Tag: Dochterlief

De naam van mijn blog

De naam van mijn blog

Het is dag 1 van de 30 Day Blog Challenge, oftewel: MIJN dag 1 van de challenge. Maris, de bedenkster van de challenge, liet al weten dat de spelregels vrijblijvend zijn en je bijvoorbeeld niet 30 dagen achter elkaar de challenge hoeft te doen. Dat klonk me als muziek in de oren. Ik ga er dan ook mijn eigen draai aan geven. Vandaag laat ik jullie ins & outs weten over de naam van deze blog!

Read More

Joyce & haar dochterlief

Joyce van der P & haar dochterlief

In deze rubriek, getiteld & haar dochterlief, laat ik elke zaterdag moeders aan het woord over hun dochter(s). Iedere moeder beantwoordt dezelfde vragen, maar heeft hier haar eigen unieke antwoorden op. Zo leer je elke week een andere moeder en dochter(s) kennen. Deze week zijn Joyce en haar dochter Lotte aan de beurt! Read More

Waarom mijn leven soms heel zwaar is

Waarom mijn leven soms heel zwaar is

Vandaag neem ik de blog even over van mijn moeder. Ik wilde namelijk even iets recht zetten. Iedereen zegt altijd dat je als kind zo’n makkelijk leven hebt en dat volwassenen het soms heel zwaar hebben. Mama klaagt daar ook best vaak over. Maar hallo, alsof het zo makkelijk is om een peuter van 2,5 jaar oud te zijn! Laat ik daar vandaag eens een boekje over open doen. Read More

Wie is Elise?

Wie is Elise/Dochterlief.nl

Ze is de inspiratie geweest voor het starten van deze blog en is voor mij de personificatie van Dochterlief: mijn dochter, Elise. Af en toe geef ik jullie een kijkje in haar leven op de blog, maar omdat ik geen herkenbare foto’s post kan ik me best voorstellen dat het voor de lezer lastig is om een beetje ‘feeling’ met haar te krijgen. Daarom besloot ik er een artikel aan te wijden. Hoe zouden jullie haar alleen al door mijn omschrijving kunnen herkennen? (Ik deed voor dit artikel inspiratie op bij collega-blogger Saskia die haar beide kinderen ook op deze wijze in de spotlights zette maar paste deze opzet aan.) Read More

Mijn blogdoelen voor 2016

blogdoelen

Nu het nieuwe jaar dan eindelijk daar is, is het hoog tijd om het bloggen eens wat strenger en serieuzer aan te pakken. In het najaar van 2014 startte ik met bloggen om te kijken of ik het nog steeds zo leuk zou vinden als eerst en om te kijken hoe lang ik het zou volhouden.

Nooit had ik kunnen vermoeden dat ik mijn blog ooit liefkozend  ‘mijn 2e kind’ zou noemen. Zo leuk vind ik het dus. En om van leuke dingen iets serieus te maken, moet je naast hard werken ook doelen stellen. Zo werkt dat nou eenmaal in het leven.  Read More

Nieuwjaarswensen en een kleine terugblik

fireworks

Lieve lezers, ook ik ontkom er niet aan om terug te blikken op het afgelopen (blog)jaar. Ik word er altijd een beetje weemoedig van en had ook eigenlijk besloten om er geen concreet artikel aan te wijden, totdat ik een overzicht kreeg vanuit WordPress met daarin de statistieken en andere leuke dingen over Dochterlief. Read More

De best gelezen artikelen van 2015 & het verhaal erachter

5 best gelezen blogs van 2015/Dochterlief.nl

Nog 3 dagen te gaan en dan is het 2016. Ligt het aan mij of is dit jaar veel sneller gegaan dan voorgaande jaren? ‘Time flies when you’re having fun’ zeggen ze, en dat zou betekenen dat ik dit jaar erg veel lol heb gehad. In grote lijnen klopt dat ook wel, zeker wat bloggen betreft! Vandaag deel ik de best gelezen artikelen van 2015 met jullie. Ik ben positief verrast, moet ik zeggen. Read More

Linda & haar dochterlief

Linda & haar dochterlief/Dochterlief.nl

In deze rubriek, getiteld & haar dochterlief, laat ik elke zaterdag moeders aan het woord over hun dochter(s). Iedere moeder beantwoordt dezelfde vragen, maar heeft hier haar eigen unieke antwoorden op. Zo leer je elke week een andere moeder en dochter(s) kennen. Deze week zijn Linda en haar dochters Emma en Isis aan de beurt!

Wie ben je, hoe oud ben je en hoe heten je dochters?

(hihi, met dit soort vragen krijg ik altijd visioenen naar vroeger: Ik ben Linda Snijders, 10 jaar en ik doe woody woodpecker na!)

Ik ben dus Linda Snijders en inmiddels heb ik de respectabele leeftijd bereikt van 41 jaar. Ik heb twee dochters. Emma, die dit jaar een tiener geworden is en Isis die in december 5 jaar oud wordt. Emma is een echter doerak met een hartje van goud. Ze wil graag bioloog worden, maar is in veel gevallen liever lui dan moe aan het worden. Toch is ze wel weer te porren om mee te werken aan onze blog. Isis is een kleine clown met een gezichtsexpressie waar diverse Soapies nog het een en ander van op kunnen steken. Gek op knutselen en school (groep 2) en test graag spelletjes uit voor onze blog. Samen met mijn dochters proberen we allerlei leuke verhalen te maken voor Kidzblozzy.nl. Ik regel de activiteiten, zij zijn de spil van de site die alles uitproberen, ondernemen en doen. Zijn we uitgenodigd voor een event en mogen mijn kinderen niet mee? Jammer dan! Dan kom ik ook niet 😉

Kan en wil je iets over de zwangerschap van je dochters vertellen? (Waar stond je toen in het leven, hoe verliep de zwangerschap enz.?)

Ik was eind in de twintig toen we aan kinderen begonnen te denken. Ik was een HBO opleiding begonnen toen vriendlief en ik net gingen samenwonen en hadden daarbij een afspraak. Eerst de studie afmaken voordat we aan kinderen zouden denken. Daarna heeft het nog een tijdje geduurd voordat ik zwanger werd. De eerste zwangerschap was in 2004, welke eindigde in een miskraam. Ik was nog geen 7 weken zwanger, maar het heeft er toch aardig in gehakt. Achteraf gezien had het ook wel een hele zware tijd geworden, aangezien we op de uitgerekende datum zijn verhuisd naar Apeldoorn, maar juist de verhuizing heeft mij een beetje afgeleid tijdens de wat zwaardere periode, zeg maar.

Net na de verhuizing bleken we in verwachting te zijn van onze eerste dochter. In augustus 2005, tijdens een super hete nacht, is ze thuis geboren. De zwangerschap van Emma was geheel volgens het boekje en de bevalling trouwens ook. Na afloop opperde ik zelfs dat ik zo wel een heel elftal zou willen baren.

Ik heb altijd geschreeuwd dat ik maar 1 kind wilde. Zo kon ik mijn nageslacht lekker verwennen en zou het niets te kort komen…tot Emma een jaar of twee oud was. Het zou toch wel leuk zijn voor haar om een broertje of zusje te hebben. Dan heeft ze iemand om mee te spelen. Net op het moment dat ik voor mezelf besloten had dat ik voor een tweede wilde gaan, kwam er een mokerslag uit de hoek van mijn schoonfamilie. Mijn schoonmoeder was ongeneeslijk ziek en leed aan longkanker. Zij was nu juist degene die mij overhaalde om aan een tweede te denken. Zij was zo gek op haar kleinkinderen! Emma ging twee dagen in de week naar mijn schoonmoeder en dat bleef ook doorgaan toen ze de behandeling ging starten, maar nu denken aan een tweede? Nee…ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om juist nu mijn schoonmoeder te moeten vertellen dat ze voor de vierde keer oma ging worden van een kindje dat ze hoogstwaarschijnlijk nooit zou gaan ontmoeten. We hebben toen de plannen voor een tweede even in de kast gezet. In april 2008 is ze overleden aan de gevolgen van longkanker en zijn vriendlief en ik niet lang daarna voor een tweede kindje gegaan. Uiteindelijk heeft het nog lang geduurd dat we zwanger waren en ook de zwangerschap liep niet meer zo soepel als bij de eerste. Na 7 maanden pijn in de heupen en een totaal ruptuur tijdens de bevalling in 2010 wist ik het zeker…Isis zou ons tweede en laatste kindje zijn.

