Four Weddings and a Funeral: de serie

‘I feel it in my fingers, I feel it in my toes’…ik hoef het liedje van Wet Wet Wet maar op de radio te horen of ik krijg een grote grijns op mijn gezicht.

Dit liedje zong ik als 14-jarige vol overgave met een toenmalige vriendin van de middelbare school. De eerste film die ik samen met haar in de bioscoop zag was Four Weddings and a Funeral, en die film sloeg in als een bom. Ik ontwikkelde een eerste crush op Hugh Grant (of eigenlijk op zijn filmbroer) en heb de single van Wet Wet Wet werkelijk grijs gedraaid. De film stond symbool voor een lange, fijne zomer, een van de leukste zomers van mijn leven.

Een deceptie?

Toen ik las dat de film van toen ter inspiratie voor een gelijknamige serie was gebruikt, was ik er dan ook van overtuigd dat het een deceptie zou zijn. ‘Ken je klassiekers en blijf er vanaf’, was mijn eerste gedachte. Vervolgens keek ik uit nieuwsgierigheid dan toch de trailer, en die zag er best veelbelovend uit.

Ik sprak met mezelf af dat ik de eerste aflevering op Videoland zou kijken, en dat daarmee mijn nieuwsgierigheid wel bevredigd zou zijn. Vervolgens was ik ongemerkt een paar uur verder en moest ik knarsetandend op het hoogtepunt van de serie stoppen omdat er nou eenmaal ook wat aardse zaken (een kind van het schoolplein plukken, boodschappen doen en dat soort klussen) gedaan moesten worden.

Waar gaat Four Weddings and A Funeral over?

De serie gaat hoofdzakelijk over Maya. Ze werkt voor Ted, een politicus die een gooi doet naar een plek in de Amerikaanse Senaat en met wie ze een stormachtige affaire heeft. In de eerste aflevering vliegt Maya van Washington naar Londen voor de 30-ste verjaardag van haar goede vriendin Ainsley.

Onderweg stuit ze op allerlei problemen en ontmoet ze Kash, een zakenjongen die dolgraag acteur wil worden. De twee hebben meteen een enorme klik. Later ontdekt ze dat Kash en Ainsley ook bepaald geen vreemden zijn van elkaar, en dat maakt alles behoorlijk ingewikkeld. Verder volg je als kijker ook de vrienden van Maya.

Wat zowel de serie als de film met elkaar gemeen hebben, zijn twee hoofdrolspelers die duidelijk verliefd op elkaar zijn, maar elkaar maar niet lijken te krijgen. Of toch wel? Ook komen er in zowel de serie als de film vier huwelijken en een begrafenis voor. Net zoals elke keer tijdens het kijken naar de begrafenis in de film (die ik toch zeker al zo’n 300 keer gezien heb) had ik ook tijdens het kijken naar de begrafenis in de serie weer een pakje zakdoekjes nodig.

Is de serie leuker dan de film?

Het is dat er in de serie allerlei verwijzingen naar de film voorkomen, want verder kan je de verhaallijnen absoluut niet met elkaar vergelijken. Zo verslaapt Maya zich in de eerste aflevering net als Hugh Grant voor een belangrijke afspraak , zijn zowel Maya als Hugh fan van het woordje fuck, en hoor je het liedje ‘Love is all around’ al in de eerste secondes.

Ik herkende trouwens tijdens het kijken ook wat verwijzingen naar mijn andere favoriete romcom: Love Actually. Leuk gedaan! Verder zat ik ook stilletjes te juichen toen filmicoon Andie MacDowell haar opwachting maakte in een gastrol.

Is de serie leuker dan de film? Als echte fan van de film zou ik dat niet willen zeggen. Wel vond ik de serie echt heel goed, zowel de verhaallijn als het acteerwerk en de chemie tussen de hoofdrolspelers. Four Weddings and a Funeral kijkt heerlijk weg en is dan ook een echte aanrader om onder een dekentje op de bank te kijken.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) verwondert zich over het leven en houdt van schrijven, lekker eten, lezen en mooie plekken.