Tag: Kleuter

Onzichtbaar

Heb je nog geoefend thuis?’ vroeg ik. Hij schudde zijn hoofd. ‘Ik snap het gewoon niet.’ ‘Wat snap je niet, de letters?’ ‘Nee. Of ja. Ik krijg het gewoon niet goed met mijn hoofd, snap je? Het wil gewoon niet.’

Hij was altijd de laatste van de ochtend. Zijn groepsgenootjes herkende ik na twee keer, maar zijn gezicht kreeg ik maar niet duidelijk op mijn netvlies, terwijl ik bijna nooit gezichten vergeet. Als hij op me af kwam lopen en oogcontact maakte herkende ik hem wel, maar midden op het schoolplein kon ik hem nooit zien, ook al liep hij in de buurt.

Hij leek wel onzichtbaar. Er waren tientallen jongetjes zoals hij die wel hun plek opeisten, renden en stoeiden. Hij liep na ons samenzijn het schoolplein op en leek dan te verdwijnen, te midden van alle andere kinderen, tijdens het speelkwartier. Ook mijn dochter, die iedereen kent, wist nooit wie ik bedoelde als ik het over hem had.

Twee maanden oefenden we samen letters in de lerarenkamer van de school. Hij had er meer moeite mee dan de andere kinderen, dus oefende ik stiekem wat meer met hem. De vooruitgang bleef uit. Ik moest dat melden en voelde me een verklikker.

Elke keer raakte hij een beetje meer ontmoedigd. Begon te hakkelen, raakte de draad kwijt. De laatste keer was hij erg in de war en kon niet uitleggen waarom. Ik zag de grote frons op zijn voorhoofd en keek hem na als hij wegliep- voor de omstanders met solide stappen, terwijl ik zag dat hij op eieren liep. Maar waarom?

Ik stelde de juf voor om hem extra te helpen, want ik wist hoe druk ze waren. Die twijfelde. Ze zou zijn ouders informeren. ‘Komt goed joh!’ zei ik de laatste keer bij het afscheid. ‘Gewoon blijven proberen. Zet ‘m op hè!’ Hij sjokte het schoolplein op als een oud mannetje, niet als een kleuter. Daar loste hij weer op in een wirwar van rennende kinderen.

De juf zag bleek toen ze me weer zag. ‘Je hebt het misschien al gehoord?’ Er bleek een reden te zijn dat het allemaal zo moeizaam ging. ‘Ik hou je op de hoogte.’

Met een brok in mijn keel hielp ik mijn groepje, met nog meer aandacht dan normaal. Ik gaf mijn kind die avond extra kusjes in haar nek. ‘Ik weet trouwens wel wie hij is, mama!’ zei ze. ‘Ik ook,’ zei ik met mijn neus in haar haren. ‘Ik ook.’

Photo by Dawid Zawiła on Unsplash

Buikhonger

Het is nog heel erg vroeg in de ochtend als ze naast me staat. Ze moest hoesten en had dorst. Na een slokje drinken wil ze even in ons grote bed. ‘Kom maar hier liggen,’ fluister ik en klop op de plek aan mijn rechterkant. Read More

Vitamini-verlangens

Net als elk ander kind in de leeftijd van 2 tot 10 jaar oud, spaart mijn dochter Vitamini’s. Vorig jaar kwam ik nog onder de hype uit, dit jaar streek ik met mijn hand over mijn hart en nam de zegeltjes aan om voor 1 knuffel te kunnen sparen. Met verstrekkende gevolgen, want nu wil mijn kind ze allemaal hebben. Read More

Talent

Tijdens het opvouwen van de was komt mijn dochter de kamer binnen, op handen en voeten, terwijl ze ritmisch op en neer springt.
‘Wat ben jij nou aan het doen?’ vraag ik. Read More

Mijn meisje van vijf

Het is weer zover: ik heb een jarige kleuter in huis! Een meisje van vijf, voor wie ik traditiegetrouw iets persoonlijks schreef.  Read More

Help, mijn kind heeft een sociaal leven!

Dat beeld van de gezellige moeder die haar kind met thee en koekjes opwacht na school, heb ik al vrij snel moeten bijstellen. Zoals jullie weten is mijn kleuter een uiterst extravert en sociaal kind, en sinds enkele maanden is ze niet te stuiten: ze heeft een eigen sociaal leven. Read More

Het eerste schooljaar zit erop!

Wauw, wat is dit schooljaar voorbij gevlogen. Toen mijn man en ik eind november met een hyperactieve kleuter de klas binnenliepen en ik haar met tranen in mijn ogen achterliet, had ik niet kunnen vermoeden hoeveel er zou veranderen. Read More

Hoe we door een trampoline onze achtertuin verloren

’Ze moet haar energie kwijt,’ zeiden mijn man en ik vorig jaar tegen elkaar, en we besloten een vroeg verjaardagscadeau te kopen: een trampoline. Niets dramatisch. Gewoon, een iets groter model waar ze nog jaren plezier van kon hebben. Read More

De wijde wereld

Zeg kleine meid, dit hadden we niet afgesproken. Stop en luister eens even naar mama. Ik wil je iets vertellen. Read More

And they call it puppy love…

Wat blijkt? Het fenomeen ‘Lentekriebels’ uit De Luizenmoeder wordt ook écht in de kleuterklas behandeld. Met effect: er lijken her en der al wat verliefdheden te ontstaan. Read More