Een feest van herkenning op de Tong Tong Fair

Op Hemelvaartsdag togen mijn man, de peuter en ik naar die mooie stad achter de duinen om de Tong Tong Fair te bezoeken. Wat zou ons kind vinden van deze eerste kennismaking met haar roots?

De geschiedenis achter de Tong Tong Fair

In 1959 was er een groepje Indische Nederlanders dat de Indische cultuur zo mooi, inspirerend en belangrijk vond, dat het een evenement ging organiseren om dat te laten zien. Meer dan een halve eeuw later vinden én doen we dit nog steeds: Welkom op de Tong Tong Fair, de grootste Indische happening van de wereld, waar Oost en West elkaar ontmoeten in een sfeer van vriendschap, gastvrijheid en inspiratie.

Quote van de site van de Tong Tong Fair.

De allereerste Tong Tong Fair (toen nog de Pasar Malam geheten) werd in 1959 gehouden in de Haagse Dierentuin en had als doel geld in te zamelen voor de Indische Kunstkring Tong-Tong (IKK). Met de opbrengst zou men een cultureel programma financieren. Die doelstelling is meer dan 50 jaar later nog steeds dezelfde.

Ook anno 2017 worden de opbrengsten namelijk  mede ingezet om het culturele programma, het Tong Tong Festival, mogelijk te maken: een vorm van interne subsidiëring. Het Tong Tong Festival wordt voor ca. 10% met projectsubsidies gerealiseerd.

Mijn eerste ervaring was anders dan haar eerste ervaring met de Tong Tong Fair

Als klein kind en later als puber bezocht ik wel eens een Pasar Malam of een Indisch feestje, ook wel kumpulan genoemd. De Tong Tong Fair in Den Haag bezocht ik voor het eerst en het laatst op mijn 15e. Ik wist toen niet zo goed wat ik er van moest vinden. Daarna brak er een andere fase in mijn leven aan. Een fase waarin ik mensen uit mijn familie, die het doorgeven en in stand houden van de Indische cultuur juist enorm belangrijk vonden, verloor. Daardoor was het bezoeken van dergelijke events pijnlijk, en dus vermeed ik het zo veel mogelijk.

Hoe anders was het nu? Meer dan 20 jaar later huppelde er een lid van een nieuwe generatie de drempel over, en ze was meteen enthousiast.

Van te voren maakte ik me nog een beetje zorgen om de enorme hoeveelheid indrukken die de peuter mee zou krijgen als 3- jarige. Maar, zo werd me hier ook al duidelijk: ze is gewoon heel duidelijk een extravert persoon. Zodra ze de grote tenten en vlaggen zag begon ze er op af te rennen en eenmaal binnen hoorde ik alleen maar ‘WAUW’ en ‘Kijk eens, mama!’ en vloog ze van hot naar her. De vele mensen, de luide muziek, de indringende geuren en alle bezienswaardigheden? Hoe meer, hoe beter.

Ze begon ons gelijk allerlei vragen te stellen en ik kwam er daardoor achter dat ik op veel vragen eigenlijk niet het antwoord wist. Een orchidee kon ik nog wel herkennen en benoemen, maar al die andere tropische planten? Ik wist ook niet de namen van alle gerechten die bereid werden. En toen waren we nog niet eens op de ruimte vol marktkraampjes aangekomen!

Maar ik herkende wel meteen de zoetige kruidige geur van keretek sigaretten, en dacht meteen aan mijn opa. Hij kon dat altijd zo goed uitleggen. Vlagen van herinneringen vlogen door mijn hoofd. Zou dat genoeg zijn voor haar, die weinige kennis en herinneringen die ik heb?

Lees ook: een ereveld vol leven 

Wat is nou een must see voor een klein kind voor zo’n eerste bezoek? Ik had allerlei plannetjes gesmeed en het uitgebreide programma van te voren bekeken, maar uiteindelijk lieten we ons maar letterlijk met de stroom mee voeren.

We kwamen langs kraampjes waar eten werd bereid en we aten een aantal Indische snacks, vervolgens een portie saté, en keken en luisterden naar een Indonesische zangeres op het hoofdpodium. Zij stond – heel toevallig- net een lievelingslied van mijn opa te zingen in Indonesische klederdracht. De peuter kon haar ogen niet van haar afhouden en danste met haar mee.

Bij een ander kraampje kochten we een exotisch jurkje en een waaier voor onze dochter (roze, op haar verzoek uiteraard) aten we nog een Indische snack, kochten kroepoek en toen bleken we er al bijna 4 uur rond te lopen. De hitte was beetje zijn tol aan het eisen en daarom besloten we weer te vertrekken. In stijl, uiteraard: we namen met z’n drieën een betjak. Voor peuter helemaal het einde, die wilde wel heel Den Haag rond gereden worden.

