Personal update #23: dit was januari 2018

Op de laatste dag van deze grijze januarimaand praat ik jullie weer even bij over mijn leven naast deze blog. Enjoy! 

Laat ik niet weer in cliché’s vervallen door te zeggen dat ook deze maand weer voorbij is gevlogen, maar af en toe lijkt het net alsof mijn gezin en ik regelmatig door een tijdmachine worden opgeslokt en vervolgens weer uitgespuugd worden op een plek waar het een week later is. Dat heeft 1 voordeel: het is alweer bijna lente! ?

Kwakkelen, opruimen en onthaasten 

Gezondheidstechnisch gaat het helaas wat minder. Sinds mijn ingreep van afgelopen juli blijf ik namelijk hevige buikpijnaanvallen houden. Inmiddels heb ik al wat eerste onderzoeken achter de rug en hier kwam (gelukkig) niets verontrustends uit.

Ik modder nu dus maar wat aan met tarwe-en lactosevrije producten om te kijken of dit misschien een positief effect heeft, en heb voorlopig de extra cappuccino, wijntjes en chocola afgezworen. (Snik)

Mocht je dit nou toevallig lezen en denken: ‘Die ellende had ik ook na een galblaasverwijdering!’ dan ben ik héél erg benieuwd naar jouw ervaring. Laat het me weten via het contactformulier op deze site.

Ook dit overheerlijke broodje zalm viel niet goed. Maar ja, dan hadden we ook maar geen borrelplank en cheesecake moeten bestellen.

Verder ben ik doorverwezen naar de specialist, en ik hoop van harte dat hij de oorzaak kan achterhalen. Want om nou chronisch pijn te lijden na een ingreep die in de wandelgangen wordt omschreven als ‘lopende band werk’, is zeg maar niet mijn ding.

Gelukkig kan ik veel thuis werken, maar inmiddels komen de muren op me af. Daarom ga ik toch proberen om binnenkort pijnvrij te autorijden en een werkdag op kantoor door te komen. Wish me luck!

Ondertussen zijn mijn man en ik nog steeds goed bezig met Project Minimalisme. Er staan weer tig dozen klaar om naar de stort te brengen en onlangs bracht ik ook de allerlaatste babykleertjes weg. Weet je wat ik daar heel maf aan vond? Het luchtte me op. Ik was duidelijk klaar om deze fase achter me te laten.

Sssst, niet storen. Elsa kijkt tv.

Gelukkig maar, want Elise is inmiddels volop aan het kleuteren. Ze heeft het ontzettend naar haar zin op de school en de BSO, al merk ik wel dat ze op vrijdagavond en op zaterdag behoorlijk moe is en weinig kan hebben. Dat hebben man en ik ook, dus we gaan dan met z’n allen een versnelling lager. Haar favoriete activiteiten zijn schilderen en tekenen, koekjes bakken bij oma (zie headerfoto) knutselen en fietsen op haar nieuwe fiets.

Inmiddels fietst ze zo hard dat wij er op een drafje achteraan moeten hollen.

Verder kochten we deze maand dan toch een 2e auto. We waren er echt van overtuigd dat we het prima met 1 auto konden doen nadat mijn man zijn lease-auto in had ingeleverd, maar met mijn woon-werkverkeer en een schoolgaand kind dat gehaald en gebracht moet worden was 1 auto geen optie. Dus nu voelen we ons heel volwassen en verantwoordelijk en zo.

Januari op Dochterlief.nl

Wat de blog betreft was januari een rustig voortkabbelende maand. De eerste week had ik een klein dipje in mijn bezoekers, maar daarna trok het weer aan. Ik zit inmiddels al maanden op ongeveer hetzelfde aantal bezoekers en vind dat prima en stiekem ook wel relaxed.

Doordat ik minder op social media zit promoot ik nieuwe artikelen ook minder en dan is dit een logische consequentie. Ook plaatste ik wat minder artikelen dan normaal, omdat ik me op mijn parttime-dag op het schrijven van mijn verhaal stort. Het begint langzaam zijn vruchten af te werpen, al kost het me moeite om niet ‘iets nuttigs’ te gaan doen in de tijd dat mijn kleuter op school zit.

Waar schreef ik zoal over op de blog?

Januari is natuurlijk dé maand van de goede voornemens, maar omdat ik me daar nooit aan houd schreef ik voor dit jaar een nieuw lijstje met beloftes voor 2018 op. En dat werkt op de één of andere manier veel beter voor mij. Herkenbaar?

Daarnaast nam ik in januari afscheid van mijn boekenkast en van een groot deel van mijn papieren boeken. Of ik ze wel allemaal op een rijtje heb, als boekenwurm? Jazeker! Ik kan jullie vertellen dat ik de weggeven boeken nog geen moment gemist heb.

Dat neemt overigens niet weg dat ik helemaal geen papieren boeken aanschaf, want ik heb een mini-boekenwurm als kind. Háár oude boeken weg doen (omdat sommige exemplaren letterlijk stuk gelezen zijn, ze er te groot voor wordt of erop is uitgekeken) is me trouwens nog niet gelukt, want dan wordt er luid geprotesteerd. Zodoende schreef ik een review over haar nieuwste papieren aanwinst, Het kind van de Gruffalo.

Toen ik nog kinderloos was, had ik allerlei ideeën over mezelf als moeder. 4 jaar later kan ik die ideeën bij het grofvuil zetten. Ik zou nooit zo’n moeder worden die...(vul maar in), maar uiteindelijk doe ik het allemaal toch.

De mensen die mijn blog al sinds het prille begin volgen, weten dat ik best geworsteld heb met mijn werk en loopbaan. Moest ik gaan voor de praktische baan, vol voor het schrijven gaan of mijn eigen droombaan creëren? Op een dag in januari bedacht ik me dat ik het momenteel eigenlijk wel goed heb. Dat geeft veel rust en, nog belangrijker: het geeft me een tevreden gevoel. Het hoeft niet zo groots en meeslepend als social media ons soms doet geloven, soms is iets gewoon goed genoeg.

Deze maand overleed ook plotseling een muzikale jeugdheldin. Door haar dood dacht ik terug aan het jaar 1994, toen ik 14 was en muziek van de radio opnam op cassettebandjes. 23(!) jaar geleden, mensen. Het lijkt wel alsof het pas 5 jaar geleden is, maar mijn grijze haren (2, om precies te zijn) vertellen me toch iets anders.

Verder schreef ik over mijn pogingen tot schrijven als de kleuter thuis is,liet ik mijn kleuter zelf aan het woord over haar eerste maand op school, reviewde ik ons favoriete pannenkoekenrestaurant en schreef ik een heel erg persoonlijk artikel over een verjaardagsfeestje in de hemel. Dat laatste artikel werd meteen het best gelezen artikel dat in januari online kwam, en daar ben ik dan stiekem wel een beetje trots op.

Op naar februari! Hoe was januari voor jullie?

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

1 Comment

  1. Wat leuk, ik ben met Anna net een boekpresentatie aan het voorbereiden van de Gruffalo. Het tweede boek hebben we nog niet. We hadden zelfs een meet en greet in de bieb gisteren ? Fijn dat het in je wat meer rust hebt in je hoofd, ik hoop dat het met de rest van je lichaam ook snel weer goed gaat!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.