Kinderfeestje bij Nederlands Bakkerijmuseum Hattem

Omekot mensen, omekot! Ik heb zo’n vet cool kinderfeestje gehad bij Bakkerijmuseum Hattem, daar móet ik jullie gewoon over vertellen.

Ik ben nu 5 jaar oud, en als je 5 jaar bent dan mag je een echt kinderfeestje geven. Mama vertelde mij een tijdje geleden al dat ze gebeld had met Bakkerijmuseum Hattem en dat ze dacht dat dit echt iets voor mij zou zijn. Ik vind bakken namelijk super interessant, ook al wil ik later dokter worden. Ze legde me uit wat we allemaal zouden gaan doen, en toen wilde ik er heel graag naar toe. Een paar dagen geleden was het zo ver: ik ging met 5 vriendinnetjes en papa en mama naar het Bakkerijmuseum!

Bakken als echte bakkers

Het duurde nog wel even voordat we er waren, want er moesten natuurlijk super veel stoeltjes in de auto’s worden gezet, en toen moest iedereen de riemen nog om en zo. En we waren zo blij dat we heel druk aan het bewegen waren en iedereen was aan het gillen en zingen, en ik geloof dat mama daar een beetje zenuwachtig van werd. Maar daarna gingen we dus met 2 auto’s naar Bakkerijmuseum Hattem en ik was zo blij!

Het Bakkerijmuseum Hattem zit in een mooi, oud gebouw. Het is heel erg bekend in het dorp en het bestaat al heel lang. We waren een tikkeltje te laat doordat mama een afslag miste, maar dat kwam niet door mij want ik was echt net gestopt met gillen.

Maar goed, doordat we een beetje te laat waren kon mama niet even een foto van de buitenkant maken, daarvoor moeten jullie even op de website kijken. Er stond een speciale bakker voor ons klaar, hij heette Robert en hij had een echte bakkersmuts op. Hij nam ons mee naar de kelder, echt zo spannend. Daar stond een grote tafel klaar met deeg, schorten en kleine bakkersmutsen.

We konden meteen beginnen. Bakker Robert legde uit dat we een speculaaspop gingen maken. Jammer genoeg niet zo’n pop uit Shrek, maar een pop die leek op een oude man of zo. Eerst deed hij ons allemaal onze schortjes om en de mutsen op, heel grappig want die deed hij zo over onze gezichten en toen zagen we niks, gekke Robert. En toen kregen we allemaal ons eigen deeg en gingen we dat kneden met onze handen en met de deegroller. Ik was er vet goed in.

Daarna kregen we allemaal onze eigen vorm waar we het deeg in moesten doen. We mochten niet slaan op de vormen (Duh, dan gaan ze kapot. Wist ik heus wel, want ik ben geen baby meer.) en moesten het deeg er voorzichtig indrukken. Daarna kregen we amandelen om de pop mee te versieren. Bakker Robert deed onze poppen in de oven, en toen mochten we even ranja drinken en zelfgemaakte pepernoten eten, want we hadden zo goed gebakken.

Op zoek naar de Pietjes

Maar dat was nog niet alles! Ik kreeg een echt Sinterklaasformulier met een opdracht. We mochten namelijk een speurtocht doen! We moesten alle Pietjes opsporen die zich in het Bakkersmuseum hadden verstopt, en de chocoladeletters die ze bij zich hadden. Daar moesten we een echt woord van maken, en dan hadden we de speurtocht gewonnen.

Vet spannend, want het museum heeft allemaal donkere hoekjes, trappen en geheime ramen waar je doorheen kan kijken. Het waren trouwens geen echte Pieten, want die waren allemaal te druk zei Robert. Gelukkig, want dat vonden we een beetje té spannend.

Er waren allemaal poppen in de winkel die op echte mensen leken! Net de Efteling!

We zagen Sinterklaas ook nog door een raam. Zo, dat was even schrikken! Gelukkig was hij niet echt want dan had hij vast gezegd dat we te veel lawaai maakten of dat ik meer groente moet eten of zo. We zagen ook helemaal geen cadeautjes, maar die bewaart hij natuurlijk voor Pakjesavond.

Ik mocht  de hele tijd voorop lopen en we hebben bijna alle Pietjes en chocoladeletters gevonden, we misten nog maar één letter. Maar dat was niet erg, want ik wist het woord al: SPECULAAS! Ik kan namelijk al een klein beetje lezen.

Daarna kregen we van Robert onze speculaaspoppen terug uit de oven en ze waren supermooi geworden. En lekker natuurlijk! Eigenlijk moesten we van papa en mama even wachten, maar we hebben er toch al wat van gegeten. Bakker Robert had ook nog een heel speciaal cadeautje voor mij: zijn eigen koekjesmix! Cool!

Pannenkoeken!!!

Dat was nog niet alles: we gingen pannenkoeken eten aan de overkant! Het restaurant was bijna leeg want de lunch was al afgelopen, daar was mama volgens mij wel blij mee. We zaten met z’n allen aan een hele lange tafel en kregen allemaal een pannenkoek en ranja.

Het was zo lekker dat iedereen zijn bord helemaal leeg had gegeten. (En stiekem ook had afgelikt maar dat zag mama gelukkig niet.) Toen kregen we ook nog ijs met chocoladesaus als toetje en ik had er echt vuurwerk op! Ik stootte ook maar één keer mijn glas om, dat gebeurt normaal echt elke keer. De wc’s waren ook heel interessant, want daar zijn we alle zes wel 4 keer geweest.

Daarna moesten we jammer genoeg weer naar huis. Mama gaf iedereen nog een speciaal tasje met mooie en lekkere dingen er in, en iedereen mocht natuurlijk zijn eigen speculaaspop meenemen. Het was het leukste feestje OOIT. Nou ja, het was mijn eerste feestje, maar wel meteen de mooiste dag van mijn leven. Ik kan nu al niet wachten op volgend jaar!

Zijn jullie ook wel eens naar het Bakkersmuseum in Hattem geweest? Wat vonden jullie ervan?

Dit kinderfeestje is niet gesponsord, maar helemaal zelf door mijn ouders betaald.

4 Comments

  1. Wat fijn dat het zo leuk was! Wij zijn er ook een keer geweest, toen mocht Anna gevulde koeken maken. We hebben het ook erg leuk gehad.

    • Dat klinkt ook goed! De speculaaspoppen waren in ieder geval voortreffelijk. En het rook er ook zo lekker…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.