Hoe ik de Tong Tong Fair ervaren heb en wat ik mijn dochter wil meegeven 

Mijn indruk van de Tong Tong Fair? Het is laagdrempelig, gezellig en divers. Er is elke dag een vol programma op het gebied van koken, theater, literatuur en natuurlijk eten. Ik snap dat sommige mensen hier elke dag even naar toe gaan want ik heb maar een fractie gezien van wat er is, en dat vind ik best jammer!

Maar, nog belangrijker: ik kwam erachter dat de Indische cultuur vooral iets is dat niet onder woorden te brengen is. Het is eigenlijk een en al zintuigelijke waarneming: de geuren van het eten en de wierook, de klanken van de gamelan, het voelbare sentiment van de generatie voor ons. Ik vond het in eerste instantie lastig om dat gegeven op peuterniveau aan mijn dochter uit te leggen.

Totdat ik haar uit haar dak zag gaan op Indo-rock, de orchideeën uitgebreid zag bewonderen en spontaan gesprekken aan zag gaan met oudere Indische dames (‘Lijkt een beetje op oma die mevrouw, toch mama?’) Glunderend liep ze er rond, vol frisse moed en nieuwsgierigheid. Het was helemaal niet iets dat ze moest leren of dat ik haar uit moest leggen. De Indische cultuur en identiteit zaten altijd al in haar en zij zal weer hele andere herinneringen krijgen dan ik. Ontroerend om te zien.

Misschien is dat wel wat ik nog het meest aan haar wil overbrengen: deze cultuur hoort ook bij jou. Dit zijn jouw roots en dit maakt jou mede uniek. Koester het, neem eruit mee wat voor jou waardevol is en vorm er ooit je eigen ideeën over. Misschien herinnert ze zich dan nog wel die eerste keer dat ze met haar ouders naar de Tong Tong Fair ging.

De Tong Tong Fair wordt van 25 mei t/m 5 juni 2017 gehouden op het Malieveld in Den Haag.

Toegangsprijzen Tong Tong Fair

Volwassenen: 13,50
Kinderen van 4 t/m 11 jaar: 4,50
Avondkaart vanaf 17.30 uur: 8,50*
65+ special maandag 29 mei: 8,50
*Niet geldig op vrijdagen en zaterdagen!

Voor het schrijven van dit artikel heb ik een entreekaart gekregen van Tong Tong Fair. Mijn man en kind kochten zelf een kaart. Meer informatie over samenwerkingen lees je in mijn disclaimer.

Meer lezen over de Indische cultuur en teruggaan naar je roots? Bezoek dan de blogs van Rory en Barbara.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

7 Comments

  1. Pingback: Back to my roots op de Tong Tong Fair in Den Haag - Mama met een Blog

  2. Ah, wat mooi geschreven Romy. Ik schoot vol bij de zin waarin je zei dat Elise zich later misschien wel dit (mooie) moment zal herinneren. Samen met je ouders voor het eerst naar de Tong Tong Fair. De heerlijke geuren inderdaad. Die doen mij terugdenken aan onze vele bezoeken aan Indonesië. Kretek (zelf ook gerookt overigens. Eentje per dag. Maar alleen tijdens de vakantie, dat dan weer wel). Oh en wat vond je van de geur van Durians? Ik vind het – gek genoeg – een lekkere geur (en ook een lekkere vrucht), maar ik geloof dat ik daarin behoorlijk alleen sta 😉

    • Durian vind ik juist ontzettend stinken, haha! Daardoor heb ik het ook nog nooit geproefd. Echt te doordringend! Mijn opa was er gek op maar moest het altijd in de tuin eten.

  3. Wat heerlijk dat je het er zo fijn hebt gehad! En Elise natuurlijk ook! Ik ga vanmiddag naar de Tong Tong Fair en heb er énorm veel zin in! Ik ga elke 2 jaar naar Indonesië en ben echt gek op de geuren en kleuren van de fair. En het eten uiteraard haha. Lekker martabak en bakso eten!

    • Wat heerlijk dat je zo vaak naar Indonesië gaat. Ik zag de foto met je 2 mannen op de TTF voorbij komen, leuk!

  4. Ik vind de Tong tong fair altijd zo leuk en gezellig. Meestal gaan we ieder jaar er wel een kijkje nemen.

    • Als ik in de buurt zou wonen zouden we wel vaker gaan. Misschien maar goed dat dit niet zo is gezien al dat lekkere eten. 😉

Comments are closed.