Terug van vakantie: hoe was het?

terug van vakantie hoe was het/www.dochterlief.nl

Nog niet zo lang geleden was het zover: de eerste vakantie als gezin was een feit. We besloten spontaan met z’n drieën op vakantie naar Spanje te gaan, met de auto, om te kamperen. Genoeg feiten om mij als stresskip slapeloze nachten te bezorgen. Hoe we het hebben gehad lezen jullie in deze update!

Een goede voorbereiding is het halve werk

En dat bedoel ik letterlijk. Ons plan was om ruim van tevoren spullen te verzamelen en die dan enkele dagen voor vertrek in te pakken. Om preciezer te zijn: die zou ik verzamelen en klaar leggen op mijn parttime- dagen. Een tip die ik zou willen geven: besteed je kind op dergelijke dagen uit aan een oppas. Ik kreeg bijna niks gedaan. Elise zit in een fase waarin ze alles samen met iemand wil doen en bijna constant entertainment nodig heeft, dus dat ging voor geen meter. Oh, en nog een tip: zorg dat je ook al wat stapeltjes schone kleding klaar hebt liggen. En dat je dus niet net als ik ook nog als een gek moet wassen in de weinige tijd die je hebt. Om een lang verhaal kort te maken: na de hele dag gewerkt te hebben (volgend jaar zorgen we dat we vrij zijn de dag voor vertrek!) moesten we nog als gekken inpakken terwijl de laatste was nog in de droger zat. Elise voelde aan dat er wat ging gebeuren en werd daar ook heel onrustig van, waardoor we allemaal laat sliepen en ik vervolgens helemaal niet meer kon slapen. Vervolgens ging de wekker om 3.30 uur. Elise was er helemaal klaar voor, manlief en ik iets minder.

Wat waren we allemaal blij toen we eindelijk onderweg waren!

De heenreis ging soepel. Elise moest even wennen, maar zag toen het voordeel van lang in de auto zitten: onbeperkt filmpjes kijken en bijna onbeperkt mogen eten. Uiteindelijk viel ze rond de middag als een blok in slaap. We stopten om de 2 uur zodat ze kon lopen en dat vond ze enorm interessant. Zonder in de file te moeten staan kwamen we aan in de stad van onze tussenstop. We aten ‘s avonds in Frankrijk buiten op een terras. Dat wil zeggen: een van ons at op het terras, de ander liep met Elise rondjes om het plein tot ze er duizelig van werd. Want wat krijg je gratis bij de ik-kan-lopen-fase: ‘ik wil ALTIJD lopen, papa en mama. Ik kan overal zelf naar toe lopen, zelfs de straat oversteken. Geef me af en toe maar een patatje maar ik moet echt voor de zoveelste keer kijken naar dat ene bloemetje 50 meter verderop!’

De eerste nacht in een hotel vond ze eng en weigerde ze in het campingbedje te slapen, dus lag ze tussen mijn man en mij op het grote bed. Uiteindelijk hadden we een redelijke nacht.

Wennen op de camping

Het doorrijden naar Spanje ging verder goed. We verbleven in een ingerichte tent en dat is ideaal, kan ik jullie zeggen. Zo stonden er 2 bedden en een koelkast en was er genoeg ruimte voor Elise’s campingbed. Ze was helemaal blij met het vele buiten zijn en het contact met de mensen dus we gingen er van uit dat ze de 2e nacht lekker zou gaan slapen. Niets was minder waar. Het slapen werd zo’n strijd dat ze een driftbui kreeg waar de hele camping van kon meegenieten. En niet even: nee, elke keer als het campingbed in zicht kwam. Ik wist dat ze ook last had van doorkomende hoektanden en dus niet lekker in haar vel zat, maar zo had ik haar nog nooit meegemaakt. En zo kwam het dat ik als laatste poging met een hevig snikkende dreumes in mijn armen op de achterbank van de auto ging zitten en een gedeelte van de nacht daar doorbracht. Omdat de auto bekend terrein was, kon ze zich overgeven aan de vermoeidheid en viel ze in slaap. Toen ze echt vast sliep heb ik haar weer naar de tent gedragen en tussen ons in gelegd.

Daarna hadden we een heerlijke vakantie

Ja, echt waar! De tijd is voorbij gevlogen, en is me 100% mee gevallen. We hebben heerlijk gezwommen, stadjes bezichtigd en op het strand gelegen.Elise blijkt het heerlijk te vinden in de buitenlucht en heeft zelfs al wat vriendjes gemaakt. Dat was zo leuk om te zien! Kortom, voor herhaling vatbaar. Toch vond ik het wel even wennen, een vakantie als gezin. Welke dingen, vraag je je misschien af? Die deel ik binnenkort in een ander artikel.

Volg Dochterlief.nl ook op BloglovinFacebook, Instagram & Twitter

 

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) droomde als kind al dat ze schrijfster zou worden, dus is nu eindelijk Haar Boek aan het schrijven. Ze is verder gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

5 Comments

  1. Pingback: De 'Wat als je moet kiezen' Tag #2 - Dochterlief.nl

  2. Wat leuk en fijn dat het zo goed is bevallen. We blijven dit jaar nog thuis met de boys, maar volgend jaar willen we toch ook even op vakantie.En dat zal onze eerste keer worden als een echt gezin. ben nu al benieuwd … 😉

  3. Fijn dat het zo goed is bevallen. Ik vond een vakantie met kleine kinderen altijd best hard werken, omdat je op een vreemde plek meer moet opletten.

  4. Wij gaan binnenkort op zomervakantie met ons babytje.. Ben ook heel erg benieuwd hoe dat zal gaan! Fijn om jouw ervaring te lezen, ben benieuwd naar het vervolg!

    • Spannend! Een ontspannen houding van de ouders scheelt al heel veel. En volg te allen tijde je kind; daar ga ik binnenkort een stukje over schrijven.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.