Ontvangstcomité met een missie

‘Kijk! Daar is ze!’ Klinkt het vanachter het hek voor het kinderdagverblijf. ‘Kijk, daar. Dat zei ik toch!’ Ik staar in 4 paar afwachtende peuterogen. Ze trekken allemaal hun schattigste gezicht. ‘Hé!’ gilt er één op standje misthoorn, ‘Je mama komt eraan!’ Ik ben op zich wel gewend aan een beetje enthousiasme maar dit ontvangstcomité had ik niet verwacht.

‘Hoi,’ zegt de dapperste van de vier nonchalant. ‘Waar woont jullie huis eigenlijk?’ Ik stop even. ‘Ons huis? Je bedoelt waar wij wonen?’ Hij knikt en slaat zijn donkerbruine ogen even neer. ‘Mijn huis woont namelijk vlakbij,’ wijst hij. Ik leg uit dat wij wel in de buurt wonen, maar niet in zijn straat. Er volgt een hoop gesmoes terwijl ik het hek open duw.

Ik bespeur mijn peuter zoals altijd in de zandbak. ‘Hoi mama!’ roept ze al vanuit de verte. ‘Ik heb een heel goed idee!’ Het peutergesmoes verstomt. ‘Wat dan?’ antwoord ik op mijn hoede, terwijl ik naar de leidster toeloop om de dag door te nemen. ‘Mag iedereen mee naar ons huis?’ vraagt ze op haar allerschattigst. ‘Iedereen? Bij ons thuis?! Waarom?’ breng ik geschrokken uit. ‘Om Batman te spelen natuurlijk,’ zucht mijn peuter terwijl ze nog net niet met haar ogen rolt. Achter haar zit genodigde nummer 5 met een Batman-masker op mij met open mond aan te kijken.

Ondertussen staat het ontvangstcomité in spanning mijn antwoord af te wachten. Het is half zes. Zowel mijn peuter als zij zijn al vanaf een uur of 8 op de opvang. ‘Zijn jullie niet moe dan?’ vraag ik terwijl ik mijn wallen naar mijn knieën voel zakken. ‘Nee-hee!’ klinkt het zesstemmig. ‘Ah toe mama, ah please (‘PLEASE? Waar heeft ze dat nou weer vandaan?’) mag het, mag het?’ vraagt ze me terwijl ze haar puppyblik opzet.

‘Sinds wanneer heeft mijn baby behoefte aan speeldates?! Of, laat ik het anders verwoorden: ‘Sinds wanneer organiseert ze zelf speeldates?Wat is de volgende stap: op kamers?!’ Ik haal even diep adem.

‘Het lijkt me geen goed idee,’ leg ik uit aan mijn peuter en aan het ontvangstcomité. ‘Het is dinsdag, we zijn allemaal moe (‘IKKE NIET hoor’, zeggen ze in koor) en jullie papa’s en mama’s komen jullie zo ophalen.’ Peuter slaat haar armen demonstratief over elkaar en loopt naar Batman die verderop staat. ‘Het mag niet van mijn mama. Dat is dus een groot probleem.’ Batman kijkt boos. Het is duidelijk dat hij mij niet als eerste gaat redden als de stad in gevaar is.

Maar die speeldate heb ik mooi nog een paar weken, zo niet een paar maanden kunnen uitstellen.

1 Comment

  1. Hahaha! Wat ontzettend leuk geschreven dit! De kids regelen het wel even, haha. Ik kwam je artikel tegen door het blogfeestje, met recht tot favoriet gekozen :).

Comments are closed.