6 redenen waarom ik nooit zo’n fitgirl ga worden

6 redenen waarom ik nooit een fitgirl ga worden

Wat zou ik toch graag een lijf als Sylvie Meis willen hebben, of liever nog: een lijf zoals Jennifer Love Hewit in The Client List. Ik zie op foto’s of op tv hoe ze zongebruind en met sixpack in houdingen liggen waar ik al spierpijn van krijg door ernaar te kijken en denk: waarom lukt mij dat nou niet? Nou, het antwoord is eigenlijk vrij simpel. Ik ben gewoon geen fitgirl.

Lekker eten is mij met de paplepel ingegoten 

 

Om te beginnen ben ik dochter van een chefkok. Niet dat ik nu mijn vader de schuld ga geven van mijn eigen gebrek aan discipline, maar ik ben van jongs af aan al in aanraking gekomen met lekker, kwalitatief goed eten en ik doe dat ook graag, eten. Mijn vader bracht altijd vers gemaakte chocolademousse mee voor mij als hij klaar was met werken. Sindsdien stroomt er chocolademousse door mijn aderen. Ik kan er dus simpelweg niets aan doen. Het is een soort Pavlov-reactie: zie ik lekker eten dan moet het opgegeten worden.

 

Ik heb geen discipline

 

Ik maak niets af. Althans, niet als het met sport of dieet te maken heeft. Ik hou het allemaal maximaal een maand of twee vol en dan is het klaar. De voorraden Acai-bessen en spirulina raken zoek in mijn voorraadkast, mijn hardloopschoenen verdwijnen onder mijn bed om stof te happen en de hippe pilates outfit verdwijnt ergens onderin mijn kledingkast. En dat is 100% mijn eigen schuld. Ik geef het eerlijk toe.

 

Hotel Mama is always open

 

Sinds ik moeder ben lijkt sporten al helemaal iets uit een vorig leven. Daarnaast lukt het me op de een of andere manier ook niet om fysiek ergens naar toe te gaan. De drempel is te hoog en het verzinnen van een excuus te makkelijk. Nu heb ik de laatste paar maanden ook echt te maken met een peuter die niet makkelijk inslaapt zonder mij, maar toch. Het zou in theorie best kunnen, dat sporten. Al ga ik liever nog vroeg naar bed met een boek.

 

Snel en makkelijk eten = extra kilo’s

 

Om maar niet te spreken over mijn eigen eetpatroon sinds ik moeder ben. Gemak en snel zijn hier de toverwoorden als het om koken en eten gaat en dat staat echt niet altijd gelijk aan gezond. Ik doe mijn best, maar mede door dit eetpatroon ben ik toch een paar kilo zwaarder dan dat ik zou willen. Daar staat dan gelukkig weer tegenover dat ik weet dat ik die extra kilo’s snel weer verlies als ik beter op mijn eten zou letten. Meteen na de zwangerschap kon ik bijvoorbeeld weer mijn oude kleding aan, iets dat nog steeds het geval is. Maar ja, het extra gewicht zit wel om mijn middel.

 

Mijn lijf is prima zoals het is

 

Misschien ben ik ook wel niet ijdel genoeg. Ik vind mijn lichaam prima zoals het is. Het heeft een kind gedragen en gebaard en de sporen zijn duidelijk zichtbaar. Daarnaast word ik dit jaar 36 en ook dat is echt wel te zien aan alle kreukels en pigmentvlekken. ? Ik hoef er echt niet meer uit te zien zoals op mijn 18e…al zal ik niet protesteren als ik op een dag wakker word met mijn uiterlijk van 17 jaar geleden.

 

Ik gebruik de peutersprint als alternatief voor het echte werk

 

Beweging krijg ik toch wel. Dagelijks ren ik tientallen keren de trap op en af, trek ik sprintjes achter mijn overactieve peuter aan en loop ik samen met haar hele afstanden op een dag. Soms heb ik het idee dat ik meer baat heb bij wandelen als bij een sport waar ik mezelf lichamelijk tot het randje train. Ik voel me er in ieder geval prima en fit genoeg bij. Maar misschien word ik wel gewoon oud. Dat kan natuurlijk ook.

