Personal update #22: dit was november 2017

Doei november! Je was een maand vol laatste en eerste keren, van veel drukte op persoonlijk vlak maar ook een maand waarin genieten centraal stond. Lezen jullie weer mee?

November op persoonlijk vlak: Afscheid, ontspullen en simpeler leven

Ik heb mijn hoeveel tijd in november lichtelijk overschat. Zo begon ik vol goede moed aan de NaNoWriMo, om er na krap 2 weken alweer mee te stoppen omdat het niet te doen was naast de rest. Erg jammer! En ondanks dat ik er achter ben gekomen dat het schrijven naast mijn werk en privé- leven met wat planning best te combineren valt, zijn er toch een aantal zaken die ik deze maand even belangrijker vond dan dat.

Eén van die dingen is het ontspullen. Ik zou het heel hip Marie Kondoën kunnen noemen gezien de hype, maar laten we het simpel houden. Alweer vier jaar geleden trokken we halsoverkop in ons huidige huis. Door omstandigheden -iets met life happens to you whilst you’re busy making other plans- werd dit huis nooit echt een ‘thuis.’

Dozen en kasten vol met spullen hebben we in de loop van de tijd verzameld, en nooit namen we de tijd om die spullen uit te zoeken en op te ruimen. Uiteindelijk verzopen we er bijna letterlijk in en werd het de hoogste tijd om orde op zaken te stellen. Zeg maar: topprioriteit. En daar zijn we in november mee begonnen.

Het leek ons een goed idee om Elise een eigen speelkamer te geven zodat onze benedenverdieping weer wat ‘volwassener’ werd, en dat betekende dat mijn geliefde kantoortje eraan moest geloven. Maar ook: dat mijn overvolle boekenkast plaats moest maken voor haar speelgoed. Een keuze waar ik als boekenwurm overigens helemaal achter sta, want ik wil digitaal gaan lezen en werken kan ik ook op andere plekken in huis.

Kortom: we zijn in onze vrije tijd enorm druk met opruimen en ontspullen, en hoewel ik regelmatig wel kan gillen als er wéér een doos met zooi opduikt weet ik zeker dat we het nieuwe jaar zo goed gaan beginnen.

Elise trakteerde eendjes op het kinderdagverblijf. Briljant idee, toch? *kuchPinterestkuch*

Naast het opruimen ging het gewone leventje gewoon door. Elise nam afscheid van het kinderdagverblijf (en het artikel dat ik daarover schreef ging voor mijn begrippen mini-viral) en startte met wennen op de basisschool, waardoor en voor ons als ouders ook weer een hele nieuwe  wereld open ging. En natuurlijk werd ze 4 jaar!

Op stap met papa in het resort.

We besloten er de week waarin ze 4 werd tussenuit te gaan en gingen naar het Bourgondische zuiden, alwaar we ons volpropten met taart, borrelhapjes, de zelfgemaakte lasagne van Bregje, en te veel wijn en bier dronken. We  kwamen verder heerlijk tot rust in Dormio Resort Maastricht, waarover jullie nog een artikel tegoed hebben.

Bij Patisserie Peter Lemmens in Maastricht weten ze hoe je een lekkere verjaardagstaart moet maken!

En toen brak daar Elise’s eerste schooldag aan. Ik had van alles verwacht, maar niet dat ze zonder mopperen of drama’s het nieuwe avontuur aan zou gaan. De eerste week is nu om en ondanks dat ze door een langlopend virus even gas terug moest nemen, gaat het beter dan we dachten. Ze doet leuk mee, maakt zelfs al een beetje vriendjes en ook op de BSO vermaakt ze zich uitstekend. Ook haar pittige karakter durft ze te laten zien. 😉 Trotse mama hier hoor!

Ik kreeg haar bijna niet meer mee naar huis

November op Dochterlief.nl

In november kwamen er minder artikelen online, maar werd de blog goed bezocht. Fijn! Ik moet eerlijk zeggen dat deze manier van publiceren me goed bevalt. Het is misschien minder dan dat jullie van me gewend zijn, maar áls ik dan tijd heb om voor een artikel te kunnen zitten doe ik dat met veel plezier. En dat is voor mij waar het om gaat bij bloggen!

Naast de artikelen die ik al eerder noemde schreef mijn kleuter een gastblog over haar gestreste moeder en ik over mijn gewoonte om in elke kerk een kaarsje aan te steken.

Nu is het december, de laatste maand van een druk en bewogen jaar. Ik kijk enorm uit naar de feestdagen, omdat we dan weer even wat dagen vrij zijn als gezin. Tegelijkertijd kijk ik al een beetje met weemoed terug, want wat gaat de tijd toch snel. Ik wens jullie alvast een hele fijne maand toe vol lichtjes, liefde en gezelligheid! (en lekker eten en wijn.)

Eind deze maand kom ik waarschijnlijk weer even voorbij met een soort jaaroverzicht en er zullen ook nog wat gewone artikelen online komen. Tot dan, en maak er wat moois van!

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) is familiemens, wannabe multi-tasker, en bovenal schrijfster in hart en nieren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *