Suiker, wie is er niet groot mee geworden?

Suiker, wie is er niet groot mee geworden?

Lieve mensen van de voedselindustrie, wat stoppen jullie toch allemaal in ons eten? Ongetwijfeld veel dingen waarover het laatste woord nog niet is gesproken, maar voornamelijk heel erg veel suiker zo blijkt uit de laatste nieuwsberichten.

En die nieuwsberichten over het gezond opvoeden van kinderen, daar worden we de laatste tijd mee overspoeld. Ik ga niet doen alsof ik niet wist hoe het zat. Want waar zit tegenwoordig geen suiker in en welk kind spendeert niet te veel tijd achter een scherm tegenwoordig? 

Maar goed, wat blijkt volgens de laatste onderzoeken: het drinken dat wij aan onze kinderen geven blijkt vol met suiker te zitten. En daar vallen we allemaal massaal over. Ik lees op verschillende blogs het ene na het andere artikel erover. Van ouders die dit al wisten, of juist niet. Veel artikelen gaan over kinderen die zoetigheid ‘toch al niet lekker vonden’ en voornamelijk water en thee drinken en gelukkig buiten de risicogroep vallen.

Helaas ben ik niet gezegend met zo’n kind. En daar kom ik bij deze eerlijk voor uit.

 

Mijn dochter is namelijk GEK op zoetigheid. Ze drinkt alleen maar diksap en eet al maanden alleen maar Nutella en pindakaas op brood. Hoe leg ik haar uit dat ze toch echt eens andere opties moet proberen en de zoetigheden beter kan laten staan omdat ze ondanks haar tengere postuur en ondergewicht het risico loopt om als volwassene diabetes en hartkwalen te krijgen? Want ik weet niet of jullie (onderzoekers, pedagogen, en schrijvers van de betreffende nieuwsberichten) regelmatig te maken hebben met peuters, maar die hebben nogal eens de neiging om hun kont tegen de krib te gooien. En dat doet die van mij dus regelmatig. Tuurlijk, ik kan proberen om haar alle zoetigheden te ontzeggen, maar dan weet ik zeker dat ze gewoon zal weigeren om te eten en drinken.

Het laatste dat ik wil met mijn moeilijke eter is de strijd aan gaan over eten en drinken, want dan is het hek van de dam. Ik kan van alles aanbieden – en dat doe ik ook – maar uiteindelijk beslist zij of ze het eet of drinkt. En dat doet ze negen van de tien keer dus niet. Al sinds ze een baby is probeert ze qua eten niets spontaan uit. Er wordt door experts geadviseerd om te slijmen, haar overdreven te belonen als ze toch besluit een likje van een wortel of appel te nemen, zelf het goede voorbeeld te nemen, bordjes leuk voor haar op te maken (wat haar alleen maar meer lol geeft als ze het door de kamer gooit) en haar vooral niet dwingen om haar bord leeg te eten, want dan krijgt ze later een te hoog BMI.

Inmiddels weet ik soms niet meer wat wijsheid is

 

We hebben hier net de beruchte griep achter de rug en inmiddels kunnen we de ribben van onze dochter weer tellen.Ik ben dus eigenlijk al blij dat ze überhaupt weer iets eet. Al is dat waarschijnlijk niet gezond genoeg, dat weten wij als haar ouders ook wel. We doen echt ons best, maar niet elk kind slikt qua eet advies alles wat zijn of haar ouders voor zoete (haha) koek. En ergens kan ik het ook niet nalaten om na te denken over mijn eigen jeugd, waarin voor zover ik weet de ouders niet werden doodgegooid met het ene na het andere nieuwsbericht over wat er slecht is aan hun opvoeding en eetgedrag.

Mijn jeugd, waarin ik omdat ik geen melk lustte gewoon melk met limonadesiroop kreeg…

 

…omdat ik de calcium nodig had volgens de kinderarts. Toen mijn neefjes en nichtjes en ik gewoon nog een koekje bij de thee kregen, en vaak zelfs twee. En we soms chips aten voor de tv, en McDonald’s na een uitje. Toen Danoontjes nog de lekkerste toetjes van de wereld waren en we in de zomer waterijsjes maakten van Reine Claude Siroop of Roosvicée en we Fristi en Chocomel uit een flesje dronken als we een keer buiten de deur aten. Uiteraard was het toen ook een gevecht voor onze ouders om ons groente en fruit te laten eten, maar over het eten zelf werd amper nagedacht. Er bestonden geen superfoods, wel kregen we een groot bord boerenkool met worst na een dagje spelen in de sneeuw of een bord spaghetti met gehaktsaus uit een pakje omdat ik dat het liefste at.

We aten, we speelden, en we zijn op een enkeling na gezond groot geworden. Zonder enge ziektes, zonder een wereldschokkend hoog BMI. Maar mét een gezond boerenverstand. Dus ooit zal onze dochter die diksap en Nutella wel beu zijn, en tot die tijd kijken wij liever naar haar groei, gezondheid en ontwikkeling in plaats van naar wat anders. Zeggen we af en toe ‘Nee, je hebt nu genoeg zoetigheid gehad en de iPad gaat in de kast.’ En blijven we haar uiteraard gezondere alternatieven aanbieden en geven we haar de gelegenheid om zich fysiek uit te leven.

Maar toch bedankt voor de informatie.

Mis niks en volg Dochterlief op Facebook, Twitter en Instagram

 

Filed under Dochterlief groeit op
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

11 Comments

  1. Mooi geschreven en heel herkenbaar. We kunnen J van alles voorzetten qua groenten, maar eten; ho maar…
    Gelukkig houdt hij heel erg van verse soep, waar we dan ook maar van allerlei soorten groenten in doen. Ook stamppot vindt hij heerlijk, dus eten we dat ook regelmatig.
    Qua snoepen en limonade proberen we dit ook te beperken, maar af en toe een glaasje/koekje/snoepje is echt geen probleem.

  2. Ik laat me niet gek maken door de artikels, maar probeer toch bewust die alledaagse zoetigheid te mijden.

    Ieder zijn mening, maar ik ben ervan overtuigd dat zoetigheid en suikers een basis vormen qua smaakverwachtingspatroon.

    Ik geef toe, mijn zoon eet bijna dagelijks een boterham met Nutella. Ik ben geen heilig boontje. Maar ik let er wel op dat het een volkoren boterham is, dat hij hierbij een glas volle melk drinkt en een portie havermoutpap. Zodat hij toch verzadigde voedingswaarden binnenkrijgt.

    Frisdrank, lolly’s, snoepen, … die boot hou ik liefst zo lang mogelijk af !

    Het gaat helemaal niet over zwaarlijvigheid e.d., maar vooral om dat smaakpatroon. Als je kind op jonge leeftijd went aan suiker, zal hij er later ook meer behoefte aan hebben. Laat je kind ook de kans om andere smaken en smaakvoorkeuren te ontwikkelen.

    • Dat is een terecht punt, over het aanleren van zoete smaken. Misschien hadden we daar als ouder toch actiever mee bezig moeten zijn, want het is natuurlijk gewoon zo dat de meeste kinderen zoete smaken lekkerder vinden dan hartig. Maar ja, draai het maar eens terug. Hoe heb jij dit bij je kinderen aangepakt?

  3. Helemaal mee eens! Ik word ook een beetje simpel van al die berichten over wat we blijkbaar stiekem al jaren fout doen aan onze voeding. Zoals jij je voedingspatroon van vroeger beschreef, zo ging het bij ons thuis ook. Mijn broertje en ik zijn beide gezonde volwassenen geworden, zonder overgewicht, diabetes en/of hart- en vaatziekten. En ondanks dat ik er veel waarde aan hecht dat mijn zoon gezond eet, vind ik een chocoladekoekje op z’n tijd en wat limonadesiroop in zijn rietjesbeker een prima aanvulling op zijn dagelijkse porties groenten, fruit en brood. Niks mis mee!

  4. Heel mooi stukje, en ik ben het met je eens. Ik denk dat sommig mensen het nu wel een beetje overdrijven.

  5. Je hebt helemaal gelijk. Anna is dol op hagelslag en vlokken en ik vroeger ook. En ik ben toch ook groot geworden met een gezond BMI, dus ik laat het haar gewoon eten. En ze is ook net weer aan de beterende hand en we stoppen haar inderdaad ook vol suiker, dat ze maar wat binnen krijgt 😉

    • Toch gaan wij hier binnenkort actiever bezig met een soort van beloningssysteem, want de laatste tijd proeft ze ook geen eten meer en hoe kan ze dan weten of ze iets nou lust of niet? ?

  6. Fijn om eindelijk eens een ander geluid te horen! Mijn kinderen vallen in ongeveer dezelfde categorie als jouw dochter. Ze zijn al wat ouder en houden van lekker eten (maar dus niet altijd even gezond). Maar ze zijn vrolijk en bijna nooit ziek ?

  7. Niks is tegenwoordig meer goed, te vet, teveel suiker, etc. Ik snap dat iedereen een balans zou moeten vinden, maar dat is soms gewoon heel lastig.

  8. Ik geloof inderdaad dat we een beetje doorslaan. Natuurlijk is een overschot aan suiker en vet niet goed, maar zoals met alles in het leven: je kunt beter leren hoe je kind ermee omgaat dan het verbieden.

    Obesitas ontstaat niet door een bakje chips op zaterdagavond, maar door structureel frisdrank en twix te geven als tussendoortje.

    Kortom, goed bezig dus 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.