De Momlife Raw Tag: over hoe mijn leven als moeder écht is

Het moederschap: niets dan roze wolken, een voorbeeldig kind in witte schone kleding en zeeën van tijd voor mezelf. En toen werd ik wakker. Moeder worden is het beste wat me ooit is overkomen, maar het is echt niet zo zoetsappig als het beeld dat soms geschetst wordt. Vandaar de Momlife Raw Tag (klinkt heel hip en flitsend, maar is vertaald. Vandaar.)

Beschrijf jouw dag als moeder vandaag in één woord en leg kort uit.

 

Schakelen. Vandaag zijn we allemaal vrij en zijn we naar de kinderboerderij, de speeltuin en het pannenkoekenrestaurant geweest, maar op de een of andere manier is Elise nog fris en fruitig en kan ze zich vandaag niet zelf vermaken. Mijn man is niet lekker en ligt uitgeteld op de bank en dat betekent dat ik al zo’n uur bezig ben om dit artikel te schrijven terwijl ik ondertussen allerlei peutervragen beantwoord, er voor zorg dat dochter niet uitdroogt of van de trap abseilt en een was probeer weg te vouwen.

Wat is de grootste uitdaging aan het connecten met andere moeders?

 

Ik heb het gevoel dat mijn generatie moeders wat meer op zichzelf en hun eigen gezin gericht zijn. Nu Elise ouder wordt en (tijdelijke) speelkameraadjes zoekt, vind ik het nog best lastig om op openbare plaatsen in te schatten welke kinderen en ouders hiervoor open staan. Ook werken we gemiddeld veel meer, wat onder vriendinnen en familie een hoop gepuzzel met agenda’s oplevert om überhaupt tot een afspraak te komen.

Deel één vreselijk poep-moment. Die hebben we allemaal.

 

Ik ga in verband met Elise’s privacy en het onverbiddelijke www niets tot in detail omschrijven, maar laten we het erop houden dat de volgende ingrediënten aanwezig waren: een drukbezochte openbare gelegenheid en dito toiletruimte, een kind dat ontzettend last van haar darmen had en een moeder die net op dat moment geen reservekleding bij zich had. Gelukkig was het hoogzomer.

Hoe ga je om met publieke driftbuien van je kind?

 

Ik heb een temperamentvol kind dus ik draai er tegenwoordig mijn hand niet meer voor om. Toen ze kleiner was heb ik haar als laatste optie wel eens letterlijk onder mijn arm de supermarkt uit gedragen, maar over het algemeen probeer ik haar eerst af te leiden of te corrigeren. Op deze leeftijd valt er beter met haar te praten en kan ze ook uitleggen waarom ze zo boos wordt, en kan ik vervolgens uitleggen dat niet iedereen zit te wachten op een uitvoering van De Stervende Zwaan. De reacties van omstanders vind ik irritanter dan de driftbuien van mijn eigen kind, om eerlijk te zijn.

Eerlijk: hoeveel schermtijd heeft jouw kind?

 

Te veel, dus dat proberen we te beperken. Ze heeft nu vaste tijden waarop ze even op de iPad mag, maar we geven ook vaak de optie tot knutselen (kleien, verven, tekenen) en dat doet ze zo graag dat ze de iPad over het algemeen vergeet. Denk dat we nu op max een uur per dag zitten.

Wat is jullie makkelijke to-go-avondmaaltje wat jullie (te vaak) eten?

 

Ik heb altijd wel iets van krieltjes en huis, en dat eet zij graag. Vlees en groente maken niet uit, ze is een moeilijke eter en wil slechts af en toe een hapje proberen. Sinds kort heeft ze spaghetti ontdekt en dat vindt ze lekker. Sausje van gezeefde tomaten, verstopte groente en wat Parmezaanse kaas erbij en klaar. En anders gewoon een ouderwets kommetje havermoutpap.

Heb je vandaag geschreeuwd, gehuild of het moeilijk gehad?

 

Dat viel mee. Ik heb een keer of 20 moeten herhalen dat ik nu toch echt ging bloggen en dat ze haar vragen maar even aan haar vader moest stellen, maar verder was het een hele leuke, ontspannen dag voor ons allemaal.

Wat was het beste moment vandaag als moeder?

 

Het moment dat ze onze slaapkamer binnenstormde en tussen ons in kwam liggen. Helaas wilde ze daarna meteen Mega Mindy op tv kijken (wat is daar toch leuk aan, kinderen?!) dus toen waren we allemaal definitief klaarwakker. Ik slaap bij voorkeur nog even door.

Wat is je geheime guilty pleasure om jezelf te belonen als moeder?

 

Als ze slaapt ga ik lekker lezen, bloggen of schrijven met een favoriet muziekje aan en mijn koptelefoon op. Ook series kijken vind ik fijn, maar probeer ik te beperken omdat ik liever op een andere manier mijn ontspanning zoek.

Hoe vaak ervaar je schuldgevoelens als moeder?

 

Regelmatig, zeker tijdens zeer drukke werkweken waarin ik haar weinig zie en we alleen maar aan het haasten zijn. Daarom heb ik het roer omgegooid en besteed ik mijn vrije tijd voor een groot deel aan haar.

Deel één ding over het moederschap waar meer over gepraat/gedeeld moet (kunnen) worden.

 

Het moederschap is niet zoals die mooie plaatjes op Instagram. Maar het is ook weer niet zo slecht als sommigen zeggen. Wees vooral eerlijk tegen elkaar, respecteer andere moeders en veroordeel hun manier van opvoeden niet. Soms vind ik het moederschap net mijn middelbare school- tijd 2.0. Nergens voor nodig!

Deze tag is oorspronkelijk van de Australische blogster Elise Sheree, maar las ik op de blog van Nicole. Hij is vertaald door Little Wonder World.

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) is familiemens, wannabe multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

2 Comments

  1. Ik herken dat ‘schakelen’ heel erg. Dat is inderdaad echt wel een kenmerk van het moederschap. Je doet eigenlijk niets anders. De hele dag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *