Brief aan mijn dochter- 2 jaar oud

Zeg klein meisje met je paardenstaart, weet jij misschien waar mijn baby is gebleven? Lieve E. wat wordt je toch snel groot! Vandaag is je 2e verjaardag. Ook dit jaar is in een enorm tempo voorbij gegaan. Niet te geloven dat jij 2 jaar geleden nog zo’n hulpeloos klein wurmpje was.

Van dreumes naar peuter

Dit jaar was je nog even een dreumes, maar de peuter kondigde zich al veel sneller aan dan wij wilden. Je kreeg bijna je volledige melkgebit in een paar maanden tijd. Wat een ander gezicht kreeg je daar opeens van. Bijna gelijktijdig ging je praten. Van de ene op de andere dag breidde je woordenschat zich uit en inmiddels horen we elke dag wel weer iets anders. Je praat al bijna in complete zinnen en kan al tot 10 tellen.

De wijde wereld in

Een dag na je eerste verjaardag ging je staan. Daarna volgden de eerste voorzichtige stapjes langs banken en tafels en opeens deed je de eerste losse stappen in het bijzijn van je vader. Die opperste concentratie op je gezicht was geweldig om (op beeld) te aanschouwen. En toen was het hek van de dam. Die veilige kleine wereld werd steeds groter en je liep er naar hartelust in rond. Bleef je eerder nog het liefst bij je vader en mij in de beurt, nu wilde je alles ontdekken. Eerst aan onze hand, daarna op eigen houtje.

Opvoeden is loslaten, leren wij nu ook. Nog even en je hebt ons steeds minder nodig. Dan ga je naar school, smeer je je eigen boterhammen, klim je in en uit je bed. Met dat loslaten komen ook de grotere zorgen over jou naar boven. Doet ze het wel goed, heeft ze het wel naar haar zin, werken we eigenlijk niet te veel? De tijd gaat zo snel, heeft ze ons nu eigenlijk niet heel hard nodig? Het antwoord geef je zelf wel: we zien een overwegend blij en ontspannen kind, en als je dat niet bent laat je dat wel merken.

Brief aan Elise - 2 jaar oud

2 jaar geleden stond je bedje al klaar in de operatiekamer.

Bitterzoet

Soms, als ik je uit bed haal en ik je vertel dat je vandaag naar de kindjes gaat, zeg je dat je liever bij mama wil blijven. Gelukkig ben je dat alweer vergeten tegen de tijd dat ik je weer op kom halen. En dan geef ik je op mijn parttime dag extra veel aandacht. Drinken we ‘kopjes thee’ met je theeservies en lezen we samen op de bank een extra boekje. Zo valt het jou niet op dat ik stiekem de hele tijd in je nek zit te snuffelen. Want soms mis ik die geur van toen je net geboren was. Mis ik die kleine pittige baby die je was en zou ik heel even de tijd terug willen draaien.

Meisje toch, wat wordt je snel groot. Je draagt tegenwoordig rokjes met maillots, racet door het huis op je loopauto, zingt luidkeels mee met liedjes van de radio. Je haren zijn al op schouderlengte. Alleen je altijd vrolijke karakter is niet veranderd. Jouw leven blijft een feestje, of je nu jarig bent of niet. Laat dat voor altijd zo blijven.

Vorige week zei je het opeens: ‘ Zelf doen, mama!’  Ik liet je begaan, en je deed het zelf. En ik word alleen maar trotser op jou. Lieve kleine zonnestraal, wat hou ik toch steeds meer van jou. Happy birthday.

XXX mama

Mis niks en volg Dochterlief ook op Facebook, Twitter en Instagram

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

12 Comments

  1. Wat een mooi verhaal! Inderdaad ook echt leuk om voor haar terug te lezen als ze kan straks wat ouder is 🙂

    • Dat hoop ik dan maar. Ze kan op een bepaalde leeftijd ook denken dat haar moeder zich enorm aanstelde. 😉

  2. Ah wat lief! Gefeliciteerd met je meisje. Cliché of niet, ze worden echt veel te snel groot.

  3. Een mooie brief die ze later vast met veel plezier terug zal lezen! Gefeliciteerd met de verjaardag van Elise ??

  4. Prachtig om te lezen.. Als zij dit later terug leest is ze vast ook net zo trots op jou!
    Gefeliciteerd met je grote kleine meid 🙂

Comments are closed.