En dan ben je opeens moeder van twee dochters. Had je voordat je je dochters kreeg een beeld voor ogen over hoe het zou zijn en klopte dit beeld met hoe het nu is?

Nee, ik had geen beeld over hoe het zou zijn om een dochter te hebben, behalve dat we in het roze zouden zitten, met strikjes en tierelantijntjes. Lekker cliché eigenlijk! Achteraf blijkt dit helemaal niet te kloppen. Emma is alles behalve een typische meisjes-meisje en Isis gaat zo haar eigen gang. Ze houdt dan wel van typische meidendingen, maar wil graag ook op haar zus lijken.

Wat voor soort moeder ben je?

Mijn kinderen zijn mijn alles. Dat weet zelfs mijn vriend. Zodra er maar iets is met hen, dan ben ik er om ze te troosten, hun hand vast te houden of te helpen.  Het is dan ook moeilijk om te zien dat je ze ook moet los laten. Mijn dochters zien me echter totaal anders. Laatst vroeg ik hen wat ik voor moeder was en Emma vertelde het volgende: “Je bent creatief, af en toe te langdradig wanneer ik weer eens op mijn kop krijg en je hebt altijd door wanneer ik iets uitgespookt heb. Maar ik hou wel van je mama!”

Hoe ben je op de naam van je dochters gekomen?

Emma heb ik altijd een mooie naam gevonden. Toen we in verwachting waren van Emma wisten we niet wat we zouden krijgen. We hebben toen drie jongens en drie meidennamen bedacht en hadden afgesproken dat we pas bij de geboorte een keuze gemaakt zou worden. Die avond op de 26 augustus vond ik op dat moment dat wij een typische Emma in onze armen kregen. De andere namen? Britt en Zoë. De jongensnamen weet ik eigenlijk niet zo goed meer.

Bij het uitkiezen van Isis was het een heel ander verhaal. We wisten al dat het weer een meisje zou worden en ik wilde een korte naam die bij Emma zou passen. Ik zat zelf te denken aan Iris of Ilse. Vriendlief vond deze namen helemaal niets, die kwam met namen als Priscilla of iets dergelijks (sorry voor degene die wel deze namen gekozen hebben, maar ik vind ze gewoon helemaal niet passen bij Emma). Uiteindelijk zagen we op een avond een documentaire over DJ Isis. We waren gelijk verkocht! Helaas heeft haar naam jaren later zo’n negatieve lading in het nieuws gekregen, maar ik vind deze naam nog altijd even mooi als toen.

Wat is de leukste eigenschap van je dochters?

Bij Emma is het dat ze zo lekker dicht bij haarzelf is gebleven. Het is niet meisjesachtig dat ze aan voetbal doet, bioloog wil worden en heel kort haar heeft, ze merkt dat ook wel aan haar klasgenoten.

Toch zijn die het nu wel gewend. Van ouders krijg ik vaak zelfs complimentjes dat ze zo lekker “anders” durft te zijn.Voor Isis is het haar onschuldige blik die ze nu nog heeft, ook al kan ze behoorlijk ondeugend zijn. In de klas kan ze ook heel behulpzaam zijn naar kleinere kinderen toe. Ze is immers groot (ze steekt voornamelijk boven haar klasgenoten uit die soms zelfs een jaar ouder zijn) en moet ze dus helpen.

Welke dingen van jezelf herken je in je dochters en welke dingen juist totaal niet?

Juist dat aparte van Emma herken ik wel een beetje in mijzelf. Ik wilde ook op een jonge leeftijd kort haar en wou ook altijd allerlei aparte beroepen doen als ik groot was. Helaas is daar niets van gekomen en vind ik het dus zo belangrijk dat Emma die kans wel moet krijgen.

