Op avontuur met de Inca’s: Pachamama

De kleuter en ik hadden laatst weer een ‘meidendag’, zoals zij dat noemt. De ultieme voorwaarde voor een meidendag is het samen kijken van een mooie tekenfilm. Zij koos op Netflix Pachamama uit, die net toegevoegd was.

Waar gaat Pachamama over?

De film gaat over een jonge jongen, Tepulpaï, die met zijn volk woont in een afgelegen dorp in het Andesgebergte. Hij droomt ervan om ooit sjamaan te worden. Als het volk op een dag beroofd wordt van hun eten en er een belangrijk gouden beeld uit hun dorp wordt meegenomen, besluit hij samen met zijn vriendin Naïra op avontuur te gaan, het beeld terug te brengen waar het hoort en orde op zaken te stellen. Gaat het hem lukken?

De film staat bol met verwijzingen naar de overtuigingen en lessen van het Inca-volk van weleer. De verering van hun volk en voorouders, het in harmonie leven met de natuur en het brengen van offers aan Pachamama (Moeder Aarde) Inti (de zonnegod) en Mama Killa (de maangodin) staat centraal.

Als kijker krijg je nog een stukje mee van de op handen zijnde verovering van het land door de Spanjaarden, waardoor de kijk van de Inca’s op de wereld langzaam zou veranderen.

De band met Moeder Aarde

De schrijver/ maker van de film, Juan Antes, heeft er 14 jaar over gedaan om Pachamama te maken. Hij kreeg de inspiratie voor de film van zijn vrouw, die voor haar werk als antropologe werkte in Argentinië.

Via haar kwam hij in contact met kleine volksstammen die nog leefden volgens de gebruiken van de oude Inca’s. Door gesprekken met dit volk en hun sjamanen wist hij dat hij ooit een animatiefilm zou maken over de Inca’s en hun band met Moeder Aarde, ter inspiratie voor de moderne mens en hun leefgewoonten.

And I thought it’s two points of view of the same thing: Europeans coming from Spain, from Europe, from England, France also, and seeing the earth as a resource of richness and gold, and these people that just see it as something to worship.’ – Juan Antes

Wat vonden wij van Pachamama?

Pachamama is een bijzondere en prachtig gemaakte animatiefilm, met een wat donkere en serieuze ondertoon. Verwacht geen happy de peppie Disneyperikelen. De boodschap van deze film is erg actueel te noemen, nu het klimaat en duurzaamheid hot items zijn op persoonlijke en politieke agenda’s. Wees zuinig op de aarde en heb respect voor wat Moeder Aarde je gebracht heeft, is de duidelijke boodschap.

Dit maakt Pachamama best een pittige film voor jonge kinderen. Wat mijn kind erg hielp, waren de prachtige animaties. Heel grillig en kleurrijk, net als de animaties uit Song of the Sea. Ze deden me er zo aan denken dat ik een rondje Google heb gedaan, maar concreet bewijs over dezelfde tekenaar heb ik niet kunnen vinden. Producent Didier Brunner bleek echter wel The Secret of Kells – uit dezelfde koker als Song of the Sea- geproduceerd te hebben. Het kan dus haast geen toeval zijn.

De kleuter was bij vlagen erg onder de indruk, vond sommige stukjes spannend en begreep ook nog niet alles. De symboliek en uitvoering van de film sprak van de ene kant erg tot haar verbeelding (‘Ging dat écht zo vroeger mama? Dachten ze dat de maan een meisje was? Of is dat gewoon ook zo?’) en was aan de andere kant soms best duister en ongrijpbaar.

Anno 2019 is het thema Moeder Aarde actueler dan ooit. Staat je kind open voor een film met een boodschap en is het begaan met de natuur? Dan zou ik Pachamama zeker een kans geven!

*Dit artikel is tot stand gekomen door mijn eigen enthousiasme, niet door sponsors.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) houdt van schrijven, lekker eten, lezen en mooie plekken. Schrijft momenteel haar eerste kinderboek en bezit honderden notitieboekjes vol met nog meer verhalen. (Maar eerst dit boek maar eens afmaken.)