Mijn dochter, een wildebras in de dop?

wildebras/Dochterlief.nl

 

Een paar dagen geleden kleedde ik Elise op mijn gemak aan. Ik was vrij en had dus alle tijd. Je kent dat wel, uitgebreid haar haren kammen en verzorgen, insmeren met bodycreme en dat soort dingen. Leuk setje kleding aan en hoppa, klaar voor de dag. Schoon, lekker ruikend en groomed to perfection.

Al bij het ontbijt ging het mis

De pap belandde op haar shirt, precies op een stuk waar geen slabbetje voor zat. Na het ontbijt mocht ze even spelen. Ik bedacht me dat we even de stad in moesten voor een boodschap en op het moment dat ik met haar de deur uit wilde gaan, zag ik opeens donkere vlekken op haar lichte spijkerbroek. Waar kwamen die nou weer vandaan?! Ik besloot om het zo te laten en we gingen samen de stad in. Onderweg kreeg ze nog een koekje en wat te drinken. Na 3 winkels keek ik in de buggy en zag ik dat ze het elastiekje uit haar haren had getrokken zodat haar lange haar voor haar ogen zat. Daarnaast zat haar hele gezicht onder de kruimels en had ze in de tussentijd ook een snotneus gekregen, waardoor alles aan haar gezicht geplakt zat.

Amper 2 uur geleden zag ze er nog uit om door een ringetje te halen. Ik zuchtte diep en deed een greep naar het zoveelste poetsdoekje van van de dag. Ondertussen werden we ingehaald door kleine meisjes en hun moeders, niet veel ouder dan Elise maar in onberispelijke kleding en met nette ingevlochten haren. Waarom lukte dat ons nou niet?

Al vanaf het eerste moment dat ik mijn dochter zag, vond ik haar een stoer meisje vermomd als prinses.

Klein, tenger, mooie blauwe ogen: ze roept meestal vertederende reacties op. En ook al heeft ze wel eens een jurkje aan en ben ik sinds zij er is gek op felroze, ze blijft in mijn ogen een kleine Pippi Langkous. Kantjes, ruches, strikjes? Ik vind het haar niet staan, heel gek. Maar misschien breekt de Roze Fase hier nog aan rond haar 3e verjaardag en moet ik dan op mijn woorden terugkomen.

Mijn wasmachine draait in ieder geval overuren sinds Elise baby-af is. Elke dag zit ze van top tot teen onder het zand, smeert ze haar broodbeleg af aan haar t-shirt en in haar haren en staat haar krullebol alle kanten op. Ik ben er dus van overtuigd dat ik een wildebras heb gebaard die er weliswaar heel schattig uit ziet maar bij de eerste beste gelegenheid die zich voordoet in een plas met modder zal gaan liggen, altijd gaten en vlekken in haar kleding zal hebben en wiens schoenen na 1 keer dragen kale neuzen zullen hebben.

Dat zou me oprecht niets verbazen, gezien haar energie en het ondernemende en avontuurlijke karakter dat ze nu laat zien. Ik zelf was juist een rustig meisje dat van tuttige jurkjes hield en het haatte om vies te worden. Zo’n meisje dat achter ons liep in de stad. Zoals ik al schreef geloof niet dat mijn dochter hetzelfde type is. Waarom maak ik daar dan eigenlijk een punt van? Ze is perfect zoals ze is. Alleen niet altijd schoon en netjes. Weer een ding dat ik niet wist voordat ik moeder werd.

Maar toch. Toch blijf ik me afvragen en hopen dat de moeders van die andere meisjes hun dochters al 2 keer hebben omgekleed vandaag. Of dat ze misschien gewoon niet in de zandbak mogen met die mooie kleding. Of dat ze na dat ochtendje winkelen in de eerste zandbak of modderplas springen die ze tegen komen. Ik hoop stiekem op dat laatste.

Uitgelichte foto via Babble.com

   Volg Dochterlief.nl ook op BloglovinFacebook, Instagram & Twitter

 

 

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

4 Comments

  1. Bij mijn zoon kijk ik daar niet gauw van op (hoezo standaard rolverdeling?) maar hij is inmiddels een stuk preciezer met 2,5 jr. Hij wil zelfs liever geen koekjes eten omdat hij de kruimels op zijn handen irritant vindt 🙂 Dus dat kan nog veranderen! Maar snotwangen ken ik ook nog :-))

  2. Heel herkenbaar! Ze moet elke dag schone kleding aan. Zwarte knieën van door het zand kruipen, vlekken eten, omdat mevrouw halverwege de maaltijd zelf haar slab af doet en snotneuzen die ze zelf tot over haar wang uitsmeert. Zolang ze maar pret heeft.

    • Misschien is het dan toch een fase? Grappig dat jouw dochter hetzelfde heeft/doet.Gedeelde smart…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.