Dingen die ik (meer) ga doen in 2015 #2

elsa/ www.dochterlief.nl

Zo’n lastig lijstje met goede voornemens had ik aan het begin van dit jaar toch niet opgesteld, vond ik zelf. Ik had mijn voornemens simpel en duidelijk gehouden en ik twijfelde er geen moment aan dat ik me ook aan deze goede voornemens zou kunnen houden. Maar ik geef eerlijk toe dat ik ze eigenlijk alweer vergeten was en het artikel dat ik over dit onderwerp schreef onlangs weer terug vond in mijn eigen archief. In dit artikel geef ik een update: lukt het me om me aan deze voornemens te houden?

De tussenstand

 

Meer tijd voor mezelf nemen. Definieer ‘tijd voor jezelf’? Tja, ik had het ijzer moeten smeden toen het nog heet was. Want toen ik nog geen baan had leek dit goede voornemen me heel realistisch. Tijd voor mezelf nemen, dus exclusief tijd voor mezelf ZONDER Elise in de buurt, dat is nog steeds een ding. Ik weet niet wat het is. Ik drink mijn thee nog steeds koud, lak mijn nagels nog steeds niet en het is ook al eens voorgekomen dat ik op mijn werk in de spiegel keek en erachter kwam dat ik mijn ene oog had opgemaakt en het andere oog niet. De ochtenden dat ik werk zijn één grote sprint om alles en iedereen op tijd de deur en op plaats van bestemming te krijgen, de avonden om het huishouden en andere must do’s te doen. De weekenden wil ik quality-time met mijn gezin. Samengevat betekent tijd voor mezelf achter mijn beeldscherm kruipen en een blogje typen, of wat uitgebreider douchen in het weekend, of dat onverwachte extra uurtje dat ik in een tijdschrift kan bladeren. En weet je: dat is dan maar zo.

Me minder schuldig voelen als ik dingen voor mezelf wil doen. Tja. Nee, dit goede voornemen is op de klippen gelopen. Ik heb er al eens eerder over geschreven, en het is nog steeds niet minder erg, dat schuldgevoel. Ik weet echt beter, en ik verouder ongetwijfeld heel erg snel door me chronisch schuldig te voelen, maar ik kan misschien maar beter accepteren dat het moederschap dit bij me heeft losgemaakt. Naarmate Elise ouder wordt merk ik dat ik zelf ook wat meer kan ontspannen en mezelf wat meer dingen kan gunnen, maar voorlopig voel ik me nog steeds een beetje schuldig als ik dingen voor mezelf wil doen en er niet 24/7 voor haar kan zijn.

Let it gooo, let it goooo…Zie bovenstaand punt. Opzouten, Elsa. Deze moeder kan het allemaal niet zomaar loslaten. Jij hebt makkelijk zingen in je prinsessenjurk.

Gezonder eten. Ik doe mijn best, maar het kan nog véél beter. Ik ga niet aan de superfoods en glutenvrije biologische vegetarische dingen, maar volgens de schijf van vijf eten lukt me tegenwoordig aardig. Dat komt ook omdat Elise min of meer met de pot mee eet, en we haar niet vol willen stoppen met ongezonde dingen. In de praktijk komt het er alleen nog wel eens op neer dat ik ‘s avonds wat lekkers (lees: iets dat alle pogingen tot gezond eten weer teniet doet) pak omdat zij dan ligt te slapen. En ik drink op werkdagen echt te veel koffie. Dus ook aan dit voornemen hangen nog wat verbeterpunten. Bovendien zou ik echt weer eens moeten gaan hardlopen voor de beweging en de frisse lucht.

Meer slapen. Ik heb zowaar weer wat nachten gehad dat ik de 8 uur slaap gehaald heb! Maar ik vind wel dat ik daar eigenlijk belachelijk vroeg voor naar bed moet. Dit voornemen is ook goed om te delen met Elise, trouwens. Die heeft de afgelopen weken de boel weer aardig op stelten gezet ‘s nachts waardoor ik overdag regelmatig op pure wilskracht gefunctioneerd heb. Verder moet ik moet mezelf echt gaan losweken van mijn telefoon. Ik kan helaas niet elke avond voor het slapen gaan de reacties op mijn blog bijhouden, mijn mail beantwoorden, andere blogs lezen, twitteren én Instagrammen. Soms red ik dat zelfs meerdere dagen niet. Dus waarom ik dat dan toch probeer te doen vlak voordat ik wil gaan slapen…(liggend in bed dus hè!) geen idee. Moet ik me ergens aanmelden voor een Social Media-verslaving, denken jullie?

Niet meer de perfecte moeder willen uithangen. HA! Dit voornemen is me goed gelukt! Ik hoef er niet eens moeite voor te doen. Mijn wasmand puilt constant uit, het huis ziet er regelmatig uit alsof er een tornado doorheen heeft gewaaid, Elise zit binnen 5 minuten na haar wasbeurt weer onder het snot en andere vlekken, en heel vaak laat ik dat allemaal voor wat het is en trek ik vervolgens gewoon de deur achter me dicht met het voornemen het allemaal weer op te ruimen als ik iets nutteloos, maar ontzettend leuks voor mezelf of samen met mijn dochter heb gedaan. Om vervolgens weer terug te komen en luidruchtig klagend de boel weer aan kant proberen te krijgen. Maar uiteindelijk word ik van dit voornemen echt heel gelukkig. Het is zo bevrijdend om op parttime dagen te kunnen beslissen dat die was later wel een keer komt en gewoon lekker de volle aandacht aan Elise te geven. Daar knappen we allebei enorm van op, van even niks moeten!

Hoe zit het met jullie goede voornemens?

     Volg mij ook op BloglovinFacebook, Instagram & Twitter

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

1 Comment

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.