Disney-films, geschikt voor alle leeftijden?

Als kind was ik groot fan van Disney-films. Elke nieuwe film werd indien mogelijk bekeken in de bioscoop. Ik kon dan ook niet wachten tot de dag zou aanbreken dat ik samen met mijn dochter naar Disney-films kon kijken.

We begonnen met Pocahontas. Die vond ik leuker dan mijn dochter. Alleen het wasbeertje, de kolibrie en het nuffige hondje konden haar bekoren. Daarna besloot ik helemaal retro te gaan en de hele oude Disney-films uit mijn jeugd te bekijken. Ik koos voor Bambi en verwachtte een en al zoetsappigheid en een hoog knuffelgehalte. Perfect!

Ik had het mis.

E: ‘Oh mama kijk! Een hertje! Zo lief!’

R: ‘Schattig he!’ Mijmert: Wat een mijlpaal. We kijken samen naar een Disney-film. Zo zoet, zo onschuldig…

E: ‘Oh nee. Oh NEE! De mama van Bambi!!!’

R: De mama van B?…O, stik. Ging die moeder net dood?

E: ‘Wat is er nou met mama-hert? Waar is mama-hert?!’

R: spoelt de film driftig door. ‘Kijk nou. Een konijntje. Die heet Stampertje. En dit is een stinkdier….’

E. keek de film tot de helft en had er vervolgens genoeg van. ‘Pfff,’ dacht ik. ‘Daar heb ik me goed uit gered.’ Ze had niets door van de heftige gebeurtenis.

Toen mijn man ‘s avonds thuis kwam en vroeg wat we hadden gedaan, riep ze verontwaardigd: ‘Wij hebben Bambi gekijkt. Maar mama Bambi ging dood. Waarom, papa?’

Poging 2

Enkele weken later dacht ik dat Finding Nemo een goede optie was. Welk kind houdt er nou niet van visjes? Helaas was ik vergeten dat in scène 1 mama Nemo wordt opgegeten als ze haar nest verdedigt. Dat zie je niet, maar het laat weinig te raden over. Ik besluit er hysterisch doorheen te praten en andere dingen aan te wijzen. ‘Wat een leuke visjes! En heb je die mooie plantjes gezien in de zee?’

E: ‘Mama, waar is de mama-vis nou?’

R: ‘Die is even weg schat. Kijk, nog meer leuke visjes!’

E, bedroefd: ‘Niet. Mama-vis is echt weg en Nemo is helemaal alleen met zijn papa.’

Daarna kon ook Nemo het niet meer goed doen en koos ik maar voor veilige filmpjes voor hele jonge kinderen. Opeens schoot me te binnen dat mijn ouders ooit zelfs met mij en mijn neefje onder de arm waren weg gelopen bij het kijken van een Disney-film in de bioscoop. Hij was toch te hoog gegrepen. Ik begon te huilen tijdens een enge scène,vervolgens nam mijn neefje dat over en daarna barstte de hele zaal met kinderen in tranen uit. De betreffende Disney- film kreeg daarna een ander kijkwijzer-advies. (Voor de nieuwsgierige mensen: het was Taran en de Toverketel.)

Inmiddels merk ik dat mijn dochter steeds meer kan hebben. Ze is fan van Frozen, al kijkt ze hem niet helemaal uit. Micky, Minnie en Pluto zijn haar helden. Jungle Book vond ze trouwens echt heel erg leuk. Maar Disney-films waarin er iets met de ouders van de hoofdpersonages gebeurt vindt ze nog steeds niet leuk, en terecht.

Welke Disney-films zijn peuterproof volgens jou? En welke film is de favoriet van je kinderen?

10 Comments

Comments are closed.