Kinderboekenhoek: Het konijn dat in slaap wil vallen – Carl Johan Forssén Erhlin

Het konijn dat in slaap wil vallen

Een kinderboek waardoor zelfs de grootste nachtbrakers spontaan in slaap vallen? Dat klinkt elke ouder met chronisch slaapgebrek door spokende kinderen natuurlijk als muziek in de oren. Van een lieve vriendin ontving mijn kind het boek ‘Het konijn dat in slaap wil vallen’, een kinderboek dat een ware bestseller is en waar ik al veel positieve recensies over had gelezen. Maar werkt dit boek ook echt? Ik probeerde het een aantal dagen uit.

Het verhaal

Kinderboekenhoek #19: Het konijn dat in slaap wil vallen

Het konijn dat in slaap wil vallen vertelt het verhaal van het konijn Roger en zijn zoektocht naar de beste manier om in slaap te vallen. Hierbij krijgt hij hulp van verschillende dieren én van de voorlezer. Als voorlezer begeleidt je namelijk zowel Roger als je eigen kind op weg naar een diepe slaap met behulp van de simpele voorleesinstructies in het boek.

Dik gedrukte tekst moet met nadruk worden uitgesproken, schuingedrukte tekst moet langzaam worden uitgesproken en tussendoor dien je af en toe te gapen. Dit is niet zomaar: het is een soort meditatietechniek waardoor het kind kalmeert en ontspant. Het konijn krijgt in het verhaal uiteindelijk magisch zand in zijn ogen gestrooid en kan nog nét terug naar huis lopen voordat hij in slaap valt. Als het goed is geldt dit niet voor het kind aan wie het verhaal wordt voorgelezen: die moet halverwege het verhaal al in slaap zijn gevallen.

Over de schrijver van het boek

De schrijver van dit verhaal is taalwetenschapper en gedragspsycholoog Carl-Johan Forssén Ehrlin. Hij kwam op het idee voor het schrijven van dit boek tijdens een lange autorit, waarbij zijn moeder in slaap viel. Het idee achter dit boek is om het kind als het ware met taal ‘in slaap te wiegen’. Klinkt erg goed onderbouwd en origineel, maar werkte dit boek ook voor ons?

Onze ervaring met het boek

De eerste keer dat ik dit verhaal aan mijn kind voorlas, zaten we samen op de bank met het geluid van de tv op de achtergrond. Doordat het boek best veel tekst bevat en weinig illustraties, merkte ik vrijwel meteen dat ze het moeilijk vond om haar aandacht erbij te houden. Ook mijn manier van voorlezen werd op peuterniveau in twijfel getrokken; ‘Mama, ben je doen?’ vroeg ze met een grote frons, waardoor ik in de lach schoot en het meteen gedaan was met voorlezen.

De tweede en derde keer dat ik het boek voorlas lag ze al in bed, waren de lichten gedimd en stond ze wat meer open voor het voorlezen zelf. Helaas merkte ik toen ook dat ze het boek nog niet heel interessant vond; ze vroeg zelfs expliciet om een ander boek.

Dat kan dus liggen aan de grote lappen tekst en de weinige illustraties, maar ook aan het taalgebruik. Het boek bevat best wat moeilijke woorden en lange zinnen en ik kan me voorstellen dat ze er op haar leeftijd nog net wat te jong voor is. Ze heeft nu meer baat bij leuke prentenboeken met een kort en herkenbaar verhaal.

Kortom: voor onze schone slaapster heeft dit boek niet geholpen, maar wie weet heeft het over een half jaar al wel wat meer effect. Het boek zal namelijk niet voor niets een besteller zijn. Lees bijvoorbeeld dit artikel met wat meer info over de methode die erachter zit. Bij ons krijgt het boek in ieder geval een mooie plek op haar kamer. Over een tijdje zullen we een tweede poging wagen.

Kende jij dit boek al?

Koop bij bol.com

Filed under Dochterlief leest
Author

Romy (1980) schrijft eindelijk haar eerste kinderboek. Bezit honderden notitieboekjes vol met nog meer verhalen. Denkt af en toe dat ze nog steeds 25 is.

1 Comment

  1. Klinkt als een bijzonder boek. Jammer dat het niks voor jouw kindje was. Voor die van mij ook niet denk ik 🙂

Comments are closed.