Een decennium vol leermomenten, liefde en dankbaarheid

De inzichten waren vaak te persoonlijk om over te bloggen of anderzijds online te delen, maar dat betekent niet dat dat ze daarom minder belangrijk zijn.

Ze noemen me baboe

Het was vanzelfsprekend dat ze er waren, maar het leven draaide nooit om hen. Ze werden geacht om orders op te volgen en verder vooral onzichtbaar te zijn.

Four Weddings and a Funeral: de serie

Wat zowel de serie als de film met elkaar gemeen hebben, zijn twee hoofdrolspelers die verliefd op elkaar zijn, maar elkaar maar niet lijken te krijgen.

Een kans wagen

Ze hield haar pas niet voor hem in. Moedig bewoog ze zich voort en lachte naar me.

Mijn meisje van zes

Daar op die bank, waar ik je nooit meer los wilde laten, leek later nog ver weg te zijn.

Wiebeltand

Als ik zou moeten kiezen, zou ik het liefst de tanden van een leeuw of een luipaard willen hebben.

Dochterlief schrijft #13: NaNoWriMo week 2- berusting

Vorig jaar had ik me na het vaststellen van dit feit jammerend ter aarde gestort. Dit jaar heb ik me erin berust.

Dochterlief schrijft #12: week 1 van de NaNoWriMo

Vijftigduizend woorden schrijven in dertig dagen, wat een krankzinnig idee!

Lichtje

Als ik het lichtje wilde visualiseren, was het altijd zo klein en kwetsbaar als een vuurvliegje in een groot, donker bos.

Boekreview: Marion Bloem – Een teken van leven

Aan het ziekbed van haar dierbaren vraagt zij hen om haar te laten weten hoe het daar, aan de andere kant, is. Kreeg ze antwoorden?