Nanowrimo-winnaar!

De maand november is bijna ten einde en de National Novel Writing Month (NaNoWriMo) ook. Guess what? Ik heb het gehaald!

Het was een zware maand en een echte Challenge. Niet dat ik dat niet wist; ik had al eens eerder meegedaan met de NaNoWriMo en ik moest toen halverwege afhaken. Niet het beginnen met schrijven is moeilijk, maar het volhouden ervan.

Dit keer ging ik gek genoeg als een speer. Ik hoefde over het algemeen maar even te gaan zitten of de woorden kwamen al mijn toetsenbord uit stromen. Toch had ik wel moeite met dat ‘even ervoor gaan zitten.’ Kennelijk was ik er zelf nog niet helemaal van overtuigd dat ik gewoon voor mijn lol mocht gaan schrijven. Alsof ik er alleen maar toe zou doen als ik daadwerkelijk een product zou afleveren, of gepubliceerd moest worden om te mogen erkennen dat ik schrijver ben.

Er waren dagen dat ik het schrijven voor me uitschoof, want ik had toch zeker veel belangrijkere dingen te doen. Of dat ik er niet aan toe kwam, en ‘s avonds chagrijnig was dat ik er geen tijd voor had gemaakt. Wat dat betreft heeft het dagelijks schrijven me positief verrast. Het werd namelijk al snel een vanzelfsprekendheid en daarom ook een vast onderdeel van mijn dag, net zo normaal als eten en drinken.

Wat heeft de NaNoWriMo mij gebracht, naast die 50.000 woorden? Nog geen hapklaar manuscript, maar daar ging ik ook niet van uit. Ik ga binnenkort bezig met (her)schrijven en het zou heel goed kunnen dat het eindproduct totaal anders gaat zien.

Tijdens het schrijven waren er momenten dat ik mijn eigen weg ging, maar er zijn ook momenten dat ik schreef alsof er iemand ter controle over mijn schouder mee zat te lezen. Die laatste passages gaan om die reden geschrapt worden, dat weet ik nu al. Te veilig, te gekunsteld, te braaf.

Wat ik trouwens echt bijzonder vond om te ervaren, was het moment dat mijn verhaal halverwege een hele andere wending nam en echt een ziel kreeg, alsof er een luikje open ging dat zonder mijn doorzettingsvermogen altijd gesloten zou zijn gebleven. Een beetje zoals onderstaande quote van Maya Angelou.

Op 28 november schreef ik mijn laatste 3000 woorden. Over die woorden was ik uiteindelijk ook het meest tevreden. Het einde van het manuscript staat zelfs al vast. Maar de rest? Laten we het erop houden dat ik genoeg te verbeteren heb. En als ik dat eenmaal gedaan heb, ga ik eens op zoek naar iemand die alles wil proeflezen of helpen redigeren. Ik volg momenteel zelf een cursus Teksten Corrigeren maar weet dat ik een blinde vlek heb voor mijn eigen schrijffouten.

Bovenal heb ik van mijn NaNoWriMo-avontuur geleerd dat ik mág schrijven, dat ik indien nodig een hele roman kan schrijven in 28 dagen, en dat ik schrijven nog steeds het allerleukste vind wat er bestaat. De dagelijkse stress valt al schrijvend van me af, ik ben er een beter en vrolijker mens door en het voelt echt als iets wat ik zou moeten doen.

Wil jij volgend jaar ook meedoen met de NaNoWriMo? Neem dan eens een kijkje op hun site. Volgens mij zijn er in april en in de zomerperiode ook challenges!

Ik ben ontzettend blij en trots dat ik de afgelopen maand zo productief heb besteed! Nog bedankt voor jullie aanmoedigingen en lieve woorden.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.