De band tussen vaders en hun dochters

Iedere toekomstige vader wil eigenlijk een zoon, hoor ik wel eens. Een stamhouder. Een mini-me waarmee ze later kunnen gaan voetballen, motorcrossen, klussen en later het eerste biertje mee drinken. Om me heen zijn er best veel gezinnen met zoontjes. Zo veel zoontjes dat ik nog heel kort gedacht heb dat ik dan ook wel een jongen zou krijgen. Mijn man wist me toen de zwangerschapstest amper opgedroogd was echter te melden dat wij toch een dochter zouden krijgen, en verdomd, hij kreeg gelijk. Vader zijn van een dochter, wat doet dat eigenlijk met een man? 

Poppenwagens en paardenstaarten

Ik weet nog goed dat ik ze zag staan, mijn dochter en mijn man.

Hij droeg een lichtblauw operatie-pak en zij was lekker dik ingepakt in een warme deken. Ik word nog week als ik er aan denk, zo’n klein poppetje voor het eerst in de armen van haar papa. Als kleine meisjes nog baby zijn, zal het hebben van een dochter voor een man niet zo anders zijn dan het hebben van een zoon. Maar dan worden ze ouder en beginnen de verschillen langzaam duidelijk te worden. Meisjeskleding, bijvoorbeeld. Ik ben Chef Kleding in huize Dochterlief, maar de enkele keer dat mijn man onze dochter aankleedt krijg ik toch wel minimaal één vraag over haar outfit. En dat terwijl mijn man prima in staat is om voor zichzelf passende outfits bij elkaar te zoeken.

Waar mannen zich misschien makkelijker kunnen inleven in hun zoon omdat ze terugdenken aan hun eigen jeugd en hoe het was om van een klein jongetje op te groeien tot een volwassen man, krijgen ze bij een dochter te maken met jurkjes, panty’s, poppenwagens en paardenstaarten. Kleding is voor de meeste meisjes, hoe jong ook, echt heel erg belangrijk en ik heb me laten vertellen dat de eigen kledingsmaak van een dreumes veel sneller een feit is dan de ouders denken.

Ik heb zelf bijvoorbeeld een fase gehad waarin ik zo veel en zo vaak mogelijk de meest truttige jurkjes wilde dragen die er verkrijgbaar waren, compleet met lakschoenen. Mijn haren moesten lang blijven en toen ik onaangekondigd een kort kapsel kreeg wilde ik me ziek melden van school. Ik was toen 4 jaar oud. Gevoel voor dramatiek kan je prima aan meisjes overlaten.

Net als veel kleine meisjes kon ik behoorlijk gemeen en driftig doen. Kleine jongens, of eigenlijk mannen in het algemeen, delen een keer een knal uit als ze ruzie met elkaar hebben en gaan daarna verder met waar ze mee bezig waren. Vrouwen, hoe jong ook, houden er vaak een verborgen agenda op na. Een ruzie kan dagen duren. De sociale code begint al op jonge leeftijd en het geroddel ook. Eerst gaat het er om dat vriendinnetje X mooier speelgoed heeft en niet veel later om het feit dat vriendinnetje Z dezelfde jongen leuk vindt als zij.

Hun kleine meid wordt groot

Ja, die beruchte puberteit… De 1e jeugdpuistjes die het grootste drama van haar leven zijn, net als haar haren die nooit goed willen zitten. Het meisje dat langzaam een vrouw wordt, hormones all over the place. Als ik het voor heb over toekomstige vriendjes van onze dochter, betrekt het gezicht van mijn man meteen en mompelt hij op bloeddorstige toon ‘dat we dat tegen die tijd nog wel gaan zien.’ Niemand moet aan zijn meisje komen en de persoon die het zal proberen, zal uitgebreid gescreend worden op een manier waar het AIVD nog iets van kan leren.

Wat heb ik eigenlijk met terugwerkende kracht te doen met mijn eigen vader, die lijdzaam moest toezien hoe zijn eigen vlees en bloed een soort hormonale tijdbom werd en daardoor blind was voor allerlei gevaren waar hij zich juist extra goed van bewust was: Alleen op de fiets in het donker. Voor de eerste keer stappen met veel meer make-up op dan noodzakelijk was. De avondjes uit die altijd langer duurden dan vooraf aangegeven. De 1e vakantie met vriendinnen. Ouder zijn is loslaten, en mijn ervaring is dat dit voor vaders net zo moeilijk is als voor moeders. Misschien nog wel moeilijker voor vaders van dochters.

Gelukkig krijgen ze er ook veel voor terug. Vaders zijn voor kleine meisjes vaak hun eerste grote liefde, hun eerste kennismaking met het andere geslacht. Ik zie het nu al een beetje bij onze dochter: niemand krijgt meer kusjes dan papa, zelfs ik niet. Papa is the bomb. En, vanuit mijn eigen ervaring: als papa zegt dat het goed komt, dan komt het goed. Vaders zorgen daar gewoon voor, ook al ben je volwassen en kan je al lang je eigen boontjes doppen.

Photo by Picsea on Unsplash

2 Comments

Comments are closed.