12 dingen waaraan ik kan merken dat ik moeder ben

Het moment is daar: je bent moeder. En je hele leven is veranderd, tot in de kleinste details. Ik kan het weten want ik verbaas me nog steeds over heel veel dingen. En laten dat nou net de dingen zijn waardoor anderen meteen doorhebben dat ik een moeder ben!

12 dingen waaraan ik aan merken dat ik moeder ben

1. Ik moet alles plannen vanaf het moment dat de wekker hier thuis gaat, inclusief extra tijd voor mijn kind i.v.m. 100 keer omdraaien op het aankleedkussen, driftbuien omdat ze niet gewassen wil worden en de eventuele extra houdgreep omdat ze nu toch écht kleren aanmoet.

Daarna ontbijten: incalculeren dat dochterlief ongeduldig wordt als haar havermoutpap niet meteen eetbaar is en rekening houden met knoei-incidenten waardoor we weer in tijdnood komen. Wat zeg ik: alles moet tegenwoordig volgens schema i.v.m. middagslaapjes, etenstijden en het op tijd regelen van een oppas. Ik heb voor het eerst sinds tijden weer een agenda gekocht; dat is echt veelzeggend!

2. Ik kom ondanks die goede voorbereidingen altijd tijd tekort. Is het niet omdat mijn dochter tegenwoordig graag uitgebreid de tijd neemt om zelf te eten, dan is het wel omdat ze vlak voordat we de deur uit moeten een poepluier produceert, haar schoenen weigert aan te houden of haar beker met drinken omver gooit.

3. Mijn handtas (formaat hutkoffer) is een soort EHBO- en entertainmentcentrum voor dreumesen. Inhoud: extra luiers, zetpillen,  Dentinox, snoetenpoetsers, speeltjes, knisperboekjes, peutersnacks, en Bepanthen zalf. Regelmatig kom ik tot de conclusie dat ik voor mijn kind alles bij me heb maar voor mezelf iets belangrijks ben vergeten.

4. Ik heb nog nooit in mijn leven zo vaak trap gelopen. Per dag loop ik wel tientallen keren de trap op of af omdat ik iets voor mijn dochter ben vergeten dat boven ligt, omdat er vlak voor vertrek een luier verschoond moet worden, of omdat er een shirtje in de was moet. Mijn been- en bilspieren zijn inmiddels van staal.

5. Als ik de stad in ga met de bedoeling iets voor mezelf te kopen kom ik meestal thuis met kleding voor mijn dochter in een maatje groter. ( “Dan heb ik dat alvast in de kast liggen, stel je voor dat ze binnen een dag een groeispurt maakt en de kleding in haar huidige maat niet meer past!”), kinderboeken of een VTech Zoef Zoef Dier (omdat ze zo schattig enthousiast werd toen ze ‘m laatst zag in de speelgoedwinkel.) Hetzelfde geldt voor online shoppen.

6. Soms kijk ik halverwege de dag in de spiegel en ontdek een ondefinieerbare vlek op mijn kleding (meestal kersenjam, snot of pap. )

Wat zeg ik, soms? Eigenlijk elke dag.

7. Mijn hoeveelheid was vermenigvuldigt zich waar ik bij sta vanwege het zelf willen eten, de chronische snotneuzen die ze aan haar (of mijn) trui afveegt en het kwijlen door tanden en kiezen die door willen breken.

8. Denk ik op een vrije dag tijd zat te hebben om mijn to do-list af te werken, is het voordat ik weet alweer 5 uur en heb ik de grootste gedeelte van de dag liedjes gezongen, eten vooruit gekookt, wassen gedraaid, blokkentorens gebouwd en met mijn kind gedanst op de melodieën van haar speelgoedkeyboard.

9. Ik weet niet meer welke artiest er op 1 staat in de top 40 maar kan wel alle liedjes van Nijntje, Woezel en Pip en het elektronische speelgoed van mijn dochter meezingen. Zelfs slapend, of achterstevoren.

10. Ik heb bijna geen enkele foto van mezelf op mijn mobiel staan, maar wel rond de 1080 van mijn dochter, vanaf haar geboorte tot nu.

11. Twee woorden: chronisch slaapgebrek.

12: Vooruit, nog 1 woord dan: WALLEN.

Photo by Dakota Corbin on Unsplash

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

1 Comment

Comments are closed.