Tag: Tekenfilm

Betoverd door Song of the Sea

Mijn kleuter stond erop: ik móest Song of the Sea kijken, een tekenfilm die ze eerder samen met haar vader keek. ‘Ik kreeg er tranen van,’ biechtte ze op.

Emotioneel incontinent

Oh dear. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik sinds de geboorte van mijn dochter emotioneel incontinent ben, dus ik hield mijn hart vast. Maar mijn mini-me is behoorlijk goed van mijn smaak op de hoogte en ook mijn wederhelft hield vol dat ik Song of the Sea echt moest gaan kijken, dus afgelopen weekend keken we de film samen nog een keer.

Waar gaat Song of the Sea over?

Ben en zijn zusje Saoirse wonen samen met hun vader Conor en schaapshond Cú in een vuurtoren op een eiland bij de Ierse kust. Hun moeder is in de nacht van Saoirses geboorte spoorloos verdwenen, iets wat Ben zijn zusje stiekem kwalijk neemt en waar Connor nooit overheen is gekomen.

Op Saoirses 6e verjaardag komt hun oma op verjaardagsvisite en treft een in haar ogen onhoudbare situatie aan. Conor zit er volledig doorheen, Soairse heeft ondanks haar leeftijd nog geen enkel woord gesproken en Ben heeft de pest aan zijn zusje omdat zij alle aandacht van zijn vader krijgt.

Na een vreemde nacht, waarin Saoirse een jas aantrekt uit haar moeders kast en na het spelen met een betoverde schelp tijdelijk in de zee verdwijnt, is voor oma de maat vol. Er moet iets veranderen, en daarom besluit ze om haar kleinkinderen mee te nemen naar haar huis in de grote stad. Dat is een betere plek om op te groeien dan op het eiland.

De kijker weet dan al dat Saoirse net als haar moeder een selkie is, een mythisch wezen dat van een zeehond in een mens kan veranderen.
Saoirse heeft als laatste selkie een belangrijke missie: ze moet het lied van de zee zingen om een eerdere vloek op te heffen, zodat iedereen weer gelukkig kan zijn.

Tot groot ongenoegen van Conor, die zijn kinderen bij hem wil houden, en van Ben, die op het eiland wil blijven, vertrekken ze echter de volgende dag met hun oma naar het vasteland.

De verhuizing naar haar oma doet Saoirse eerder kwaad dan goed, en als ze op Halloween op de betoverde schelp van haar moeder fluit is dit het startsein voor een reeks vreemde gebeurtenissen waardoor hun afkomst en missie duidelijk wordt.

Broer en zus besluiten te vluchten om de missie te voltooien, maar daardoor moeten ze eerst langs een paar mythische figuren die ze in eerste instantie alleen maar uit de volksverhalen van hun moeder dachten te kennen. Zal het Saoirse lukken om op tijd het lied te zingen?

Wat vonden wij van Song of the Sea?

Als je gewend bent aan de standaard Disney- en Pixar animatiefilms, komt de animatiestijl van Song of the Sea in eerste instantie wat ouderwets en ‘plat’ over. Daardoor moest ik er ook even inkomen. Het is geen type film waarin je meteen weet hoe het verhaal in elkaar zit, de maker heeft echt de tijd genomen om het verhaal goed te vertellen.

Tegelijkertijd gaf de uitvoering en langzame aanloop dit Ierse sprookje juist extra magie mee. Het kleurgebruik, de personages, het landschap: alles was prachtig, sprookjesachtig en grillig getekend, alsof je als kijker in een kunstig geschilderde fantasiewereld terecht komt.

Het verhaal zelf is hartverwarmend, meeslepend en ontroerend. Zeker het laatste half uur wordt je als kijker helemaal in beslag genomen door de mooie beelden en de ontknoping van het verhaal. Ook de Ierse soundtrack is perfect passend. Ik was echt betoverd door zoveel schoonheid en mijn kleuter zat ook deze 2e keer met open mond en rode wangen te kijken. Hier kan Disney nog wel een puntje aan zuigen.

Song of the Sea werd in 2015 genomineerd voor een Oscar maar kon deze nominatie niet verzilveren. Jullie raden het al: Disney won. En hoe groot mijn liefde voor Disney ook is: Shame on you, Academy Awards. Song of the Sea is net zo magisch als een parel in een oester.

Deze film is in Nederland nooit in de bioscoop uitgebracht, waardoor hij in eerste instantie volledig langs mijn kind en mij heen is gegaan. Gelukkig is hij On Demand en natuurlijk op DVD alsnog te bekijken. Gaat dat zien!

Koop bij bol.com

My Little Pony: De Film

Voor mij is My Little Pony jeugdsentiment: als klein meisje had ik er verschillende en ik speelde er veel mee. Elise is wat dat betreft minder een meisje-meisje, maar toen ze een film uit mocht kiezen wilde ze echt heel graag naar de bioscoopfilm van My Little Pony.  Read More

Tekenfilms waar ik als volwassene om moest huilen

Sinds ik moeder ben, gaan de sluizen hier met enige regelmaat open. Dacht ik eerst nog dat het aan het ontzwangeren lag, inmiddels weet ik wel beter. Tenzij het ontzwangeren 4 jaar kan duren. Maar zelfs toen ik nog geen moeder was moest ik regelmatig huilen om tekenfilms. Ik vrees voor het moment dat ik met Elise mee ga naar de bios en dan als enige een potje zit te janken. Read More

Disney-films, geschikt voor alle leeftijden?

Als kind was ik groot fan van Disney-films. Elke nieuwe film werd indien mogelijk bekeken in de bioscoop. Ik kon dan ook niet wachten tot de dag zou aanbreken dat ik samen met mijn dochter naar Disney-films kon kijken. Read More

Favoriete tekenfilms op Netflix

Favoriete Netflix tekenfilms zomer

Tja, het liefst zou ik momenteel met mijn peuter in het buitenzwembad of op een strandje aan een plas liggen, maar de realiteit is dat het de afgelopen weken vaker geregend heeft dan dat de zon heeft geschenen. Lang leve Netflix! Want sinds kort heeft E. door dat ze hier non-stop haar favoriete series en tekenfilms kan kijken. Read More

Vergeten jeugdseries van vroeger

 

Een paar dagen geleden werd ik getriggerd door een liedje uit een reclame, gezongen door Willeke Alberti. Ik hoorde een zin van het refrein: “Samen zijn, is samen lachen, samen huilen…” sprong overeind van de bank en riep: “Dat is van vroeger! Van Pompy! DIE KEN JIJ TOCH OOK NOG WEL?!” Mijn man keek me aan alsof hij water zag branden. “Die robot,” ging ik verder, “die bevriend raakt met een klein jongetje. Een serie van vroeger!” Het gezicht van mijn man bleef een groot vraagteken, waarop ik fanatiek ging Googelen en meteen het intro-nummer van Pompy de Robodoll vond, hét bewijs dat ik geen wartaal stond uit te slaan. Read More