Als borstvoeding geven niet lukt: mijn ervaring

Als borstvoeding geven niet lukt/www.dochterlief.nl

 

Het is vandaag de laatste dag van de Wereld Borstvoedingsweek. Volgens mij is er geen enkel ander onderwerp op het gebied van kinderen waarover zo veel mensen een mening over hebben als het wel of niet geven van borstvoeding. Mij lukte het niet; althans niet op de gebruikelijke manier. Ik deel in deze blog hoe het is als het niet lukt om je baby de borst te geven. Hopelijk hebben moeders die in dezelfde situatie zitten er iets aan.

Toen ik nog zwanger was, leek het geven van borstvoeding nog erg ver weg.

Ik had met mezelf afgesproken dat ik zou proberen om mijn dochter borstvoeding te geven. Gewoon, omdat ik er vanuit ging dat die melk 24/7 voorradig zou zijn en bovendien vol zou zitten met gezonde voedingsstoffen van mij. Voor het gemak ging ik er ook maar meteen van uit dat het geven van borstvoeding vanzelf zou gaan. Zo lieten ze het ook overkomen op de informatie-avond in het ziekenhuis. Ja, het woord ‘lactatiedeskundige’ viel een paar keer, maar ik schonk daar verder weinig aandacht aan. Voor de vorm schaften we 2 flesjes aan, maar die ‘zouden we toch niet gaan gebruiken.’

Fast forward naar de geboorte van mijn dochter: terwijl ik lag bij te komen op de verkoeverkamer van het ziekenhuis, was Elise meegenomen voor een algehele check-up bij de kinderarts. In mijn geboorteplan had ik aangegeven dat ik borstvoeding wilde geven, maar op het moment dat de verpleegsters me hielpen om mijn baby de borst te geven, was ze te zwak van de bevalling en te versuft van de medicatie die ik had gekregen. Ze zouden haar dus eerst flesvoeding (Ik heb een hekel aan de term ‘kunstvoeding’) geven. Ik probeerde enkele uren na de geboorte te kolven, maar er kwam niks. Mijn lijf was uitgeput. Weer zou ze een flesje flesvoeding krijgen. Ik vroeg aan de verpleegster, een dame van middelbare leeftijd, of ik het kolven wel goed deed en daarna of meerdere vrouwen er last van hadden dat de productie zo moeizaam op gang kwam. “Nee,”zei ze met een zuur gezicht, en daar kon ik het mee doen.

Een paar uur erna werd ik opnieuw wakker gemaakt door een andere verpleegster. Zij gaf me tips voor het kolven en zei bemoedigend dat mijn lijf een behoorlijke optater had gehad door de hele medische situatie. Ik moest gewoon maar blijven proberen. De dagen erna kolfde ik dag en nacht, maar dit leverde bijna geen melk op.

Na 5 dagen mochten mijn dochter en ik eindelijk naar huis

Mijn man was zo lief geweest om een kolf te huren en het verblijven in mijn eigen omgeving deed me goed. Er kwam zowaar wat op gang en Elise kreeg al snel haar eerste flesje gekolfde melk. Trots dat ik was! Ik had een lieve kraamverzorgster die veel tijd stak in het ondersteunen van Elise en mij. Elke keer oefenden we met aanleggen en een enkele keer slaagden we er in om Elise aan de borst te krijgen. Dit duurde nooit lang: het kostte haar zo veel energie dat ze het snel liet voor wat het was en vervolgens schreeuwde van de honger. Ik had inmiddels het gevoel dat ik een levende melkfabriek was: Elise kreeg 6 a 7 voedingen per dag, en ik moest om de 3 uur kolven om een flesje vol te krijgen, dag en nacht. In combinatie met het bereiden van flesvoeding, de melk laten zakken, de verschoonbeurten en als afsluiter het kolven, leek het wel een marathon zonder eind. Ondanks dat ik de opdracht had gekregen om elke voeding te proberen Elise ‘live’ aan de borst te krijgen, liepen die pogingen zowel bij haar als bij mij op tranen uit. Ze had honger en wilde gewoon een fles, maar ik vond het vreselijk dat ze de borst, en voor mijn gevoel mij, afwees. Met alle adviezen van de kraamhulp, verpleging en andere moeders in mijn hoofd, ging ik toch stug door met kolven. Want moedermelk is immers het allerbeste voor het kind, toch?

