Een parttime-dag uit het leven van een moeder met een schoolgaand kind

Sinds kort heb ik een schoolgaand kind en dat is nog steeds iets waar ik aan moet wennen. Al is het maar omdat ik 24/7 het gevoel heb dat ik 10.000 stappen achter loop op alle andere ouders.

The New Parent On The Block

Deze week is het niet alleen de laatste week voor de kerstvakantie, het is ook de week dat Serious Request ons bescheiden stadje aandoet. Op school worden daardoor nog wat extra activiteiten opgezet voor het binnenhalen van geld voor het goede doel. Prima, als je als kind en ouder gewend bent aan de gang van zaken op zo’n basisschool. Killing als je the New Kid en dito ouders on the block bent.

Een schooldag in de drukke decemberperiode

9.00 Zo, kind op tijd op school af gezet. Tijd om mijn pony snel te laten bijknippen bij de kapper. Het regent, het is waterkoud en ik ga met de bus omdat mijn man de auto mee heeft naar zijn werk. Alles onder controle, ik loop ruim op schema.

9.20 De bus komt niet. Hij had moeten komen, maar kennelijk is hij vertraagd. Ik sta bijna 20 minuten te blauwbekken bij de bushalte en de rij met wachtenden wordt steeds groter. Kak.

9.30 Na 30 minuten wachten komt de bus en bij de kapper ben ik gelukkig snel aan de beurt. Ik haal snel wat boodschappen en kerstcadeautjes en ga weer naar huis.

11.00 Thuis lees ik 3 nieuwe mails van school, waarvan één over de kerstviering en het kerstdiner. Het goede nieuws: ze serveren tijdens het diner patat en de ouders hoeven niets te maken. Het slechte nieuws: we moeten er vrij voor nemen, want het is om 17.00 op een werk- en BSO-dag.

Ik lees in mail nummer 2 dat er op dezelfde dag vanaf 16.00 een kerstmarkt is waar de knutselwerkjes van kinderen verkocht worden voor Serious Request. Oké, dan neem ik nog wel een uur extra op, want ik moet natuurlijk wel het werkje van mijn dochter bemachtigen.

11.30 Ik doe een was, ruim een was op, verzamel vuile was op 3 plekken in het huis, ruim de vaatwasser in en uit en bedenk me in een vlaag van alertheid dat ik alvast kerstcadeautjes in kan pakken om onder de kerstboom te leggen. Hoera! Tijdswinst! Ik ben geniaal.

12.00 Ik bedenk me dat het gek zou zijn als de kerstman niets voor mijn man en mij zou hebben gekocht, dus ik bestel iets voor hem en mij en probeer het te laten bezorgen op een tijdstip dat dochter niet thuis is. Ik mopper omdat er geen optie is om de cadeautjes in te laten pakken.

Mogelijk haal ik mezelf nu heel wat op de hals door te doen alsof de kerstman bestaat, maar hoe kan Sinterklaas nou wel bestaan in de ogen van een kleuter en de Kerstman niet? Bedankt hoor, commercie.

12.30 Even snel lunchen. Vervolgens realiseer ik me dat ik op de dag van de kerstviering vanaf 14.00 vrij moet nemen omdat school dan uitgaat en vervolgens om ongeveer 16.00 terug moet zijn mét kind in kerstoutfit om zowel naar de kerstmarkt als het kerstdiner te gaan. Komt dit uit met mijn werk? Absoluut niet. Is dat mijn eigen probleem? Absoluut wel. En dat van mijn man, want ik ga dit dus echt niet alleen doen die dag.

12.45 Hééft ze eigenlijk wel een kerstoutfit? Ik vind dat haar verjaardagsoutfit nog wel kan maar ik gok dat dochter het hier niet mee eens zal zijn. *Doet een halfslachtige poging tot online shoppen*

13.00 Mijn telefoon gaat: de BSO. ‘Hoi Romy, ik dacht ik bel even voor vrijdag de 22ste, als de kleuters om 12.00 vrij zijn. Dat wist je wel, toch?’ Vrijdagmiddag, om 12.00 vrij?! Heb ik iets gemist? Heb ik net niet als een idioot mijn mailbox doorgenomen en voor de 60ste keer de hele schoolagenda uitgepluist?! Waarom weet iedereen dit behalve ik?!’ 

