Oké Elsa. Jij wint, denk ik.

Oké Elsa. Jij wint, denk ik.

Toen de Frozen-gekte losbarstte, was mijn dochter nog heel klein en had ze geen flauw benul wat het was. Dat vond ik meer dan prima. Om me heen zag ik kleine meisjes in Elsa-outfits en ‘Let it go’ schalde in zowel de vertaalde als originele versie bijna elk uur op de radio.

De dans ontsprongen…of toch niet?

Op een gegeven moment had ik het idee dat de grootste hype achter de rug was. Maar waarom zag ik Elsa, Anna en sneeuwpop Olaf dan nog steeds overal? Op kleding, broodtrommels, spelletjes, als poppen…ze waren niet te missen. Er kwam dus een dag dat E, inmiddels in de prinsessen-fase beland, Elsa zag op een shirtje in de winkel. Ze vond haar prachtig. Ik praatte haar het shirtje uit het hoofd en kocht haar om met 6 paar sokken. Dat hielp even, maar de sokken moesten wel bijna elke dag aan. Ik had het dus al kunnen zien aankomen.

Ik zwichtte uiteindelijk een beetje omdat ik de adoratie wel schattig vond. Ze kreeg dus een Elsa knuffel die elke avond mee naar bed moest en werd behandeld als een beste vriendin. Inmiddels hadden we een klein deel van Frozen gekeken op Netflix, maar dat vond ze af en toe een beetje eng. De liefde voor Elsa bleek echter hardnekkig, of ze de film nou gezien had of niet.

Elsa bleek onverslaanbaar

Ik probeerde nog een andere Disney-prinses te promoten. Pocahontas bijvoorbeeld, waar ik stiekem zelf een zwak voor heb. Of Ariël, de kleine zeemeermin waar ik zelf als klein meisje helemaal idolaat van was. Mulan, in verband met haar eigen Aziatische roots. Niet dat ik nou persoonlijk iets tegen Elsa heb. Het is een sterke vrouw die vecht voor haar familie en in haar eentje een koninkrijk leidt. Heel wat anders dan Sneeuwwitje die alleen maar mooi en lief kon zijn, zich liet redden door een prins en nog lang en gelukkig leefde.

E. moest niets van de andere prinsessen weten. Elsa was ook gewoon overal. Ik heb haar ook nog geprobeerd af te leiden met haar eerdere heldin Dora en Minny Mouse. Ik hield 3 muziekboeken naast elkaar en wist zeker dat ze voor Dora of Minny zou kiezen, maar nee hoor: ‘Elsaaaaa!!!’ gilde ze enthousiast. Daarna stonden we in de Zeeman, waar net een nieuwe lading Frozen- kleding binnen was gekomen. Het kostte me wat overredingskracht, maar uiteindelijk was ze dolblij met een Frozen-pyjama en nieuwe Frozen sokken.

Inmiddels kabbelt ook deze fase luchtig voort. Ze is nog steeds gek van Minnie Mouse, Nijntje en Woezel en Pip blijven klassiekers, dus het is niet alleen maar Elsa wat de klok slaat hier. Maar haar 3e verjaardag nadert met rasse schreden en de vraag die zo rond deze tijd in mijn hoofd blijft zitten is: ‘Wat voor taart gaan we voor haar bestellen? Moeten we misschien niet iets met een thema doen?’

Eigenlijk zou ik het haar gewoon moeten vragen. Drie tekenfilmfiguren laten zien en vragen welke ze het leukst vindt, zodat ik actie kan ondernemen. Maar ik blijf nog heel even in de ontkenningsfase, want ik word nu al horendol van dat liedje. En ja, ik heb al zo’n vermoeden welke kant het op zal gaan. Ik denk dat de strijd tussen Minnie en Elsa zal gaan. Moge de beste winnen!

Is jouw dochter ook helemaal in de ban van een bepaald tekenfilmfiguur?

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

3 Comments

  1. Haha! Hier was alles Hello Kitty. En we hadden de tekenfilm nog nooit gezien. Voor kinderen maakt dat blijkbaar niet uit. Later werd het Assepoester, maar goed dat had wel met de film te maken. Als de oudste nu jong was, weet ik zeker dat alles Elsa was geweest.
    Ach, voor je het weet krijg je te horen dat dat ene shirt met Elsa ‘echt niet meer kan’. Dat scheelt iets misschien?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.