Maar wat is het beste voor de moeder?

Om een lang verhaal kort te maken: ik heb mijn dochter nooit meer aan de borst gekregen. Na een paar dagen heb ik een lactatiedeskundige ingeschakeld, maar ook die kon niets voor ons doen. Elise was inmiddels gewend geraakt aan de fles en ze had als randprematuur nou eenmaal al haar energie nodig om te groeien. Ik maakte de keuze om te blijven kolven zo lang dit ging. Dat ging met ups en downs. Ik ben een paar keer behoorlijk ziek geweest, waarvan de eerste keer nog midden in de kraamperiode, en ik zag mijn kolfopbrengst per kolfbeurt afnemen. De enige optie om die opbrengst omhoog te krijgen, was nóg meer kolven…Wat had ik er op sommige momenten een hekel aan! Ik kon soms niet meer relativeren en heb echt hele gesprekken gehad met mijn man over wanneer ik ermee zou stoppen. Doordat Elise een slechte start had gehad voelde ik me verplicht om haar wel moedermelk te blijven aanbieden. Ik was ten einde raad en heb het lang moeilijk gehad met het feit dat ik mijn dochter nooit echt aan de borst heb kunnen krijgen. Voor mijn gevoel lukte het iedere moeder, waarom mij dan niet?

Na 6 maanden was ik er dan toch klaar mee. Ik verkocht mijn kolf op Marktplaats en kocht van de opbrengst iets leuks voor mezelf. Elise was inmiddels begonnen met bijvoeding en we hadden op een gegeven moment een merk flesvoeding gevonden dat ze lekker vond. De groeicurve van het consultatiebureau liet al maanden een goede stijging zien. Bovendien had ik op andere blogs gelezen dat borstvoeding geven voor sommige vrouwen en hun baby’s gewoon hard werken is. Daardoor kon ik alles weer beter relativeren. Elke situatie is anders en ik kan en wil geen enkele moeder de les lezen, maar als ik dit ooit over zou doen, zou ik er niet meer zo’n punt van maken en eerder overstappen op flesvoeding. Omdat het niet alleen om het welzijn van de baby draait, maar zeker ook om het welzijn van de moeder.

 Volg Dochterlief.nl ook op BloglovinFacebook, Instagram & Twitter

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

14 Comments

  1. Kellly

    Heel herkenbaar! Mijn kleine meid lukte het niet om melk uit de borst te krijgen terwijl er méér dan zat in zat! Het leek wel of ik een elftal moest voeden! Na dagen aanleggen en afkolven ook een lactatiekundige langs geweest, maar het deed bij mij zo’n pijn en m’n meisje bleef hongerig. Sindsdien ook een fulltime kolver. Ze is nu ruim 4 maanden. Wil als het kan in ieder geval de 6 maanden halen. Maar ik kan nu al niet wachten om de kolf op te bergen en de deur uit te kunnen zonder na te hoeven denken aan volle en pijnlijke borsten of lekkages 😉

  2. Ik heb diepe bewondering dat je zo hebt doorgezet! Dat kolven is een crime, vooral omdat er nauwelijks iets uitkomt in het begin en dat is heel frustrerend.
    Uiteindelijk is dit wel de ultieme moederliefde, doorgaan tot je erbij neervalt, maar snap dat je het niet nog een keer zo zou hebben gedaan. Uitputtend voor jezelf, mentaal en fysiek.
    Gelukkig is flesvoeding een goed alternatief in de westerse wereld!

    Trouwens nog één dingetje: soms vraag je jezelf toch af waarom mensen de zorgsector ingegaan zijn?

