Dochterlief schrijft #8: Zomervakantie en Dochterlief 3.0

Inmiddels is de maand augustus alweer begonnen en ik had zin om even in het toetsenbord te kruipen voor een persoonlijke update. Dat gaat in deze periode niet zonder slag of stoot, want de kleuter heeft zomervakantie en dat houdt over het algemeen in dat ik de functie van animator toebedeeld heb gekregen.

Hoe tem je een kleu…eh, een draak

Maar goed, die taak neem ik met liefde op me, zeker op dit soort regenachtige zomerdagen waarin ik me weer even op het schrijven kan storten. Op de achtergrond – of eigenlijk, vlak achter mij – klinken de nog niet heel erg zorgwekkende geluiden van mijn kind en haar vriendje die met haar Hoe Tem Je een Draak- Playmobil aan het spelen zijn. Het voordeel van werkervaring in kantoortuinen is dat ik me volledig kan afsluiten voor dit soort ruis…of in ieder geval kan doen alsof. Stel je even voor dat je midden in een hyperactieve kleuterklas zit, dan weet je onder wat voor omstandigheden ik hier zit te typen. 😉

Vorige maand was ik even aan vakantie toe. Ik liep een beetje vast met schrijven en bloggen, en dat terwijl ik juist het gevoel had dat ik zoveel meer uit het schrijven zou kunnen halen. Om te beginnen meer blogplezier. De vonk voor het bloggen en het plezier in social media was een beetje verdwenen, en ik wilde even de tijd nemen om te kijken wat er naar mijn idee verbeterd en veranderd kon worden aan de blog. Dat mag ook wel na 5 jaar bloggen.

Geen mamablog meer

Ik kwam al snel tot de conclusie dat ik nog steeds graag blog, maar dat ik echt af wilde van het mamablog-imago. Mijn leven bestaat tegenwoordig uit meer dan moeder zijn, en bovendien voelde het niet meer oké om heel uitgebreid en gedetailleerd over mijn kind te schrijven. Ik heb dan ook besloten om daar mee te stoppen, al zal ze ongetwijfeld nog figureren in mijn columns. Ze gaat inmiddels naar de basisschool, leert steeds meer mensen kennen en heeft recht op een enigszins anoniem digitaal bestaan.

Dit klinkt nu alsof ik heel bekend ben in onze woonplaats – wat niet zo is – maar nog niet zo lang geleden reageerde een volger op Instagram dat ze me zo vaak in de stad zag lopen en dat heel grappig vond. Voor mij was het de reality-check die ik nodig had om de privacy van mijn kind nog een tikkeltje op te hogen en de privacy van mezelf ter discussie te stellen.

Ben ik nog blij met wat ik deel, of wil ik dit anders? Dat wildvreemde mensen bepaalde dingen over mij weten omdat ik erover blog vind ik niet erg en de interactie vind ik leuk – anders zou ik niet over de betreffende onderwerpen bloggen. Maar dat mijn volgers alle ins en outs weten over mijn kind? Nee, dank je.

Artikelen opruimen a la Marie Kondo

Zodoende ben ik de afgelopen weken heel erg druk geweest met het nalopen van artikelen. Honderden oude artikelen heb ik opgeslagen in een mapje op mijn laptop en vervolgens verwijderd van de blog. Het waren persoonlijke artikelen over mezelf, het moederschap, artikelen over onderwerpen waar ik nu niet meer achtersta, reviews van baby- of verzorgingsproducten of artikelen over mijn kind waarvan ik vermoed dat zij zich er later wel eens voor zou kunnen schamen. De wat luchtigere artikelen over het ouderschap heb ik laten staan. Enkele persoonlijke artikelen die me aan het hart gaan ook. De rest is aangepast en netjes in categorieën ingedeeld.

Ik heb de verwijderde artikelen stuk voor stuk nagelezen en vond het geweldig om te ontdekken hoe ik gegroeid ben als persoon, moeder en schrijver, en hoe mijn kind gegroeid is tot de nieuwsgierige stuiterbal die ze nu is. Dat is ook wat bloggen voor mij (en haar) heeft gedaan: ik heb 5 jaar van mijn en haar leven vastgelegd voor later. Daar ben ik met terugwerkende kracht heel erg blij mee.

De meeste (herkenbare) foto’s van mijn dochter ben ik ook zoveel mogelijk aan het verwijderen. Ik weet heus wel dat ik niet alles tegen kan houden en dat haar foto’s door toedoen van anderen op social media terecht zouden kunnen komen, maar alles wat ik kan doen om dit te voorkomen is goed genoeg. Haar gastblogs heb ik laten staan en worden gewoon aangevuld omdat iedereen denk ik wel weet dat deze gastblogs met een grote knipoog zijn geschreven en wat verder van haar ‘echte’ leven af staan. Bovendien vind ik, ik bedoel de kleuter, het ontzettend leuk om deze gastblogs te schrijven.

Dochterlief.nl vanaf september 2019

Ik wilde echt met een schone lei beginnen – vandaar het puinruimen- en bloggen over dingen die ik leuk vind. Daardoor ging de zin en de creativiteit ook weer stromen. Jullie kunnen vanaf september dus terecht op Dochterlief 3.0 voor persoonlijke columns, boekreviews, inspirerende plaatsen en gebeurtenissen en updates over schrijven.

Verder ben ik bezig met een leuk en inspirerend persoonlijk project waar ik binnenkort hopelijk meer over mag onthullen. Hints heb ik mogelijk al gegeven via Instagram. 😉 Persoonlijke updates zal ik ook nog delen, maar niet volgens een vast schema.

Over de frequentie van de artikelen kan ik nog even niets zeggen, maar neem gewoon regelmatig een kijkje of abonneer je op mijn updates!

Ik hoop dat augustus een mooie maand voor jullie gaat worden en ik ‘zie’ jullie weer in september!

Filed under Dochterlief schrijft
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.