor de band tussen grootouder en kleinkind!

  3. Hey! Leuk artikel. Mijn mama past sinds een paar weken 3 dagen op ons dochtertje. Ze is altijd onthaalmoeder geweest en stond erop dat ik Georgia bij haar bracht. Voor ons is dat natuurlijk een zegen, ik ben een stuk geruster dat ze bij iemand zit die haar doodgraag ziet en die haar de volle aandacht kan geven. Aan de andere kant heb ik soms het gevoel dat mijn moeder mee instaat voor de opvoeding (wat normaal is als ze daar 3 dagen zit) en dat wil ik nu net niet. Ik wil niet dat ze moeder is, ik wil dat ze een leuke grootmoeder is. Ook hadden we vorige week al het probleem dat mn moeder ziek was. Mijn partner heeft dus verlof moeten nemen. Kinderopvang kost ook een bom geld en ik ben blij dat we op die manier die kost kunnen uitsparen. There’s 2 sides 2 every story denk ik.

    • Dat sowieso! Het is toch altijd een afweging die je als ouder moet maken en misschien komen sommigen nog terug op hun beslissing als het kind er eenmaal is, want het is gewoon een gevoelskwestie. Je laat toch je kostbaarste bezit bij iemand achter.

  4. Voor mij is het vooral vanwege het vertrouwde gevoel dat ze naar opa en oma gaan en niet naar een opvang. Overigens gaat mijn jongste nu amper, ik ben thuis maar mijn oudste ging vroeger wel een paar dagen per week. Zou er niet aan moeten denken mijn baby op een opvang achter te moeten laten. Bij opa en oma is het gevoelsmatig geen probleem. Als kind ging ik ook vaak bij mijn oma tussen de middag als mijn moeder aan het werk was.

    • Dat snap ik wel, dat je moeite hebt om je baby bij de opvang achter te laten. Vlak na mijn verlof vond ik het ook nog te vroeg. Ze was toen nog zo klein!

  5. Beide opa’s en oma’s passen hier op. Overigens wilde ze dit zelf en hebben we aangegeven dat het mag en niet moet. Willen ze weg dan gaan ze weg en dan regelen we wat anders. Het scheelt hier absoluut in de kosten maar ik vind het ook gewoon heel fijn om mijn kinderen naar hen te brengen. Voelt toch altijd vertrouwder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *