Ik gooi de anticonceptie de deur uit!

Ik gooi de anticonceptie de deur uit!

Nee, nu niet allemaal heel hard ‘Gefeliciteerd!!!!’ gaan roepen. We zijn niet van plan om een broertje of zusje voor ons kind te gaan maken. Wat ik met de titel bedoel is dat ik voorlopig even afscheid wil nemen van het leed dat hormonale anticonceptie heet, want ik ben er helemaal klaar mee.

Hormonale anticonceptie en ik: geen gouden combinatie

Wat zeg ik, hormonen en ik gaan al niet bijzonder goed samen. Maar ja, je moet toch wat als vrouw in haar vruchtbare jaren met menstruaties die qua pijn soms nog het meest weg hebben van een milde weeënstorm – en dat dit qua pijn overeenkomt weet ik nu, want ik ben ooit bevallen!

Rond mijn 15e ging ik op advies van mijn huisarts aan de pil, omdat het niet normaal is om die dagen per maand kokhalzend van de pijn door het leven te gaan. En ik moet zeggen, dat hielp best. Ik kreeg er alleen ook vervelende klachten bij, zoals hoofdpijn, moeheid, gewrichtsklachten en stemmingswisselingen.

Door de jaren heen probeerde ik allerlei vormen van hormonale anticonceptie en elke keer was het weer een teleurstelling. Dat ik van sommige hormonale anticonceptie een type acné kreeg die nog het meest weg had van een soort diepliggende chronische huidontsteking nam ik voor lief. Vet, futloos haar dat met bosjes uitviel? Ach, ik raakte tenminste niet zwanger. Maar die vermoeidheid en die sombere buien die af en toe wel leken te grenzen aan een kleine depressie vond ik toch wel beduidend minder.

Toen hier in verband met onze kinderwens de hormonale anticonceptie de deur uit ging leek het net alsof de mist voor mijn ogen optrok. Ik zat opeens lekkerder in mijn vel. Bepaalde lichamelijke klachten verdwenen als sneeuw voor de zon. Ik viel uit het niets een paar kilo af. Kortom, ik leek opeens een hele andere vrouw te worden.

Na mijn zwangerschap zat ik dus weer tegen het feit aan te hikken dat er weer iets op het gebied van anticonceptie moest gebeuren. Eigenlijk had ik er helemaal geen zin in, maar ja, we moesten toch iets. Spiraaltjes en andere dingen die in mijn lijf moesten worden ‘gezet’, wilde ik pertinent niet. Sterilisatie vond ik wat te definitief. What to do?

Een stoot hormonen

Een aantal maanden geleden besloot ik dus maar weer aan mijn oude vertrouwde hormonale anticonceptie gaan.

Ik gebruikte al een aantal jaren de NuvaRing, waarvan gezegd werd dat deze de hormonen die erin zaten geleidelijk zou verspreiden in het lichaam van de gebruikster ( Dit werd een hele tijd geleden trouwens van tafel geveegd: de NuvaRing bleek gewoon precies te doen wat andere hormonale anticonceptiemiddelen ook deden, maar de producenten waren hier gewoon niet transparant over. Bedankt daarvoor, producenten.) Ik besloot het gewoon maar weer te proberen.

Meteen was het duidelijk dat mijn lijf moeite had met het verwerken van deze nieuwe stoot hormonen. Ik had het niet meteen door, maar langzaam werd ik steeds somberder. Ik weet het aan een milde winterdepressie, maar kreeg steeds minder zin om dingen te ondernemen en ik kon elke dag wel samen met mijn kind naar bed, zelfs na een goede nacht slaap. Toen ik in mijn stopweek ook nog eens een paar keer een heftige migraine-achtige hoofdpijn en maag- en darmklachten kreeg, was ik er wel klaar mee. Helemaal na het lezen van de bijsluiter. Dit waren namelijk nog de milde klachten. Een greep uit de bijwerkingen:

• buikpijn, misselijkheid
• hoofdpijn of migraine, depressiviteit, minder zin om te vrijen
• pijnlijke borsten, pijnlijke menstruatie
• acne
• gewichtstoename

Mijn anticonceptiemiddel bleek ook nog eens de kans op trombose en beroertes te vergroten. In vergelijking met andere hormonale anticonceptie met dezelfde samenstelling is de kans op trombose en beroertes met gebruik van de NuvaRing zelfs 4 keer zo groot, zo las ik op deze site. Lekker dan!

Ik werd er een beetje opstandig van: als vrouw wordt je geacht om maatregelen te treffen om zwangerschappen en maandelijkse ongemakken te voorkomen (je kan je immers moeilijk elke maand ziek melden, toch?) maar de voorgeschreven anticonceptiemiddelen lijken bijna nog schadelijker voor je lijf dan de aard van de klachten waar je ze als vrouw tegen wil gebruiken. Nou, dan maar niet. Mijn gezondheid is me veel waard en er zijn nog wel andere manieren om ervoor te zorgen dat er geen brusje voor mijn kind komt. Aan mijn lijf voorlopig geen polonaise.

Wat is er eigenlijk gebeurd met die wilde verhalen over de mannenpil? En voor de vrouwelijke lezers: wat zijn jullie ervaringen met (hormonale) anticonceptie?

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) schrijft eindelijk haar eerste kinderboek. Bezit honderden notitieboekjes vol met nog meer verhalen. Denkt af en toe dat ze nog steeds 25 is.

23 Comments

  1. Ik zou ook heel graag van de hormonale anticonceptie afwillen. Ik heb vaak behoorlijke PMS en denk dat dit versterkt wordt door de anticonceptie, want in de twee jaar dat we hebben geprobeerd om zwanger te worden was de PMS veel minder. Als ik straks bevallen ben dan wil ik misschien een spiraaltje, maar ik moet er eerst nog wat over gaan lezen, want ik weet niet wat daar de risico’s van zijn.

  2. Tussen mijn 12de en 20ste heb ik de pil gebruikt, maar altijd weer dezelfde klachten… gestopt met de pil omdat we een stabiele relatie hadden en een kindje eventueel welkom was.

    Onze dochter liet een aantal jaren op zich wachten, na de oudste heb ik een half jaartje wat gebruikt, maar weer veel klachten dus gestopt. Ruim drie jaar later was ik opnieuw zwanger.

    Samen besloten we dat de man nu aan de beurt was en naar de uroloog mocht… het is klaar ik mag geen kinderen meer krijgen, dus “knoop d’r in” en geen polonaise meer aan mijn lijf!

  3. Ik stopte vorig jaar ook met de pil. Ik had er niet echt last van, maar was het gewoon beu. Ik schreef toen een blogpost na een maand zonder. Al zijn de neveneffecten natuurlijk bij iedereen anders.
    Ik ben heel blij om pilvrij te zijn, maar wij gingen meteen voor de stevige beslissing van vasectomie (wij weten zeker dat we geen kinderen willen), daar is natuurlijk niet iedereen voor te vinden.

  4. Ik ben ook al jaren van de pil af, gelukkig! Spiraal vond ik vreselijk (koper) en daarna durfde ik het niet meer aan met een mirena. Dus nu maar ouderwetse condooms. Ook niet fijn btw. Ben wel benieuwd wat jij doet om je te beschermen. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt 😉 Wat doe je om een zwangerschap te voorkomen?

    • Gewoon algehele onthouding, natuurlijk. ? Haha, hier dus ook condooms.

  5. Dank voor je bericht openheid is belangrijk op dit vlak!
    Ben met de pil begonnen toen ik jong was had veel acne en gigantische buikpijn. Dat leraren haar huis belde om te vragen wat er loos was. Ik werd in en in wit. en veel zij ik er niet over.
    Bij mijzelf is er veel gewissel geweest. Had ik een goede gevonden, toen werd hij niet meer vergoed, en hij was duur!
    Weer een ander. Lang verhaal kort. kreeg weer een ander en later via de gynacoloog weer een ander. Een betere en natuurlijker volgen haar. Zoelly heette die.

    Ondertussen ben ik dus naar DE verhuist. Had een vooraad Zoelly meegenomen. En op een gegeven moment bleef hij uit.
    Ook de pijnen bleven duren en werden erger. Op moment van menstruatie en ovulatie begon het en duurde het ruim een week.
    Dan kon ik niet slapen, mijn darmen gingen overhoop. de pijn was hels en geen enkele medicatie hielp.
    Mijn ervaring met de nederlandse Gynacoloog was slecht( ze is nu ook ontslagen door grove fouten) en durfde niet.
    Uit eindelijk kreeg ik een naam door van collega en met knikkende knieën erheen gegaan.
    Ik had een cyste! Nu bijna een jaar terug hebben ze die eruit gehaald. en sinds dien pijn vrij! Hij was rond de 5 cm lang en breed, maar hij was vooral met zenuwen verdraaid. Wat het zo pijnlijk maakte. Het is de pijnlijkste versie die je maar kan hebben volgens de arts. Hij lag tegen de eierstok aan maar gelukkig niet vast.
    Maar pijnvrij! een hemels gevoel enkel nog een zwaar gevoel en een beetje hoofdpijn. Maar verder niks meer!

    Waarom was dit in Nederland niet zichtbaar? En waarom wordt er zo makkelijk tegen menstruatie pijn een pil geschreven?
    Ik denk namelijk omdat ik nu totaal geen pijn meer heb, dit dus vanaf het begin heb gehad!

    Het moraal van dit verhaal is dat je niet alles moet slikken wat de artsen zeggen en zelf op onderzoek moet uitgaan.

    nu heb ik nog steeds de pil ivm mijn PCOS maar dat is weer een ander verhaal. Bij mijn weten en gevoel word ik niet depri ect, dus ik blijf hem slikken maar ik houd het zeker in de gaten

    • Wat een verhaal en wat heb jij lang met vreselijke pijnen rond moeten lopen! Ik weet ook niet waarom er zo makkelijk wordt gedaan over menstruatiepijn. Het is toch een beetje een taboe, met vriendinnen heb je het er misschien wel over maar verder niet. En dat terwijl het een enorme stempel op je gevoel van welzijn kan drukken. Bedankt voor het delen!

      • Klopt, een gigantische taboe, daarom heb ik er ook overgeschreven op mijn blog. En ook laat ik het binnenkort weer terug komen in ; een jaar later.

        Mocht jij of iemand daar meer over lezen, onder categorie; Vrouwenzaken, is het te vinden.

        Men moet beseffen dat menstruatie erbij hoort en dat het niets is om te schamen.

  6. Actueler kan inderdaad niet voor mij. Ik ben ondertussen ook 3 weken gestopt met de pil en ben nog in twijfel over hoe ik het vind.. Ik merk dat mijn hoofdpijn erger wordt. Maar misschien is het gewoon mijn lichaam dat moet wennen. Ik ben 10 jaar aan de pil geweest en ik heb er echt gewoon genoeg van! Al weet ik dus nog niet of het echt beter is..

    • Vaak heeft je lichaam wel even nodig om te resetten. Dat was ook mijn ervaring. Het duurt even voordat de boel tot rust komt. Sterkte!

  7. O wat actueel is dit voor mij nu! Ik ben sinds 2 weken gestopt. Ik had zoveel kleine kwaaltjes, en ik nam ze al bijna 14 jaar voor lief. Na veel gegoogel en steeds meer verontrustendere nieuwsberichten besloot ik te stoppen. Absoluut geen babywens, maar ook geen hormoonwens. Ik heb wel last van ‘afkickverschijnselen’, zo noem ik ze maar 😉 maar merk ook al positievere dingen, zoals een gladdere huid (terwijl ik vroeger ook acne had!) en een beter humeur al. Raar he? Ben benieuwd wat het verder met me gaat doen.

    Want eng trouwens, die NuvaRing berichten. Ik dacht dat dat wel ok was! Zo zie je maar, kunstmatige hormonen, wat een zooi.

    • Ik heb ook lang gedacht dat het een ‘mild’ anticonceptiemiddel was en ik schrok ook van de berichten. Het draait allemaal om geld in die branche, ben ik bang. En om verkeerde voorlichting. Waarom zou het anders nog door vrouwen gebruikt worden? Voor het schrijven van dit artikel las ik online de bijsluiter, en er waren opeens een hoop heftige bijwerkingen bij gekomen…

  8. Ik heb gelukkig nergens last van, slik de pil (ook al sinds mijn 14e ivm klachten) en ik voel me prima!

    Als je allebei zeker weet dat er niks meer komt, dan kan hij er toch ook een knoop in leggen, dat is bij mannen een ingreep van niks.

    • Dat vind ik toch wel erg definitief om te doen in je dertiger jaren, zowel voor hem als voor mij. Klinkt stom omdat we zeker zijn van onze zaak, maar ergens wil ik toch gewoon de natuur zijn ding laten doen. Ach, we hebben de tijd. 😉

      • Ik las net een artikel ergens dat iemand na zes jaar toch weer de kriebels kreeg, dus ik kan het me helemaal voorstellen 😉

  9. Ik heb ‘t ook de deur uit gedaan. Nadat ik gestopt was met de pil om zwanger te worden verdween mijn eczeem. Ik dacht dat dit door de zwangerschap kwam, maar toen ik opnieuw met de pil begon kreeg ik weer eczeem, stemmingswisselingen en onderhuidse ontstekingen. Ik heb ‘t direct de deur uit gedaan. Het is rommel.

  10. Sinds de geboorte van mijn jongens kon ik er ook heel slecht tegen. Werd er echt ziek van. Ik heb hem bijna 4 jaar geleden de deur uitgedaan vanwege al die klachten. Nu zijn we inmiddels wel al meer dan een jaar bezig met zwanger proberen te worden.

  11. Ik schreef eerder ook een artikel: het leed dat hormonale anticonceptie heet. Deed ik precies om dezelfde redenen, één bak ellende. Lichamelijke klachten maar ik werd zoals ik hetzelf noemde ook echt een heks!

  12. Ik heb ook van alles geprobeerd: van pil tot implanon en overal kreeg ik klachten door. Zelfs de minipil, die nauwelijks hormonen zou bevatten en daardoor geen klachten zou geven. Niets bleek minder waar: ik was niet te genieten en voelde me inderdaad gedeprimeerd. Misschien ben ik overgevoelig voor hormonen, geen idee, maar ik wil het gewoon niet meer.

    Sinds kort heb ik een spiraaltje (koper) en dat bevalt wel. Enige nadeel vind ik de zware menstruatie (slik extra ijzer omdat ik meer verlies dan ik kan aanmaken), dus deze oplossing is zeker ook niet zaligmakend.

    Vind het kwalijk dat producenten alles zoveel mooier voordoen dan het is. Durf te wedden dat we niet de enigen zijn die er zoveel last van hebben.

    • Spiraaltjes vind ik echt eng. Ik heb wel eens gehoord dat die bij sommige vrouwen uit hun lijf wordt gewerkt. En dat inbrengen…brrr.

      • Snap ik, was voor mij ook lang de reden om het niet te doen. Maar geloof dat mn vriend en ik supervruchtbaar zijn en ik wilde geen enkel risico meer nemen. Sterilisatie bijna doorgezet, tot we beseften er helemaal niet aan toe te zijn. Alle opties overwogen en toch maar spiraaltje gedaan.

        Het inbrengen viel me mee, alhoewel je hem een dag lang ‘voelt’ zitten. En op de menstruaties na is best het een fijne oplossing voor de komende vijf jaar, maar hoop nog steeds dat er ooit een nieuwe vrouwvriendelijkere, niet hormonale anticonceptie op de markt komt!

Comments are closed.