Stomme mama!

Goedemorgen allemaal, kunnen we het misschien over mijn moeder hebben? Mag ik even stoom afblazen? Dank jullie wel. Mijn mama, dat is namelijk echt een stomme mama!

Luister gewoon eens naar wat ik wil

Mijn mama luistert namelijk niet naar mij. Dat doet ze NOOIT. Terwijl het niet moeilijk is, dat luisteren. Ze heeft gewoon nog haar eigen oren, en niet die uit de Grote Oren Winkel. Je zou dus zeggen dat die oren werken, toch?

Nou, vergeet het maar. Want ik mag geen 7e boterham met Nutella of pindakaas ‘omdat ik alleen maar de Nutella en pindakaas er aflik en de rest laat staan.’ Dat is NIET waar. Ik wilde na 3 kwartier echt alle korstjes van de boterhammen eten maar toen had zij ze al weggegooid. Wat ik dan wel mag? Brood met smeerkaas. Dan luistert ze toch niet naar wat ik zeg?!

Ik eet toch groente en fruit?

Net zoals dat groente en fruit-verhaal. Ik éét fruit. Het zit in zakjes maar het is fruit. Ik wil niet voelen aan frambozen om te weten hoe zacht ze zijn. Ik wil geen watermeloen, die pitjes zijn iiiew. En ik wil zeker geen aardbeien want die heb ik 7 maanden lang moeten eten in haar buik en ze komen nog steeds mijn neus uit. Het is zo jammer dat ze net kijkt als ik aan een stukje appel lik en dan kirt: ‘Jaaaa! Je wilde het opeten he?!’

Of dat ze blijft zeggen dat groenten zo goed zijn voor mijn buik. In die zakjes zitten groente, mama. Lees maar: groente. Pom-poen. Wo-rtel. En die smoothie, die is nog steeds groen. Doe dan tenminste moeite om dat te verbergen.

Ik deed alsof, hoor

Laatst was ik van mijn bed afgevallen. Oké, niet echt. Ik sprong eraf en viel met mijn hoofd tegen een mand. Ik was echt niet al een kwartier aan het springen en zij was ook echt niet al een kwartier bezig om me te waarschuwen. Van mama mag ik namelijk nooit op bed springen – omdat ik er altijd afval en de Woezel en Pip pleisters niet aan te slepen zijn- maar ze luistert niet. Want ik deed ALSOF ik sprong, mama. Het was niet echt. Behalve toen ik deed alsof ik viel en die mand daar opeens zomaar stond.

Ik heb gewoon geen zin

Mama zegt altijd dat ik niet luister, maar dat doe ik heus wel. Alleen doe ik dan alsof ik haar niet hoor. Dat snapt ze niet. Dat het een grapje is.

Nu zit ze me te pushen om mezelf aan te kleden en alleen naar de wc gaan, omdat ik bijna naar school moet. Dat kan ik allemaal heus wel, maar dat wil ik gewoon niet, en dat zeg ik gewoon heel eerlijk. Ik zeg: ‘Dat doe ik als ik 4 ben.’ Denken jullie dat ze luistert?! Nee hoor: ik moet het alsnog doen. Terwijl ik zeg dat ik het doe als ik 4 ben. Ik voel me zó niet serieus genomen.

Zo zijn er nog wel 100 voorbeelden die ik op kan noemen, maar ik hou het hier even bij, anders word ik gewoon wanhopig.

Luisteren jullie mama’s wel naar jullie?

4 Comments

  1. Whaha! Die moeders toch.. die van mij zegt soms dat ze even rustig een boekje wilt lezen… alsof we haar de hele dag bezig houden?! Naast spelletjes doen met ons is ze druk met alles opruimen.. wie dat allemaal op de grond laat liggen, weet ik niet hoor.. Goed dat je erover schrijft! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *