Het eerste schooljaar zit erop!

Wauw, wat is dit schooljaar voorbij gevlogen. Toen mijn man en ik eind november met een hyperactieve kleuter de klas binnenliepen en ik haar met tranen in mijn ogen achterliet, had ik niet kunnen vermoeden hoeveel er zou veranderen.

Omdat dit toch wel een mijlpaal in mijn dochter’s leven is, vind ik het ondanks mijn voornemen om minder over haar persoonlijke leven te schrijven toch wel mooi om even stil te staan bij haar eerste jaar op school.

Alsof ze er altijd al was

‘Het is alsof ze hier altijd al in de klas heeft gezeten!’ meldde haar juf me na haar eerste wenmiddag. Inderdaad: ik trof mijn kleuter druk spelend aan in een speelhoekje, samen met wat andere kinderen. Toen we weggingen riep ze enthousiast ‘Doei allemaal!’ en huppelde ze met me mee naar huis. Ze voelde zich meteen op haar plek en wilde niets missen.

Na haar eerste echte schooldag werd ze behoorlijk ziek. Twee weken bleef ze thuis, terwijl we af en toe probeerden om haar toch een ochtend naar school te laten gaan voor Sinterklaas en het Kerstdiner. Dat mislukte. Ze heeft alle decemberfestiviteiten gemist, maar het was hard nodig om te herstellen.

In januari begon ze met een schone lei, en is er eigenlijk niets noemenswaardigs gebeurd. De weken zijn voorbij gevlogen. Gelukkig hoefde ze Carnaval, haar favoriete feest, niet te missen. Ik hielp een middagje mee en kreeg daar héél veel inspiratie van.

Een nieuwe dagindeling

De nieuwe schooltijden waren zowel voor haar als voor ons even wennen. Het blijkt een hele uitdaging om een 4,5-jarige op tijd in de klas te krijgen! De kleuter houdt ervan om haar dag rustig op te starten en dat kan natuurlijk niet op schooldagen. Inmiddels zit de routine er in…al zal ze die in de zomervakantie wel weer vergeten. Toen ik nog werkte bracht ik haar op thuiswerkdagen en mijn parttime-dagen naar school en haalde mijn man haar weer op bij de BSO of opa en oma.

Inmiddels kan ik haar elke dag brengen of halen, maar mijn man vind het ook wel leuk om af en toe zijn gezicht te laten zien. Twee dagen BSO houden we voorlopig nog aan, ook in de zomervakantie. Ze doen er ontzettend leuke dingen en ik denk dat het goed is om dit ritme er in te houden en haar lekker buiten te laten spelen.

Bovendien is het fijn voor mij om me twee volle dagen te kunnen richten op het vinden van ander werk en schrijven. De andere dagen kan ik haar zelf opvangen en kan ze indien gewenst ook naar haar opa en oma.

Waar ik me persoonlijk echt op verkeken heb, is hoeveel je als ouder ‘moet’ inspringen op school. Ik had het gekke beeld dat de kleuter ons meteen veel minder nodig zou hebben, maar niets is minder waar: de schooltijd brengt weer hele nieuwe uitdagingen met zich mee. Ja, ze wordt steeds zelfstandiger, maar haar leven wordt ook steeds drukker en bepaalde dingen zal je als ouder echt moeten faciliteren. Ik vind het stiekem wel fijn dat ik nu even de luxe heb om daar meer bij betrokken te zijn.

Een eigen leven

Wat ons heel duidelijk is geworden, is dat de kleuter letterlijk en figuurlijk enorm is gegroeid dit jaar. Soms kijk ik naar die lange benen die over de rand van de bank bungelen en denk ik ‘Kind, hou toch eens even op met groeien!’ Als ik de foto’s van dit jaar en vorig jaar naast elkaar leg kan ik er gewoon niet over uit hoe ze veranderd is. Het puppy-vet is (voor zover ze dat al had) verdwenen en ze krijgt echt een iets ander gezicht en een hele andere blik in haar ogen.

Ook verbaal kan ze zich erg goed verstaanbaar maken, maar dat verbaast ons dan weer totaal niet. Haar woordenschat wordt steeds groter en uit haar laatste rapport bleek ze een voorkeur te hebben voor taalspelletjes. Dat heeft ze dan weer niet van een vreemde. 😉

Al snel maakte ze ook vriendjes, iets wat haar altijd makkelijk af is gegaan. Inmiddels heeft ze een klein clubje vaste vriendinnetjes waarmee ze het liefst elke dag afspreekt. Onlangs was ook haar eerste kinderfeestje een feit. Het is een vrolijk ding van nature, maar na dit feestje gaf ze bijna licht, zo leuk had ze het gehad. Ze zit goed in haar vel en ondanks dat de laatste weken heel vermoeiend voor haar waren, heeft ze zich er dapper doorheen geslagen.

Ik kijk met trots terug op een fijn schooljaar en ben heel benieuwd hoe ze het straks in groep 2 gaat vinden. Fijne zomervakantie aan alle ouders! We can do this! 😉

Photo by rawpixel on Unsplash

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

1 Comment

  1. Oh wat fijn dat het zo goed gaat op school en dat ze het zo naar haar zin heeft. Hier was het ook meteen dikke mik (in tegenstelling tot de psz waar ze nooit zo op haar gemak was). En dat wat je schrijft dat ze bijna licht geeft, dat heeft Anna ook haha. Net alsof ze dan een soort extra emotie hebben omdat het zó leuk was dat ze bijna geen ruimte meer in hun hart hebben ofzo. Ik snap in ieder geval precies wat je bedoelt 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.