Tag: Kleuter

Lichtjes in de bomen

Weet je waarom we Kerstmis vieren?’ vraagt ze terwijl ze vaart mindert. De pompon op haar nieuwe muts wiebelt nog na. ‘Ja hoor,’ antwoord ik.

Ze kijkt me argwanend aan. ‘Door baby Jezus. Daarom vieren we Kerstmis. Wilde je dat zeggen?’ Ik vertraag mijn pas even. O ja. Ze zit natuurlijk op een katholieke school. Ik knik zelfverzekerd. ‘Door Jezus, ja. Precies wat ik had willen zeggen.’ 

Lege stoelen

‘Maar weet je wat ik niet snap?’ zegt ze met een serieuze frons op haar voorhoofd. ‘Jezus is toch geen baby meer. Hij is al lang dood. En toch vieren we nog steeds Kerstmis.’ ‘Dat is omdat mensen hem zo lief vinden. Kerstmis is het feest van licht en liefde. Voor mama in ieder geval wel.’ 

Liefde is een woord dat ze snapt. Dat voelt, zoals ze een keer heel wijs zei, als ‘een warme buik.’ Ze gebruikt het woord te pas en te onpas. Zo is ze om de dag verliefd op haar vader en mij. Een oude pasfoto van haar vader heeft ze op haar nachtkastje gelegd, naast een poppetje dat op mij lijkt en haar andere relikwieën. O wee als ik het waag ze te verplaatsen.

‘Daarom hebben we ook een kerstboom,’ ga ik verder. Voor de lichtjes die weer mogen branden. En daarom komen mensen die elkaar lief vinden bij elkaar om Kerstmis te vieren.’ Ik heb het niet over de lege stoelen aan tafels, en aan hoe dat er in de loop van de tijd steeds meer worden.

Verwondering en lichtjes in de bomen

Sinds zij er is zie ik de decembermaand door haar onschuldige ogen. Haar glimmende gezicht bij het uitkiezen van een kerstboom. Haar zelf uitgekozen, kitscherige kerstfiguurtjes in de boom. Het grote verlangen naar sneeuw en de vraag of er pakjes onder de boom komen te liggen. De kerstviering op school en de lichtjes in de gangen. ‘Ik hou er zo van, van Kerstmis,’ verzucht ze gelukkig.

Ik kan me de kerstvieringen uit mijn jeugd nog goed herinneren. Het jurkje met Schotse ruit dat ik aan mocht toen we ‘s avonds op school boerenkool gingen eten. Het was er warm en overal brandden kaarsjes. De jongens droegen vlinderstrikjes, de meisjes en juffen mooie jurken. De Vienneta-ijstaart lag op ons te wachten als dessert. Van spanning kreeg ik geen hap door mijn keel.

Kerstmis was een feest van magie en verwondering, niet van verlies en gemis. Dat laatste is me helaas niet bespaard gebleven, zoals het niemand bespaard blijft. Ook de kinderen van nu niet. Daarom leg ik de nadruk op de liefde.

Laat het nog heel lang zo voor haar blijven,’ wens ik terwijl ik van dat vrolijke bewegelijke lijfje naar de grijze lucht boven ons kijk. Verwondering en lichtjes in de bomen. Alle stoelen aan tafel gevuld. Voor missen is nog tijd genoeg.

Photo by Mourad Saadi on Unsplash

Mijn meisje van vijf

Het is weer zover: ik heb een jarige kleuter in huis! Een meisje van vijf, voor wie ik traditiegetrouw iets persoonlijks schreef.  Read More

Help, mijn kind heeft een sociaal leven!

Dat beeld van de gezellige moeder die haar kind met thee en koekjes opwacht na school, heb ik al vrij snel moeten bijstellen. Zoals jullie weten is mijn kleuter een uiterst extravert en sociaal kind, en sinds enkele maanden is ze niet te stuiten: ze heeft een eigen sociaal leven. Read More

Het eerste schooljaar zit erop!

Wauw, wat is dit schooljaar voorbij gevlogen. Toen mijn man en ik eind november met een hyperactieve kleuter de klas binnenliepen en ik haar met tranen in mijn ogen achterliet, had ik niet kunnen vermoeden hoeveel er zou veranderen. Read More

Hoe we door een trampoline onze achtertuin verloren

’Ze moet haar energie kwijt,’ zeiden mijn man en ik vorig jaar tegen elkaar, en we besloten een vroeg verjaardagscadeau te kopen: een trampoline. Niets dramatisch. Gewoon, een iets groter model waar ze nog jaren plezier van kon hebben. Read More

De wijde wereld

Zeg kleine meid, dit hadden we niet afgesproken. Stop en luister eens even naar mama. Ik wil je iets vertellen. Read More

And they call it puppy love…

Wat blijkt? Het fenomeen ‘Lentekriebels’ uit De Luizenmoeder wordt ook écht in de kleuterklas behandeld. Met effect: er lijken her en der al wat verliefdheden te ontstaan. Read More

Het dondert en het bliksemt en het regent golfballen

Voordat ik me goed en wel realiseerde wat ik precies had gedaan, had ik me al ingeschreven als vrijwilliger voor de carnavals-spelletjesochtend op de kleuterschool. Hoe erg kon het zijn? Read More

Het verborgen leed dat het in elkaar zetten van Playmobil heet

Zondagmiddag, een uur of twaalf. De kleuter heeft een nachtje bij opa en oma gelogeerd en ik sta te popelen om haar op te halen. De man zou ‘alleen nog even’ haar Playmobil boerderij in elkaar gaan zetten en dan konden we vertrekken. Read More

Mijn eerste maand op school

Goedemorgen op deze mooie dag! Mijn moeder is een beetje druk, dus ik vond het een mooi moment om haar laptop te kapen en jullie te vertellen hoe mijn eerste maand op school was. Read More