Tekenfilms waar ik als volwassene om moest huilen

Sinds ik moeder ben, gaan de sluizen hier met enige regelmaat open. Dacht ik eerst nog dat het aan het ontzwangeren lag, inmiddels weet ik wel beter. Tenzij het ontzwangeren 4 jaar kan duren. Maar zelfs toen ik nog geen moeder was moest ik regelmatig huilen om tekenfilms. Ik vrees voor het moment dat ik met mijn kind mee ga naar de bios en dan als enige een potje zit te janken.

Speciaal voor jullie liet ik mijn hersens kraken en zocht ik de scenes van de betreffende films op om hier te delen. En ja hoor: om sommige scenes schoot ik weer vol. Terwijl ik er toch echt wel op voorbereid ben!

Dumbo

Ach, Dumbo. De film is natuurlijk een klassieker op zich, met die geweldige personages en dat ontzettende lieve olifantje. Maar er is 1 scène waar mijn hart van in duizend stukjes breekt (en waar ik toen ik zwanger was echt heel hard om moest huilen) en dat is de scène waarin moeder olifant gevangen zit en Dumbo vanuit haar gevangenis troost.

Monsters Inc.

Deze film gaat over 2 monsters wiens baan het is om kleine kinderen bang te maken. Als op een dag een kindje per ongeluk hun wereld binnen komt, moeten ze haar weer terug brengen. Maar het kindje is alles behalve bang; sterker nog: ze beschouwt één van de monsters als haar beste vriend. Toch komt er een moment dat ze afscheid van haar moeten nemen. Zó zielig.

Up

Carl en Ellie zijn smoorverliefd op elkaar en sparen hard om samen op reis te gaan en eindelijk eens echt iets van de wereld te zien. Maar als Carl dan eindelijk de tickets heeft, neemt het leven een onverwachte wending. De film zelf moest toen nog beginnen, maar ik pakte al snikkend de Kleenex box er maar weer bij. Damn you, Pixar!

Wall- E

Wat een briljante film vond ik dit. Hoe de makers erin geslaagd zijn om zoveel emotie te kunnen toekennen aan twee robots, geen idee. Maar dit hartverwarmende verhaal over robot Wall- E die ergens in de verre toekomst in zijn eentje de planeet Aarde opruimt en onverwacht verliefd wordt is één van mijn favoriete films aller tijden. De scene waarin hij zijn wederhelft Eve de liefde verklaart ontroert me elke keer weer.

Belle en het Beest

De peuter heeft sinds kort een nieuwe Disney-heldin, namelijk Belle. Belle en het Beest staat sinds kort op Netflix en ze kan er geen genoeg van krijgen. Ook ik vind dit een van de mooiste Disney-films. En ik ben zo gek op die dans-scene. Schuilt er dan toch een romantica in mij dat ik waterige ogen krijg bij het zien van deze scene?

Fievel in het wilde westen

Deze film zag ik natuurlijk al toen ik nog heel klein was, maar ook toen was ik diep onder de indruk van die twee muisjes die elkaar zo mistten en ’s avonds de maan toe zongen. Ik bekeek de scene voor dit artikel weer en ik kreeg weer een beetje een dikke keel. Zo aandoenlijk. Jep, ik ben zacht ei. Ik geef het eerlijk toe.

Alle Honden Gaan Naar de Hemel

Oh, man. Hier was ik als kind echt zo verdrietig om en toen ik de scene opzocht wist ik weer waarom. Tegelijkertijd wil ik echt dat de peuter ‘m ooit ziet, dus ik moet me maar vermannen. En dat terwijl het best een grimmig verhaal is, over twee honden die een klein meisje dat helderziend is bedriegen om er zelf beter van te worden. Als één van hen daarna haar leven redt en daarbij zelf het leven laat komt hij nog 1 keer bij haar terug als geest om afscheid te nemen. (Helaas is het geluid een beetje zacht.)

Zwelgje (Als je begrijpt wat ik bedoel)

Ik noem mijn lieve peuterpuber af en toe liefkozend Zwelgje, en dat komt door deze film. Ze heeft namelijk veel weg van dit draakje dat af en toe zo boos wordt dat de grond er van beeft, maar eigenlijk een hart van goud heeft. En wie houdt er nou niet van Olie B. Bommel, met zijn mooie diepe stem? Elke keer als ik deze film zie (meestal rond Kerst) dan word ik weer helemaal sentimenteel. Ik kon alleen niet echt een filmpje van goede kwaliteit vinden.

Zeg eens eerlijk: om welke tekenfilms heb jij ooit gehuild?

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

4 Comments

  1. Oh die laatste twee…. tranen met tuiten, nog steeds! Wat zijn die zielig maar ook mooi, kan ze over en over kijken.

  2. Dumbo, Lion King, Belle en het Beest en Bambi. Nog steeds idd! Zo zielig allemaal…

Comments are closed.