Do it The Artists’ Way: een gevoel van verbinding terugvinden

Hallo, is daar iemand?’ denk ik soms als ik naar een leeg scherm staar en er niets uit mijn vingers komt. Inspiratie of ‘the flow’ vinden: ik vind het soms maar lastig. Maar moet je wel krampachtig op zoek gaan naar inspiratie?

In week 7 van The Artists’ Way draait het om het terugvinden van verbinding, iets dat elke creatieve geest waarschijnlijk wel herkent. Hoe doe je dat, inspiratie vinden op een doodnormale (werk)dag waarin je nog tientallen andere dingen moet doen?

Kunst is een daad van je afstemmen op en afdalen in de bron. Het is alsof alle verhalen, schilderijen, muziek en toneel in de wereld onder het oppervlak van ons normale bewustzijn leven.” – Julia Cameron

Om mezelf als voorbeeld te nemen: ik neem plaats achter mijn laptop, probeer mijn chaotische gedachten stop te zetten en neem me voor een bepaalde scene, verhaallijn of artikel uit te schrijven. Ik ga typen, en vaak is het resultaat wel in lijn met wat ik in mijn hoofd had zitten. Maar soms typ ik zinnen waarvan ik denk: ‘Huh? Waar komt dit nou vandaan? Dat wilde ik helemaal niet opschrijven.’

Die stukjes sla ik altijd op. Soms verwerk ik ze in een column voor deze blog, maar vaker nog gooi ik ze in het mapje ‘kinderboek.’ Het zijn niet altijd hoogdravende dingen. Mijn laatste vondst was bijvoorbeeld een hele treffende uitspraak van een hoofdpersonage, waardoor ik wist welke kant ik op wilde met een hoofdstuk. Ik ging al speciaal zitten voor de rest – kom maar op met die verhaallijn!- maar die kwam niet. Waarschijnlijk schiet dat vervolg ergens midden in de nacht door mijn hoofd.

Overgave aan dat wat al is

Julia Cameron geeft aan dat dit soort momenten niet de uitzondering, maar juist de norm zijn. We zijn volgens haar meer een instrument dan de schepper van ons werk. Veel kunstenaars denken ook zo. Ze gaan aan de slag, en zien wel wat het resultaat komt. Wat hun onderscheidt van twijfelaars zoals ik, is dat ze het volste vertrouwen hebben dat wat ze gaan creëren ook volbracht gaat worden.

Bij het lesgeven aan haar studenten zegt Julia Cameron altijd dat hun verhaal al in zijn geheel bestaat. Het is hun taak om ernaar te luisteren en de film met hun geestesoog te zien, om vervolgens dat wat ze horen en zien op te schrijven. Om dat te kunnen doen, moeten we ons overgeven aan ‘de bron’.

Voor mij persoonlijk is het loslaten van een verhaal en erop vertrouwen dat ik het zo ga vertellen zoals het verteld moet worden een van mijn grootste valkuilen. Ik wil helemaal niet overgeleverd zijn aan een hogere bron van inspiratie, want dat betekent dat ik de controle uit handen moet geven. Het zal jullie dan ook niet verbazen dat ik een vasthoudend en koppig type ben.

Toch heeft Julia Cameron natuurlijk gelijk. Creativiteit laat zich niet vastleggen of vangen. Inspiratie is geen statisch, maar een dynamisch iets en vaak weet je pas waarom je iets opgeschreven hebt als alle puzzelstukjes op hun plek vallen.

Het heeft voor mij allemaal met de juiste mindset te maken. Wil ik een verhaal kost wat kost naar me toe trekken en vasthouden, zodat ik het kan opschrijven zoals ik denk dat het opgeschreven gaat worden? Of kan ik accepteren dat de woorden komen en het verhaal geschreven gaat worden op een manier die goed is zoals het is?

Wat in dit hoofdstuk duidelijk wordt gemaakt is dat je zal krijgen wat je nodig hebt, als je de situatie maar voor de volle honderd procent accepteert. Het is net zoals het leven zelf. Pas als je dat doet, zegt Julia, zul je merken dat je inspiratie kan halen uit allerlei dingen. Een zin die je ergens opvangt en je precies de impuls geeft die je nodig hebt. Een liedje op de radio. Een geur uit je kindertijd. Je zult van alles vinden- dingen die toevallig precies passen bij waar je mee bezig bent.

“Expect the universe to support your dream. It will.” – Julia Cameron.

Voordat je je kan overgeven moet je echter afrekenen met een ding: je perfectionisme. ( ‘Moet dat echt?’ dacht ik bij het lezen van deze zin. Ja, dat moet dus echt.) Perfectionisme is volgens Julia een weigering om jezelf vooruit te laten gaan. In plaats van vrij te creëren en vergissingen de kans te geven om zich later als inzichten te openbaren, komen we vaak in de knoei met onze pogingen de details goed te krijgen.

Het punt is dat iets nooit echt af is. Een boek is nooit af. Maar op een bepaald punt stop je met schrijven en ga je door naar het volgende verhaal. Dat is een normaal deel van creativiteit- loslaten. Om dat te kunnen doen, moet je bereid zijn om risico’s te nemen en buiten je comfortzone te gaan. Want als je doet wat je altijd al deed, zul je krijgen wat je altijd al kreeg, toch?

Waarom ben je jaloers op iemand anders?

Wat ik een heel waardevol stuk in dit hoofdstuk vond, was het gedeelte over jaloezie. Wie herkent dit niet? Soms lijkt het alsof iedereen beter presteert dan jij, of ‘verder is’ in het creatieve proces, het leven, of wat dan ook. Julia Cameron stelt dat jaloezie niet iets negatiefs is, maar je grootste kompas. Jaloezie komt namelijk vaak voort uit het verlangen om iets te doen wat je heel graag wil doen, maar (nog) niet durft. Vaak is er de frustratie dat iemand anders al heeft wat jij óók wil hebben en de overtuiging dat dit niet meer mogelijk is, want ‘de ander heeft het al.’

De waarheid is dat er plaats is voor iedereen, als we maar stappen maken om onze droom te verwezenlijken. Jaloezie ontneemt ons het vermogen om dingen in het juiste perspectief te zien en te relativeren, maar ook om in actie te komen.

Dit hoofdstuk eindigt met een aantal pittige oefeningen die ik allemaal gedaan heb en die me veel inzichten in mijn eigen gedrag hebben gegeven. Misschien schrijf ik er nog wel een keer een artikel over.

Herken jij je in deze omschrijvingen? Reacties op de blog of op social media worden nog steeds op prijs gesteld!

The Artists’ Way koop je onder andere hier.

Filed under Dochterlief schrijft
Author

Romy (1980) houdt van schrijven, lekker eten, lezen en mooie plekken. Schrijft momenteel eindelijk haar eerste kinderboek en bezit honderden notitieboekjes vol met nog meer verhalen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.