Hiep hoera, Dochterlief.nl bestaat 3 jaar!

Precies 3 jaar geleden kocht ik een domein en schreef ik mijn eerste artikel. Ik wilde een mamablog beginnen, zoals er toen al velen waren. De naam werd Dochterlief.nl, omdat mijn dochter van bijna 1 jaar oud me het laatste zetje had gegeven om te gaan doen wat ik leukst vind: schrijven.

Niet zomaar een stukje internet 

Nu zijn we gewoon al 3 jaar verder! Ik heb nog nooit een hobby zo lang volgehouden. Het is veelzeggend dat ik zelfs in mijn meest drukke werkweken toch de laptop nog even aanslinger om de blog te updaten. Het hoort bij me, het is een vanzelfsprekendheid geworden. Dochterlief.nl is mijn stukje internet waarop ik een beetje van mijn leven deel, maar tegelijkertijd is het zoveel meer dan dat.

Waarom ik schrijf en waarom ik door zal blijven schrijven

Toen ik net begon had ik grote dromen voor deze blog. Ik wilde heel groot worden, veel bezoekers krijgen en heel veel samenwerkingen aangaan met bedrijven. Drie jaar later is die koers wat gewijzigd. Ik hoef niet meer de bekendste blogger te worden en Dochterlief.nl ook niet meer de meest gelezen blog. Ik vind het goed genoeg zoals het is; dit is mijn blog en daar ben ik trots op. Krijg ik de kans om leuke dingen te doen door de blog? Dan dat de kers op de taart.

Elke keer hoop ik een stukje van mezelf in mijn artikelen te stoppen en alles met liefde en aandacht te schrijven. Ik realiseer me nu ook waarom: Dochterlief.nl schrijf ik voor het meisje waarmee het allemaal ooit begon: mijn dochter.

Voor haar hoop ik een soort digitale herinnering te maken. Ik heb de afgelopen jaren al zoveel online gedeeld: mijn twijfels over of ik het wel goed doe als moeder, of we haar niet alsnog een broertje of zusje moesten geven, of ik niet te hard werk. Maar ook hele persoonlijke dingen over mijn jeugd, mijn opvattingen, mijn familie.

Allemaal dingen waar ze later dingen over zou kunnen vragen en die ze nu kan nalezen. Maar ik kan ze haar nu ook gewoon persoonlijk op de juiste manier vertellen, omdat ik door te schrijven mijn eigen gedachten zoveel beter begrijp.

De persoonlijke artikelen die het meest gelezen werden de afgelopen 3 jaar

Sommige artikelen deden helemaal niets de afgelopen jaren. Dat is een mysterie dat bij het bloggen hoort; wat vinden mensen leuk en interessant om te lezen en waarbij klikken ze na enkele seconden weer weg? Maar er zijn enkele persoonlijke artikelen die het enorm goed deden en die deel ik nog even met jullie op deze feestelijke dag:

De meest gehoorde uitspraken van andere mensen als je besluit het bij 1 kind te houden wordt nog steeds veel gelezen via Google en dat is veelzeggend en best triest. Enige kinderen zijn namelijk leuk, lief en gezellig. (Vind ik ook van mezelf. ?)

Die ene nare ervaring op straat die ik samen met mijn dochter meemaakte vlak na de terroristische aanslagen in België was bizar en raakte me diep. Ik schreef van me af, het artikel ging voor mijn begrippen viral en mijn inbox stroomde vol. Ook met andere standpunten dan de mijne, maar dat moet kunnen en was verfrissend om te lezen.

Het oorlogsverhaal van mijn opa behoort tot de best gelezen artikelen en wordt elk jaar rond Dodenherdenking opnieuw gelezen en gedeeld. Hij zou daar ongekend trots op zijn geweest.

Het artikel over de band tussen mij en mijn bonusmoeder werd onverwacht goed ontvangen. Ik vond het doodeng om te schrijven, maar kreeg het uiteindelijk precies op ‘papier’ zoals ik het wilde.

De brief die ik aan mijn eigen vader schreef voor Vaderdag en die ik met een veel te hoge hartslag en trillende handen alsnog gepubliceerd heb. Wat een lieve reacties kreeg ik daarop, niet in de laatste plaats van mijn vader zelf. ❤️

Mijn artikel waarin ik vertelde over mijn twijfels of ik wel een goede moeder zou kunnen zijn omdat mijn eigen biologische moeder niet in beeld is geweest is nog steeds één van de belangrijkste artikelen die ik ooit schreef, omdat ik toen pas leerde dat ik niet de enige ben die hiermee worstelde.

En tot slot dit artikel, dat ik met sarcastische toon schreef naar aanleiding van een pedagoog die vond dat moderne ouders hun kinderen niet konden opvoeden omdat ze te veel werkten. Het enige artikel waardoor de blog er af en toe uit knalde, ik onder andere uitgemaakt werd voor een waardeloze en egocentrische moeder, waardoor hele discussies werden gevoerd onder het artikel op Facebook en die honderden keren is geliked en gedeeld. Die zag ik even niet aankomen. ?

Dankbaar!

Op deze feestelijke dag zal ik geen stuk taart eten om het te vieren (ik heb afgelopen weekend al genoeg feest gevierd) maar weer keihard werken op kantoor. Ook komt er geen winactie, want zo’n type blog ben ik nou eenmaal niet. Misschien volgend jaar.

Wél wil ik jullie allemaal bedanken voor het lezen, het volgen, en de lieve en de kritische reacties. Want ook al wil ik niet meer de grootste worden, zonder lezers -jullie, dus!- is het maar saai, dat bloggen. Dank jullie wel voor de afgelopen 3 jaar en op naar de volgende 3!

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

2 Comments

  1. Jeeej gefeliciteerd met je blogverjaardag! Je schrijft zo leuk. Het is inderdaad lastig om te bepalen wat goed gelezen wordt en wat niet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.