Help, mijn kind is een kieskeurige eter!

image

 

Al vanaf het eerste moment dat onze dochter bijvoeding mocht, werd het duidelijk dat ze een uitgesproken smaak had. Die uitgesproken smaak in combinatie met haar geërfde koppigheid (van haar vader ;)) drijft mij soms tot wanhoop op het gebied van eten en drinken. Mijn dochter blijkt een kieskeurige eter.

Zo is haar smaak in dingen nogal beperkt en heeft ze een grote voorkeur voor zoet. Zie ik andere kinderen aan de bruine boterhammen met kaas, worst of kipfilet zitten terwijl die van mij alleen maar bruin brood met pindakaas of vlokken wil eten. Toen ze al bijna 10 maanden was ging ze na allerlei smeekbedes van mijn kant ein-de-lijk brood eten… Met kersenjam. Geen ander beleg, alleen maar de kersenjam van een bepaald merk. Daarna kregen we de korte maar heftige Ik Wil Alleen Appelstroop Op Brood Fase. Vervolgens proefde ze pindakaas en sindsdien gaat er een enorme hoeveelheid aan pindakaas doorheen in huize Dochterlief. Het is gewoon een beetje gênant om te zien hoeveel lege potten we verzamelen in de loop van een maand. Uiteraard hebben we ook ander beleg geprobeerd.
(Smeer)kaas, humus, vleeswaren, jam; ( ja zelfs haar favoriete kersenjam) alles belandt op de grond, in haar haren, of wordt uitgesmeerd op het tafelblad van haar kinderstoel. Het is ook allemaal ‘bah’ of ‘sies’.

En laten we het maar helemaal niet over groente of fruit hebben.

Ze wil namelijk alleen gepureerd fruit eten. Fruit uit knijpzakjes is een hit hier. Maar gewone stukken fruit? Mooi niet! Ik weet niet wat het is, want ik heb haar echt wel van kleins af aan gewone stukjes fruit aangeboden en ooit at ze met smaak stukjes banaan. Nu hangt ze dus de eet-diva uit. Terwijl alle kindjes op de opvang ‘s middags vers fruit zitten te eten, sabbelt de mijne recalcitrant aan door mij meegegeven knijpzakjes van een duur, hip biologisch merk. De leidster van de opvang meldt elke dag hoeveel seconden Elise het aangeboden stukje peer dit keer in haar mond heeft gehouden voordat ze het uitspuugde. Alles wat we haar vers aanbieden wordt simpelweg geweigerd.

Het avondeten gaat al niet veel anders. Ze heeft al een eigen bordje met bestek, vind het ook leuk om met bestek te eten, maar heeft een sterke voorkeur voor gebakken aardappels en vlinderpasta met pesto en incidenteel met tomatensaus. Groenten? Liever niet, maar als het moet eet ze het liefst doperwten. Af en toe krijg ik er een stukje vis in, maar vlees?‘ Iiiew. Sies. ‘

Op vakantie hadden we even een doorbraak en at ze met smaak alles wat ze op haar bord kreeg. Na de vakantie was dit over.

Ik weet dat ik geen strijd van het eten moet maken. Ook bied ik liever niet te veel ongezonde dingen aan. Elise is een tenger meisje met weinig reserves maar ik wil haar wel gezond leren eten. De vraag is: HOE DAN? Hoe pakken andere ouders van moeilijk etende kinderen dit aan?

Ik lees jullie tips graag in de comments!

Volg Dochterlief.nl ook op BloglovinFacebook, Instagram & Twitter

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

7 Comments

  1. Herkenbaar probleem! Hier is het alleen het avondeten wat lastiger is. Maar wanneer is er stamppot van maak dan eet ze het vaak wel… Dus prakken maar! Succes!

  2. Ik heb hier twee alleseters dus ken het probleem niet. In mijn omgeving wel vaker gehoord, wat schijnt te helpen is inderdaad het blijven aanbieden en er geen aandacht aan schenken. Hoop dat het snel omslaat!

  3. Ik was zelf een dramatische eter, dus ik heb altijd goed opgelet bij de Nanny, voor het geval dat… 😉 Wat ik nog weet is dat – als ze wat ouder is – het kan helpen om samen te koken. En dat zij dan kan kiezen wat je gaat maken. Wat misschien ook helpt is om het leuk te verpakken. Bv een banenbootje maken ofzo. Of je gaat er zelf heel gek bij doen haha 🙂 Bij Anna helpt het soms wel om gekke geluidjes te maken en er dieren van te maken.

    Maar gelukkig eet Anna echt bijna alles. Soms moet ze er bijna van kokhalzen en dan eet ze het nog op!

    Oh en mijn ouders hun methode was; ik moest alles eten dan kreeg ik pas een toetje. Dus ik at altijd koud eten en in mijn eentje een toetje. Ik vond het avondeten vreselijk.

    • Ik was ook zo’n slechte eter als kind. Die methode van je ouders hoor ik vaker en werkt inderdaad niet motiverend.

  4. Wij hebben dezelfde fase gehad hoor! En sinds een paar weken wordt er weer mega goed gegeten. Sam rent zelfs enthousiast naar tafel als hij ziet dat het eten klaar is. Gewoon blijven aanbieden, zelf zichtbaar genieten van eten, en dan komt het vanzelf weer. De hits van het moment zijn: bevroren stukjes fruit (de AH doosjes. Hij noemt het zelf “ijs”, helemaal prima), verse huisgemaakte lasagna, of een pakje van aardappel, spinazie en visstick. Ja echt, er wordt spinazie gegeten. Dus geef de moed nog niet op hoor!
    – X Marloes

    • Wat goed om dit te lezen! Ik ga de hoop nog niet opgeven en blijf experimenteren.

  5. Ik hoop dat je hier de verlossende tip ontvangt! Ik kan je helaas niet helpen, Roan is 9 maanden en eet alles en veel. Wie weet verandert dat nog, dus ik lees wel even mee 🙂

Comments are closed.