In Isis herken ik nog niet veel van mijzelf. Ze lijkt zo veel op mijn vriend! Ook in het doen en laten. Ik zie wel dat ze sneller oplossingen bedenkt bij knutsels. Het gaat nu nog wat onwennig, maar ze weet heel goed hoe ze iets wilt doen. Dat herken ik dan weer wel 🙂

Welke dingen doe je anders dan je eigen moeder en welke dingen juist exact hetzelfde?

Ik heb juist totaal niet het idee dat ik dezelfde dingen doe als mijn eigen moeder. Ik ga gewoon mijn eigen weg. Soms vraag ik haar wel om advies, maar ik wil het daarna het liefst nog opzoeken op het internet. Mijn moeder heeft altijd het gevoel gehad dat ik toch wel groot werd en ik heb niet zo heel veel advies van haar meegekregen. Maak je school af en leer een vak, zei ze dan. Nu kijkt ze met verbazing mee in mijn leven en hoe ik met mijn kinderen om ga. Dit is niet te vergelijken met hoe zij mij groot bracht.

Welke normen en waarden geef jij je dochters mee?

Wees eerlijk en respecteer elkaar. Iedereen heeft een idee, gevoel of geloof. Luister en leer in plaats van gelijk schreeuwen dat je er niet mee eens bent of het beter weet.

Welke dingen die je zelf gedaan hebt zou je je dochters juist afraden om te doen?

Ik ben te saai voor woorden geweest. Ik kan hier niets op bedenken. Wel kan ik juist iets aanraden wat ik zelf niet heb gedaan: Studeren! Ga studeren in een andere stad, ga op jezelf wonen en wordt zelfstandig. Ga leven! Achteraf is een studententijd wel iets wat ik heb gemist. Ik vond school niet leuk en ben gelijk gaan werken. Pas later ben ik de charme van mijn schooltijd gaan inzien en heb ik alsnog een HBO opleiding gevolgd. Sindsdien vind ik het jammer dat ik geen student ben geweest.

Wat is jouw waardevolste advies voor je dochters?

Doe wat jouw hart jou ingeeft. Doe alles met liefde en gebruik je gezonde verstand.

Wat vind je –tot nu toe- het mooiste dat je samen met je dochters beleefd hebt?

Elk moment heeft wel iets van waardevols in een leven. De kleinste geluksmomentjes moet je juist koesteren, die grote momenten blijven toch wel hangen.

Wat is je grootste droom voor jezelf en voor je dochters?

Het belangrijkste is natuurlijk dat ik wil dat ze gelukkig worden. Wellicht afgezaagd, maar altijd wel de waarheid. Een andere grote droom is ze ooit nog eens mee te kunnen nemen naar Amerika. Florida om precies te zijn. Ik wil ze graag de grote pretparken laten zien 😉

Welke tips heb je voor andere moeders?

Volg jouw eigen moederhart, die heeft het vaker bij het goede eind dan dat je zelf voor mogelijk houdt. Alle tips van andere moeders zijn soms heel leuk en nuttig, maar jij kent jouw kind het beste en het is jouw verantwoordelijkheid dat het opgroeit in een gelukkig gezin.

Volg Linda hier:

Blog: Kidzblozzy

Facebookpagina: Facebookpagina

Instagram

Twitter

Wil jij ook geïnterviewd worden over je dochter(s)? Dat kan! Mail mij op info@dochterlief.nl en ik stuur je de informatie toe!

 

Charlotte & haar dochterlief

 

Charlotte en haar dochterlief foto

In deze rubriek, getiteld & haar dochterlief, laat ik elke zaterdag moeders aan het woord over hun dochter(s). Iedere moeder beantwoordt dezelfde vragen, maar heeft hier haar eigen unieke antwoorden op. Zo leer je elke week een andere moeder en dochter kennen. Deze week zijn Charlotte en haar dochter Aukje aan de beurt Read More

Hiep hiep hoera: Dochterlief bestaat 1 jaar!

hiep hiep hoera/dochterlief.nl

Er is er één jarig hoera, hoera, dat kun je wel zien dat zijn wij….Het moment is aangebroken: Dochterlief bestaat vandaag 1 jaar! Wie had dat gedacht toen ik begon met bloggen? Ik zeker niet. Ik dacht: laat ik eerst maar eens kijken hoe lang ik dit ga volhouden.

Read More