Het leed dat van oude kinderspullen afkomen heet

Project Minimalisme is in volle gang in Huize Dochterlief, al gaat het niet zonder slag of stoot. Ik heb braaf en zonder een spoor van verdriet een groot aantal babykleren en kinderspullen weggedaan en dat voelde goed. Weg met het verleden en op naar een mooie toekomst.

Een klein gedeelte van Elise’s spullen was echter nog in zo’n goede staat dat ik besloot het te verkopen. En dan echt voor spotprijzen, met als bedoeling om haar spaarpot te spekken. Zo klein als ze is begint ze al een beetje de waarde van geld te leren en haar leek het ook wel een goed idee, wat extra centjes. 😉

Hallo? Ziet iemand mijn winkel?

Ik downloadde de Reshopper-app, die speciaal bedoelt is voor het verkopen van kinderspullen in je eigen regio/woonplaats. Ideaal, want geen gedoe met verzenden en pakketjes die zogenaamd zoek raken in de post (been there, done that, got the ticket.) Ik maakte mooie foto’s van mijn marktwaar en ik wachtte af.

Dagen gingen voorbij, zo niet weken. Toen meldde zich een eerste koper. Ze kon bijna niet geloven dat ik dat ene ding voor die prijs verkocht. Tja, is dat niet het doel van koopjes scoren? Dolblij betaalde ze me aan de deur het afgesproken bedrag en vertrok naar huis. Daarna verkocht ik nog een tweede item. Deze koper was zo blij dat ze het item ook wel gratis van me had mogen meekrijgen, zo aanstekelijk was haar blijheid. Maar daar bleef het helaas ook meteen bij.

Voor een dubbeltje op de eerste rang?

Marktplaats was een heel ander verhaal. Wat een ellende. Ik wist dat ik mezelf in de vingers zou kunnen snijden door spullen niet op te willen sturen, maar mijn potentiële kopers wilden ook echt helemaal niks. Zelf zijn wij herhaaldelijk stad en land doorgereden voor een goede koop; dan plakten we er gewoon een dagje ‘stad van de koop’ aan vast. Tegenwoordig is dat kennelijk not done.

Net als dat afspreken dat je iets komt ophalen, om dat vervolgens niet te doen volstrekt normaal is. Of om simpelweg te melden dat je op die dag komt voor product X en als ik dan aangeef dat er toch echt een prijs tegenover staat, niet meer te reageren. Op een gegeven moment was ik zo klaar met Marktplaats dat ik besloot om de boel alsnog weg te geven. Maar aan wie of wat?

Vrienden en bekenden stonden er vaak niet om te springen, want die hadden een andere smaak dan wij. Kringloopwinkels zijn verzadigd en komen om in de spullen, dus daar kon ik het ook niet kwijt. Zelfs Het Leger Des Heils gaf aan de spullen door te verkopen in hun winkels; de opbrengst gaat dan naar goede doelen en naar hun eigen stichting. Maar dat vonden wij prima, dus wij brachten er een aantal zakken naartoe.

De markt (en mens) is verzadigd

Ik las laatst ergens dat men door de aantrekkende economie juist veel minder tweedehands spullen koopt. Jarenlang hebben we al onze spullen tot het uiterste gebruikt en afgedragen, maar inmiddels draaien we er zonder schroom astronomische bedragen doorheen. Want ‘nu kan het weer.’ Alles moet vooral nieuw zijn, veel, en volgens de laatste mode. Maar onze oude spullen kunnen we aan niemand slijten. Althans, niet in Nederland. Zelfs doneren aan vluchtelingencentra heeft volgens bronnen geen zin: ze hebben namelijk meer dan genoeg. Kortom, kennelijk hebben wij allemáál meer dan genoeg. Hoe bizar is dat eigenlijk?!

Het sterkt mij alleen maar in mijn overtuiging dat wij echt moeten ontspullen. Ik hoop dat we snel een punt hebben bereikt dat we van alle oude (kinder)spullen af zijn en we alleen nog maar spullen bezitten die we mooi vinden en regelmatig gebruiken.

Goed voor de portemonnee en de overzichtelijkheid maar vooral ook voor het besef dat de belangrijkste dingen in het leven geen spullen zijn en consumeren om het consumeren echt niet meer van deze tijd is.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

4 Comments

  1. Hier bij onze kringloop willen ze alles wel hebben en Anna is gelukkig ook heel makkelijk met het afstand doen van spullen. Het levert alleen niks op, maar dat maakt me niet zo uit. We gebruiken marktplaats alleen voor gratis spullen die we zelf niet naar kringloop kunnen slepen en die komen handelaartjes dan weer ophalen.

    Hier op de West-Veluwe wordt volgens mij aardig wat gekringloopt, wij komen er ook wel een paar keer per maand…

  2. Ja wat erg hè van Marktplaats. Ik merk dat items als traphekjes het goed doen. Maar mooie (nieuwe) schoenen, daar biedt men zonder blikken of blozen 5 euro op. En dan ook nog met de vraag of het dan wel inclusief verzendkosten is. Ik ben er helemaal klaar mee. Soms gaat het even lekker, maar ik ben inmiddels in de fase van weggeven beland. Ik krijg zelf heel veel van een vriendin (voor ons dochtertje) en ik geef zelf meestal weg aan Zending over Grenzen of via mijn moeder (zij maakt oldskool pakketten) aan familie in Indonesië. Dat laatste is het meest ‘dankbaar’, zeker als ik de foto’s van kleine kruimels in Mila’s spulletjes zie. Alleen staat het – totdat mijn moeder haar pakketten maakt – stampvol bij mijn ouders (of bij ons). Dus dat is het ook niet helemaal.

  3. Grappig. Ik heb natuurlijk geen kinderspullen, maar had tijdens de verhuizing wel goede gebruiksvoorwerpen en meubels, bijv een gaskookplaat, afzuigkap, computertafel etc. Ik had ze misschien kunnen verkopen, maar heb er via het Facebookweggeefhoekje van Haaksbergen (bestaat vast ook in jouw woonplaats!) in no time mensen blij mee gemaakt. Een dochter die op kamers ging, een jong stel dat net op zichzelf woonde, een jongen die een keet wilde inrichten… prima, zij blij en ik blij! Overigens weet ik dat er in Enschede bij de kledingbank vraag is naar kinderkleding. Is er bij jou in de buurt misschien ook een kledingbank? Kleding die ik niet meer draag gaat altijd naar het Leger des Heils, maar er worden hier ook regelmatig kledinginzamelacties georganiseerd door andere organisaties. Succes met “ontspullen”!

    • Ik zit niet meer op Facebook, dus dat weggeefhoekje gaat het niet worden. 😉

      Verder heb ik nog wel wat opties hier in onze woonplaats qua goede doelen, dus die ga ik ook nog benaderen. Maar dan ben ik er ook he-le-maal klaar mee.

Comments are closed.