Gaat ‘ie lekker, buschauffeur?

Beste buschauffeur van lijn 4. Misschien had jij je dag niet vandaag. Vervelend voor je. Ook ik was toe aan weekend toen ik met mijn dochter jouw bus in stapte. Eigenlijk had ik met de auto willen gaan, maar zij wilde graag met de bus want ze is nou eenmaal gek op alles met wielen en vindt ritjes met de bus het ultieme uitje.

Voor ons stapte een bejaarde man in met een wandelstok. Hij was zeer slecht ter been en werd daarom ook voorgelaten door de rij wachtenden. Daarna gingen wij voor hem zitten, waarna mijn dochter tegen hem aan ging kletsen. Na 30 keer te hebben gezegd dat ze op haar billen moest zitten, liet ze haar nieuwe gesprekspartner met rust.

‘Daar kan ik nu niets mee.’ 

 

Toen de man de bus verliet en de bus daarna weer ging rijden, bleek al snel dat hij zijn wandelstok had vergeten. Meteen begonnen een aantal andere passagiers jou daarop te wijzen. Je had nog kunnen stoppen, de man was blijven staan en probeerde die stok terug te krijgen door onze aandacht te trekken. Dat deed je alleen niet; je gaf nog eens wat extra gas zodat we ook niet meer op een knopje konden drukken om bij een volgende halte te stoppen, want dat had toen geen zin meer. ‘Daar kan ik nu niets mee,’ was je sympathieke antwoord.

Ondertussen was er toch wel wat rumoer ontstaan in de bus en zaten de voorste passagiers waaronder ik, met elkaar te overleggen wat we konden doen. Mijn halte kwam alleen al in zicht, dus ik drukte op het knopje. Je gaf echter nog meer gas en veranderde niet van rijbaan; kennelijk had je zoveel haast dat je de halte over wilde slaan. ‘Laat maar,’ dacht ik. ‘We lopen dat korte stukje wel terug.’

Onbeschoft

 

Opeens veranderde je alsnog van rijbaan om te stoppen voor onze halte en ging je hard op de rem. Zo hard, dat we ons echt schrap moesten zetten. Ondanks dat we dit deden greep mijn dochter mis, kon ik haar niet meer goed tegenhouden en viel ze van haar stoel. Daar zat ik dan met een huilend kind en een tas vol boodschappen. Mijn dochter was gelukkig alleen geschrokken en snel door mij getroost, maar er kon geen excuus vanaf. En nu ik daar over nadenk vind ik dat echt ontzettend onbeschoft, net als je reactie op de vergeten stok van die bejaarde man.

Ik weet het: jullie hebben moordende reisschema’s, maar moet dat nou echt zo ten koste gaan van de klantvriendelijkheid? Het valt me al jaren op dat er nauwelijks een groet vanaf kan, en zelfs dat kan ik nog verklaren doordat jullie zelf ook veel huftergedrag mee maken, maar kom op zeg. Een beetje sociaal wenselijk gedrag is toch zeker niet te veel gevraagd?

Ik heb in ieder geval een klacht ingediend en hoop dat de bejaarde man uit jouw bus dat ook heeft gedaan. Verder pak ik in het vervolg wel de auto, en hoop ik dat er tegen de tijd dat mijn dochter met de bus gaat wat vriendelijker chauffeurs zijn dan jij.

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

3 Comments

  1. Pff steeds vaker hoor en zie ik deze taferelen. Erg spijtig.
    Wilt daarom niet dat ze allemaal dezelfde zakken zijn, maar toch.. ‘t zou niet mogen.
    Goed dat je klacht hebt ingediend!

  2. Goed dat je een klacht hebt ingediend. Het valt mij ook op dat buschauffeurs steeds onbeschofter worden. Alsof ze niet meer door hebben dat we klanten zijn. Heel jammer.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.