Categorie: Dochterlief schrijft

Op de rem staan

Ik zeg wel eens gekscherend dat de eerste letter van mijn dochter’s naam staat voor Energie. Al in mijn buik lag ze nooit stil, tenzij ik zelf langdurig bewoog.  Read More

Naar de haaien

Bijna elke ochtend zie ik hem, aan de hand van zijn moeder. Zijn broek is een beetje te kort, zijn haren vallen slordig op zijn voorhoofd. Zijn voeten sloffen lusteloos over de grond. Read More

Terug naar Nederlands-Indië in Historisch Museum Bronbeek

Samen met een stel oudere mannen loop ik het terrein van Historisch Museum Bronbeek op. Eén van hen draait zich belangstellend om. ‘Ga jij ook naar de kumpulan vandaag?’ Read More

Het belang van mijmeren en het beleven van schrijfavonturen

Op een zondagochtend sta ik in alle vroegte gereed op het station. In mijn tas zit een notitieboekje en een boek over romans schrijven, in mijn hoofd zit vooral snot. Voor de 2e keer ben ik ziek op de dag dat Schrijven Magazine hun Schrijfdag houdt. Read More

Zeg, hoe zit het nou eigenlijk met dat schrijven?

Al weken zie ik in mijn statistieken dat mijn artikelen over onder andere The Artists’ Way heel goed gelezen worden, en ook de persoonlijke columns die ik over mijn moeder schrijf doen het bijzonder goed. Ik praat jullie even kort bij over hoe het nu gaat met het schrijven. Read More

Een klein leven (dat telt) #3

Het is 15 augustus, en ik kijk in mijn eentje naar de Indië-herdenking op t.v. Het is iets dat ik elk jaar doe, al dan niet vluchtig via een app op mijn mobiele telefoon. Maar ik kan de rust niet vinden om te herdenken, want ik voel me onrustig en mijn gedachten springen alle kanten op. Read More

Een klein leven (dat telt) #2

Rotterdam, een mooie zondagmorgen. De zon schijnt uitnodigend en de temperatuur buiten is aangenaam. Ik ben te vroeg, en mijn instinctieve reactie is om binnen te gaan zitten. Ik stuur een Whats-app bericht naar mijn afspraak, bestel thee en wacht af. Read More

Samen verdwalen is niet erg

De lucht is strakblauw, en boven onze hoofden buigen de bomen naar elkaar toe, als een soort erehaag. Groen en blauw, schaduw en zonlicht dansen de rumba langs de weg. Op de radio zingt Anthony Kiedis toepasselijk: ‘Roadtrippin’ with my two favorite allies.’ Read More

Waarom buiten de deur schrijven niet voor mij werkt

Wat had ik me verheugd op het feit dat ik eindelijk een paar keer per week buiten de deur kon gaan schrijven. Laptop of notitieblok mee, stilistisch opgemaakt drankje on the side en gaan met die bestseller of blog. Read More

Wie schrijft, blijft: over hoe mijn poëziealbum de liefde voor schrijven aanwakkerde

Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen dat mijn man en dochter mijn dierbaarste niet-materiële bezit zijn, (en dat is ook zo) maar ondanks mijn hang naar het minimalistische leven, houd ik wel degelijk van sommige bezittingen van mezelf.  Read More