‘Dat dacht ik al! We pikken haar dan gewoon om 12.00 op en ik verwerk de verlofdagen ook meteen voor je, oké?’ Ik neem even de tijd om mijn bloeddruk te laten zakken. Ho, wacht, sluit de BSO die dag dan ook niet eerder? Grom. Even checken.

13.45 Ik kijk op de klok en zie dat ik mijn dochter op moet halen. Ik zie ook dat de regen met bakken uit de lucht komt. Ik ga lopend met een grote paraplu, want de school is op loopafstand.

14.00 Omdat ze op school na schooltijd nog voor alle kinderen een filmmiddag houden voor Serious Request, heb ik in theorie 1 uur samen met Elise omdat overblijven niet kan. In de praktijk komt ze echter pas na 10 minuten samen met de juf de school uit en lopen we op slakkentempo (want kleuter) door wat inmiddels slagregens zijn geworden richting huis. De grote paraplu helpt niet.

14.15 Voordat we beiden doorweekt raken besluit ik om snel een snack te nemen in het Chinese Restaurant dat precies tussen ons huis en school in ligt. Kind is lyrisch, want ondanks kieskeurige eetgewoonten is ze werkelijk gék op restaurants.  Het duurt alleen een kwartier voordat we ons eten krijgen. Logisch, maar niet handig nu. We eten het zo snel mogelijk op, want over enkele minuten moeten we alweer terug naar school.

15.00 We komen als laatsten de school in gerend. Zijn die andere ouders en kinderen robots? Waar moeten we eigenlijk zijn? Ik laat Elise achter in een bomvolle zaal, zie haar dapper maar onzeker zwaaien en verzet me tegen de reflex om haar onder mijn arm weer mee naar huis te nemen. Mijn baby.

15.30 Thuis. Ik ben kapot en besluit even een boek te gaan lezen.

16.30 Shit, waar is mijn kind? Oh ja, op school. Voor de vierde keer die dag loop ik hetzelfde stuk. Wel goed voor mijn stappenaantal.

17.00 Ik ontwaar mijn kind tussen tientallen andere vermoeide en overprikkelde kinderen, maar moet minstens een kwartier wachten omdat iedereen tegelijkertijd naar hun kinderen toe wil en ik als sardientje in blik in een hoek wordt gedreven. Ze komt met rode wangen en een grote grijns op me af. Het was leuk. Ben supertrots.

17.45 Thuis. Woohoo! Wie kookt er vanavond? Oh ja. Ik zelf. Bummer.

20.00 Op de bank met de voeten omhoog. Man zegt na mijn verslag van de dag: ‘Je kan je ook té druk maken om alles, hè?’

Is het al kerstvakantie?

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) is familiemens, wannabe multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

3 Comments

  1. Haha prachtig geschreven! Zo herkenbaar. Ik loop nog steeds achter de feiten aan en mijn oudste zit al 4 jaar op die school …

  2. Ik snap er echt niks van, misschien dat het daar aan ligt? Dat je de dagen door elkaar haalt? 😉
    Als ervaring – ahum – schoolkindouder kan ik je in ieder geval adviseren om een fiets te nemen en om vooral zo min mogelijk buitenschoolse activiteiten te doen. Anna zat kort op dansen en dan heb je dus bijna elk weekend een dansoptreden of een viering hier of daar. Vreselijk. Gelukkig vond ze het zelf niet leuk meer 🙂

    Oh en als je luisterboeken neemt, dan kun je lezen terwijl je je kind ophaalt. Dan had je weer een extra half uurtje om het huis op te ruimen 😉

  3. O god… Mijn dochter gaat in mei naar school. Dan ben ik wellicht al ingewerkt als de kersttijd aanbreekt!

    PS. Ik heb aan mijn bijna kleuter verteld dat Sinterklaas in Nederland komt en de Kerstman in alle andere landen. Ze moest er even over nadenken, maar ik geloof dat ze het wel logisch vond klinken 😉

Geef een reactie