Heb ik echte fitgirls onder mijn lezers? Of, voor minder ‘fitte lezers’ : Hoe hou jij jezelf fit en gezond?

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

7 Comments

  1. Ik ben sinds januari bezig met meer actief zijn.
    Het was ECHT nodig.

    En nee, ik was niet meer tevreden met mijn lijf.
    Ik vind het niet erg dat je sporen ziet van drie gedragen kindjes of dat ik 35 ben, maar ik was echt ongezond zwaar aan het worden.

    Nu dus een activity tracker, 14000 stappen per dag en drie keer per week hardlopen…
    Het moest van mezelf en voor mezelf, maar zo’n fitgirl ga ik ook nooit worden.

  2. Ook ik fiets/loop liever dan dat ik autorijd. Ik probeer een paar keer per week te gaan wandelen of fietsen (maar wel als het mooi weer is ;)), en mijn werk is natuurlijk fysiek best intensief. Ik eet best gezond, gebruik geen pakjes etc., maar soms wel iets teveel room en dergelijke, omdat ik dus ook van lekker eten houd 🙂 En ja, ook een paar kilootjes teveel. Maar Romy, als wij een week buikgriep krijgen zijn wij er veel eerder bovenop dan iemand met enkel spieren en geen vet!

  3. Ik heb niet het lijf van een fitgirl, maar doe wel mijn best om fit te blijven. Twee keer per week fitness, 2x per week dansen en 2x per week fietsen. Dat lijkt veel, maar ik ben fysiek wat beperkt en doe alles dus een paar niveautjes lager dan een gezond persoon.
    En sinds kort loop ik bij een diëtist, om mijn eetgewoontes weer wat meer te laten aansluiten bij wat mijn lijf nodig heeft.

    Dus ja, discipline heb ik wel, maar dat is ook pas gekomen toen het steeds slechter met mijn lijf ging.
    Ik kan me ook nog goed herinneren dat mijn kinderen jong waren en ik überhaupt geen tijd had om zo vaak te sporten. En ik was ook gewoon tevreden met mijn lijf, ook al had ik wat overgewicht. En dat vind ik toch het belangrijkste: tevreden zijn.

  4. Haha hier ook biologische havermout die in de kast staat te verpieteren, gekocht in een enthousiaste bui. Het blijft bij opvliegingen. Lijkt me trouwens heerlijk als je vader chefkok is en zelfgemaakte chocolademousse meenam!

    Maar wat ik bij mezelf merkte: toen de oudste naar school was en ik thuis niet veel meer omhanden had behalve mijn scriptie, ging ik vrijwel dagelijks even naar de sportschool. Gewoon een uurtje. Dat deed me echt zo goed! Dus kennelijk zit er onder dat laagje vet in mij wel iets van een soort fitgirl (op sportgebied; chocola inruilen voor sla zie ik niet snel gebeuren). Wie weet hoe je er tegen die tijd in staat 😉

  5. Ik heb jaren geworsteld met sporten die ik niet leuk vond, totdat ik de sport ging doen die ik als kind altijd leuk vond: tennis. Daar ga ik altijd met plezier naartoe 🙂 Maar daar alleen wordt je ook geen Sylvie Meis van.

    Ik heb het geluk dat ik niet hou van autorijden, dus ik fiets en loop overal naar toe. En Anna houdt ook erg van wandelen, dat helpt ook mee. Oh ja en ik merkte van de week nog op dat het wel een voordeel heeft dat ik niet zo héél lekker kan koken, want als ik wel een keer iets heel lekkers op tafel zet, dan eet ik er meteen teveel van 😉

    • Haha, dat voordeel van niet heel lekker kunnen koken…;) Misschien heb ik ook inderdaad niet de sport gevonden die ik leuk vind. Daar kan het ook nog aan liggen. Verder lopen wij hier ook bijna overal naar toe en dat vind ik heerlijk.

  6. Herken me hier helemaal in! Ik heb ook totaal geen discipline, ja misschien voor twee weken maar dan houdt het weer op…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.