  3. Iedereen doet het op zijn eigen manier. En daar geloof ik ook in. Of dat nu borstvoeding of flesvoeding is. Maar ik vind het wel altijd fijn om te lezen wat iemand heeft gekozen / gedaan. In mijn geval is de borstvoeding na een heel verkeerde start wèl gelukt. Overigens heb ik ook de kolf erbij gebruikt. Naast de ‘reguliere’ borstvoeding. En daar was ik ook heel blij mee. Maar als het anders was gelopen? Zoals de kinderarts zei. Kinderen worden allemaal groot, of dat nou met borstvoeding of met flesvoeding is. Heikel onderwerp. Goed over gesproken!

  4. Pfoe, wat een doorzetter ben jij. En wat kan de mening over hoe het hoort, toch zo’n grip op je krijgen. Fijn dat Elise goed groeit en jij je ook beter voelt.

  5. Ik vind het ontzettend knap dat je zo lang hebt gekolfd! Dat is het enige wat ik erover kan zeggen, een groot compliment. Bij mij lukte het voeden wel heel goed en dat is een groot geschenk, want kolven vond ik helemaal niks. Dus ik heb wel enig idee wat je hebt doorgemaakt en ik vind het, nogmaals, fantastisch!

  6. Waauw, zes maanden fulltime kolven, respect hoor! Ik weet niet of ik dat volgehouden had. Ik kan me best voorstellen dat je bij een volgende eerder zou overstappen op flesvoeding. Het lijkt me ontzettend zwaar om én te moeten kolven én je kindje te moeten voeden. Dan heb je er een dagtaak aan..

    Knap hoor, dat je het zo lang volhield. En inderdaad, het welzijn van moeder is net zo belangrijk als het welzijn van het kind!

  7. Oh meis wat een heftige tijd en wat was je hard voor jezelf! Je bent zeker niet de enige! Ik heb t kolven al na 4 dagen opgegeven. Het ging niet en m’n productie kwam niet op gang. Zoveel pijn had ik! M’n hele verhaal lees je hierhttp://nanoukvangennip.nl/2014/12/26/rouwen-om-borstvoeding/ niet om te spammen, maar misschien kan je het met mijn verhaal nog wat beter relativeren!

  8. Ik heb ook een tijdje gekolfd, maar ik had op een gegeven moment ook het gevoel dat ik alleen nog functioneerde als melkmachine. Ik had misschien het geluk dat mijn schoonzusje meteen al besloot om met de fles te voeden, dus dat vond ik niet zo vreemd. Ik ben na ongeveer 6 weken gestopt met kolven. Ik had toen ook gehoord dat vooral die eerste dagen de moedermelk belangrijk is en daarna maakt het niet meer zo uit.

    • Bij mij werd er juist erg op gehamerd dat het eerste half jaar belangrijk was, zeker in het geval van mijn dochter. Waardoor ik onderhand het idee had dat mijn melk een soort magisch brouwsel was. ?

  9. Nou je bent zeker niet de enige waar het niet over rozen ging hoor! Bij mij ging alles in principe goed, maar de hele boel lag open (dat is exact zo erg als het klinkt) door de sterke kaken van mijn zoon. Als iemand me destijds had gezegd dat het ook ok is om gewoon te kolven en dat via de fles te geven was ik dat veel eerder gaan doen. Maar nee….’men’ vind dat borstvoeding op een bepaalde manier moet. Zelfs het in huis halen van een kolf voor de geboorte werd me afgeraden. Als ik nu toch ooit nog een 2e keer zwanger wordt is dat toch echt wat ik ga doen 😉 Fijn dat bij jullie alles toch helemaal goed is gekomen en dat je lekker in je vel zit. Want dat is ook belangrijk!
    – X Marloes

    • Brrrr, ik kreeg kippenvel toen ik me voor probeerde te stellen hoe dat is, voeden terwijl alles open ligt. Belachelijk dat jou niet verteld is dat je ook kon kolven. Wat laten ze nieuwe moeders soms aanmodderen, niet te geloven!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.