Favorieten uit mijn boekenkast: Witte Oleander van Janet Fitch

Weten jullie nog dat ik vertelde dat ik bijna mijn hele boekenkast en de inhoud ervan weg deed? Ik hield enkele favorieten. Boeken die ik soms wel meerdere keren gelezen heb en die mijn hart veroverd hebben. Die boeken wil ik met jullie delen in deze nieuwe rubriek. Witte Oleander is één van die boeken.

Dit boek spreekt 19 jaar nadat het uitkwam nog steeds tot mijn verbeelding. Het is één van de boeken die ik op bijna volwassen leeftijd ademloos heb uitgelezen. Een boek waaruit ik op elke vrije minuut van mijn dag las.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het verhaal me bij de kladden greep en mij pas losliet toen ik de laatste bladzijde had gelezen. Dit boek gaat over een meisje en haar complexe relatie met haar betoverende, maar tevens toxic moeder. Haat en liefde liggen dicht bij elkaar, zo leerde ik mede door dit verhaal.

Waar gaat het boek over?

Astrid is het enige kind van alleenstaande moeder Ingrid, een beeldschone en extravagante dichteres. Ze zijn een echte twee-eenheid, maar dan gebeurt er iets totaal onverwachts: haar moeder wordt veroordeeld voor de moord op haar ex-vriend en moet een levenslange gevangenisstraf uitzitten. Astrid is vanaf dat moment op zichzelf aangewezen.

Keer op keer wordt ze in een pleeggezin geplaatst, maar nergens kan zij aarden. De enige troost die ze heeft, is het uitoefenen van haar kunst: één van de talenten die zij van Ingrid geërfd heeft. Ondertussen voert ze een dagelijks gevecht met zichzelf en stelt ze zich voortdurend de vraag waarom haar moeder tot deze daad is gekomen en haar heeft achtergelaten.

Deze roman was het debuut van schrijfster Janet Fitch. Enkele reacties kan je hieronder lezen:

‘Dit is een van de mooiste en aangrijpendste romans die ik in lange tijd gelezen heb.’ Oprah Winfrey
‘Een groots debuut.’ NRC Handelsblad
‘Een meeslepende roman.’ Margriet
‘Ontroerend.’ Cosmopolitan

Wat vond ik van Witte Oleander?

Van deze commentaren is geen woord gelogen. Vrijwel meteen tijdens het lezen zag ik de personages voor me, ze waren zo levensecht beschreven dat het me geen enkele moeite kostte. Vooral de bijzondere moeder ging meteen onder mijn huid zitten. Ik bewonderde haar, hield van haar lef en tegelijkertijd haatte ik haar intens voor wat ze haar dochter aandeed. Ik kroop vervolgens helemaal in de huid van Astrid en reisde met haar mee van plaats na plaats, maakte kennis met pleeggezin na pleeggezin…en nam daar keer op keer samen met haar afscheid van.

Ik las hoe ze zich staande hield en langzaam volwassen werd. Maar zou ze het ooit durven om voor zichzelf te kiezen en haar eigen pad te volgen? Zou ze de band met haar moeder durven te verbreken of zou ze nooit meer van haar los kunnen komen? Het antwoord op deze vragen mogen jullie zelf uit het boek halen. Toen ik Witte Oleander had uitgelezen was het net alsof ik afscheid had moeten nemen van een goede vriendin en dat ging niet zonder tranen, kan ik jullie bekennen.

Ik heb nog lang over dit boek nagedacht nadat ik het uit had en nu ik zelf schrijfambities heb is het een groot voorbeeld van me. De personages lijken levensecht, het verhaal is prachtig geschreven en loopt als een trein en ik kan me echt identificeren met de hoofdpersoon.

Enkele jaren later is Witte Oleander verfilmd met in de hoofdrollen Michelle Pfeiffer als Ingrid en Alison Lohmann als Astrid. Meestal vallen verfilmingen mij tegen, omdat ik me in mijn hoofd al een heel beeld van het verhaal vorm en de gekozen acteurs daar bijna nooit bij passen.

Deze verfilming was echter spot on. Ook Renée Zellweger speelt een prachtige, verdrietige rol als pleegmoeder. Het is één van mijn favoriete films en doordat ik deze review aan het typen ben wil ik hem eigenlijk heel graag weer zien.

Ik heb zo’n idee dat ik dit boek binnenkort weer ga herlezen. 😉 Kenden jullie Witte Oleander al?
Koop bij bol.com

Filed under Dochterlief leest
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.