Dat schrijven is toch alleen maar een passie?

dat schrijven is toch alleen maar een passie

Een tijdje terug zat ik voor een evaluatiegesprek bij het UWV. Collega-werklozen weten nu precies wat ik bedoel: je wordt uitgenodigd om te bespreken hoe het gaat met solliciteren en of je nog ondersteuning bij bepaalde zaken nodig hebt. Dat had ik niet. Het solliciteren ging mij prima af, maar verder had ik nog geen uitnodiging voor een gesprek of wat dan ook gehad. Al pratend kwamen we op het onderwerp hobby’s en ik vertelde dat ik een blog had en dat ik al schrijf zo lang als ik kan schrijven. ‘Ah, de bekende passie voor schrijven,’ zei mijn werkcoach meewarig.

Een passie is het zeker!

 

Als ik niet iedere dag blog, of voor mezelf schrijf, word ik op den duur echt stik chagrijnig. Vergelijk het met een hardloper die niet regelmatig kan hardlopen. Voor mij is schrijven net zo belangrijk voor mijn gezondheid als een dagelijkse portie groente en fruit. Dat was het al voordat ik me überhaupt had verdiept in het bloggen of andere mogelijkheden om online te publiceren. Ik heb me best laat gerealiseerd dat het de moeite waard kan zijn om je hersenspinsels met anderen te delen. Niet heel slim als je grootste droom is om ooit eens een eigen boek uit te brengen. Door het bloggen krijg ik interactie met lezers en andere bloggers en ben ik me echt aan het ontwikkelen als het om schrijven gaat. Toen ik afgelopen winter zonder baan kwam te zitten, vroeg ik me voor het eerst hardop af of ik misschien niet een andere weg in zou moeten slaan. Om te gaan doen wat ik écht leuk vind. Kortom, om te onderzoeken of ik wellicht niet een klein salaris zou kunnen verdienen met bloggen, of schrijven. Of dat ik misschien op een heel ander soort functie zou moeten solliciteren, met mijn blog als portfolio. Ik legde het voor aan mijn werkcoach. Die keek me aan alsof hij water zag branden.

 

‘Het is niet voor niets een passie’

 

‘Nou,’ zei hij, de meeste schrijvers hebben niet voor niets nog een andere baan naast het schrijven. En het is nou ook niet bepaald de best verdienende baan die er bestaat, dat schrijven.’ Daar vond ik dat hij de plank een beetje mis sloeg. Ten eerste kon hij niet voor mij beoordelen wat voor mij ‘een goed verdienende baan ‘is. Voor hetzelfde geld zou ik tevreden zijn met een salaris dat ver onder mijn marktwaarde zou liggen. Who cares? Dat is mijn probleem. Ten tweede mag ik hopen dat niet iedere blogger of schrijver schrijft met de drive om schatrijk te worden. Ik tenminste niet. Als ik er een prima belegde boterham mee kan verdienen dan vind ik dat prima. Ben ik daarnaast gedwongen om nog een andere baan aan te houden voor de extraatjes, dan vind ik dat ook goed. Moeten we als gezin onze levensstijl veranderen? Het is niet anders. De tijden dat het geld hier met bakken werd besteed aan onszelf is toch voorbij en we missen het niet eens.

Het gaat mij om het schrijven zelf. Om het te gebruiken als tool om verder te komen op baangebied. Om te netwerken met andere bloggers of schrijvers en te onderzoeken of er wellicht toekomst inzit, want ik besteed er een groot gedeelte van mijn vrije tijd aan en dat vind ik eigenlijk helemaal niet zo erg. Eigenlijk is het bizar dat ik het gevoel had dat ik mijn gedachtengang moest verdedigen. Want wat is er eigenlijk mis mee, met schrijven? Waarom tel je alleen mee als je meerdere succesvolle boeken hebt uitgebracht of een groot online platform runt, of dagelijks naar kantoor vertrekt om met meerdere collega’s in een kantoortuin te zitten? Ik ben namelijk compleet tevreden met mijn blog en met het feit dat ik daar elke dag, alleen, mee bezig kan zijn. Ik vind het de leukste blog die er is, puur omdat het iets is dat alleen ik gecreëerd heb. Het is een verlenging van mijn eigen karakter. Eigenlijk leren potentiële werkgevers of opdrachtgevers mij al een beetje kennen door mijn artikelen te lezen. Kortom, ik vind dat ik vanuit mijn positie (die stomme WW, waar geen mens van afhankelijk wil zijn) eigenlijk wel verplicht moet onderzoeken wat er zo mogelijk is binnen de kaders die er zijn.

En ik vind het eigenlijk heel demotiverend dat een instantie zoals het UWV daar niet wat meer op inspringt, want ik zal toch de enige niet zijn die zich op een soort kruispunt in haar ‘carrière’ bevind?

Heb ik lezers die van het schrijven en/of bloggen hun beroep hebben gemaakt en die hun ervaringen en tips met mij zouden willen delen? Het mag ook via de mail: info@dochterlief.nl. Misschien wijd ik nog een artikel aan jullie tips!

Vergeten jullie ook niet mee te doen met de winactie? Je kan een heel leuk kinderboek winnen!

Mis niks en volg Dochterlief op Facebook, Twitter en Instagram

Filed under Dochterlief werkt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

12 Comments

  1. Laat je niet demotiveren en ga door met je passie. Als dit is wat je echt leuk vind en wilt doen. Dan kom je er wel. Linksom of rechtsom. Natuurlijk snap ik zijn redenatie tenslotte zit hij daar ook om jou weer op weg te helpen, maar als jij hier gelukkig van wordt is dat ook jeel wat waard. Succes verder.

  2. Heb al zo vaak gesprekken gehad met het uwv en de mensen die er zitten zijn vast heel behulpzaam voor lager opgeleiden die geen idee hebben. Voor mij hadden ze weinig toegevoegde waarde, behalve dat ze zo af en toe een leuke vacature doormailden. Trek vooral je eigen plan en probeer lekker te freelancen naast een baan oid

  3. Ik snap de medewerker van het UWV heel goed, omdat er inderdaad 1001 mensen zijn die houden van schrijven waarvan een groot deel het nog niet eens zo goed kan ook. Ik zou gewoon zorgen dat je voldoende geld verdient, zodat je je er naast kan ontwikkelen. Dat wij nu kunnen leven van het schrijven komt doordat wij jaren in behoorlijke armoede hebben geleefd en heel hard hebben gewerkt. Als we toen al een kind hadden gehad was het bij ons niet eens gelukt.

    En volgens mij is het bij schrijven ook zo dat brutaliteit meer kans op succes geeft dan goed kunnen schrijven. Dus ga ervoor zou ik zeggen! 😉

    • Helder antwoord. Tof dat jullie er wel je beroep van hebben kunnen maken door hard te werken en jezelf dingen te ontzeggen! Ik zal eens even oefenen in brutaal zijn en me minder bescheiden opstellen. 😉

  4. Ik heb toevallig zometeen om 11.00 zo’n leuk gesprek met mijn werkcoach. Het is het eerste gesprek dus ben erg benieuwd. Ik denk dat als je niet in de ‘blog wereld zit’ je al snel denkt dat bloggen gewoon ‘een beetje schrijven is’ waar niks mee te verdienen valt. Zou mooi zijn als je hier meer een baan van zou kunnen maken!

  5. Wat een figuur joh!

    Ik persoonlijk vind het hartstikke goed dat je lekker schrijft en elke dag een stuk publiceert. Je bouwt m.i. wel degelijk een portfolio op en kunt er echt wel geld mee verdienen. Natuurlijk, leven van je blog is misschien heel ambitieus maar geen onmogelijkheid. Als je doorzet zou je zelfs daar kunnen komen (k3 zei het al: alles kan, als je het maar wil)

    Nee maar zonder gekkigheid. Ik ben zelf freelance schrijfster en blog ook dagelijks (mede vanwege gebrek aan uitnodigingen en omdat ik dat portfolio wil). Daarnaast werk ik voor een tijdschrift en door mijn blog kreeg ik er een fantastische opdracht bij, waarbij ik veel vrijheid krijg.

    Dus laat je niet ontmoedigen en zet door. Natuurlijk, als je een andere baan krijgt is dat prima, maar misschien is deze periode van werkloosheid precies wat je nodig had om het roer om te gooien! Heel veel succes!

    (los daarvan als je tips wil over hoe je moet beginnen als freelancer mag je me altijd mailen op lotuswritings@gmail.com)

  6. Hee,
    Goed geschreven en mijn ervaring met UWV is dat als het opgedoekt wordt het heel veel geld bespaard wordt.
    Maare klein tipje, check je tekst even, een paar keer zag ik schijven staan ipv schrijven….

    • Dank je voor je oplettende blik. En dan maak ik die fout ook nog in de zinnen die er echt toe doen. 😉

      • Fouten in eigen tekst vallen nooit zo op. Omdat je je eigen tekst al kent en je de woorden opzich niet leest.
        Maarja iemand laten checken lukt zeker niet altijd.( In mijn geval heb ik daar nooit het geduld voor)

        ik probeer het altijd als het online staat nog eens te lezen. en een dag later nogeens.

        Dus het hoort erbij 😛 En ik hoop dan altijd dat als ik iets mis, iemand het tegen me zegt

  7. Tja kan mij heel goed voorstellen dat hij dat zegt, zo ken ik mensen in mijn omgeving die schrijven en daarnaast echt nog verschillende banen hebben. Maar wat je zegt klopt ook of iets goed verdienend is, is per persoon echt heel verschillend!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.