Trip down memory lane | Dit was juli 2018

Juli was een maand van bezinning en terug gaan naar de basis. Van mooie reisjes naar trips down memorylane. Het was een bewogen maand voor mij.

Offline is the new online 

Voor het eerst voelde ik iets van weerstand toen ik aan de slag ging met deze maandelijkse update. Het is een traditie en ik heb de laatste jaren nog geen maand over geslagen, maar even twijfelde ik om het te doen. Deels omdat wat ik deze maand ervaren heb privé is, deels omdat ik juist deze maand weinig behoefte had aan alles wat behalve het daadwerkelijke typen van artikelen bij het bloggen komt kijken.

Ik had in juli geen zin om op te letten of ik wel genoeg foto’s had gemaakt om te delen, laat staan om 24/7 op social media te zitten. (Al plaatste ik wel updates.) Deze maand heb ik veel dingen met mijn gezin en familie gedaan, zonder dit continu door de lens van mijn telefoon te beleven en iedereen hier deelgenoot van te maken.

Het was hartstikke fijn en bevestigde mij weer in mijn overtuiging dat ik geen influencer wil worden. Mijn passie ligt ergens anders en dat is prima.

Het zwarte gat en de trip down memory lane

De eerste paar dagen van deze maand waren wij zelf nog op vakantie. Daarna was ik nog een paar weken druk met de kleuter en haar schoolperikelen, en vervolgens brak haar laatste schooldag aan en viel ik een beetje in een zwart gat. Wat nu?

Opeens was er geen werk meer en waren mijn dagen leeg. Uiteraard kreeg ik die dagen wel vol; ik ben niet zo goed in niets doen. Maar opeens had ik naast de dagelijkse dingen zeeën van tijd om te schrijven, te lezen, en dingen te doen die al tijden op een van de vele to do lists staan.

Dat schrijven heb ik naast het bloggen vol overgave gedaan, en wat heeft het me overrompeld om daadwerkelijk in mijn verhaal te kunnen kruipen.

Die zin kunnen jullie vrij letterlijk nemen, want ik ben mede voor mijn dochter dingen op papier aan het zetten en daarvoor ben ik allemaal dingen van mijn eigen geschiedenis en dat van mijn familie aan het onderzoeken en beschrijven. Dat is heel waardevol maar tegelijkertijd gaat het me niet in de koude kleren zitten.

Zo stond ik een tijdje geleden met mijn dochter voor de ingang van het voormalig ziekenhuis waar ik als pasgeboren baby enkele maanden gelegen heb. Een prachtig gebouw dat in mijn persoonlijke verhaal een belangrijke rol heeft gespeeld. Heel dubbel allemaal.

Verder had ik deze maand sowieso behoefte aan het bezoeken van plaatsen en gebouwen met een rijke geschiedenis. Gelukkig was mijn gezin hier ook wel voor te porren. We waren veel in de bossen en maakten uitstapjes naar mooie plekken in de omgeving.

Het prachtige kasteel in Doorwerth.

Carpe diem

Op de laatste dag van juli hadden mijn man en ik besloten om spontaan even naar Brugge te gaan met z’n tweeën. We waren hier al een keer eerder geweest voordat ik zwanger raakte van E, dus het leek ons wel een mooi idee om samen terug te kijken en herinneringen op te halen.

Vier het leven. Drink de wijn en eet de macarons!

Op de ochtend van vertrek kreeg ik een naar telefoontje, waardoor de dag bij vlagen in een waas aan me voorbij is gegaan. De weinige foto’s die ik in Brugge maakte zijn eigenlijk allemaal slecht of bewogen.

Maar als er één ding duidelijk werd na die dag, is dat er veel belangrijkere dingen zijn dan dat. We hebben een paar fijne uren en nacht in Brugge doorgebracht, lekker gegeten bij Gastrobar Hubert en geslapen bij de bijbehorende B&B. De headerfoto is de muur van de kamer, heel toepasselijk aangezien vogels in mijn best gelezen blog van deze maand ook een belangrijke rol spelen.

Ik brand altijd en overal een kaarsje in de kerk, maar in Brugge brandde ik er extra veel.

Juli op Dochterlief.nl

Ik schreef over de volgende onderwerpen:

Het leed dat een trampoline heet (Voordeel van een eeuwigdurende hittegolf: niemand wil)

Hoe de zomer in Engeland ons positief verraste

Hoe ik me voel over mijn eigen lijf/ Bodypositivity

Het eerste schooljaar van de kleuter

Schrijven buiten de deur? Ehm….

Hoe ik moest slikken toen mijn kind een sociaal leven bleek te hebben

10 things that piss me off

Een tussenstop in Gent

Een boekreview van een boek van Dani Atkins

Last but not least: mijn leven als moeder in tweets

Ik hoop de blogflow in augustus vast te kunnen houden, al zullen er wel wat minder artikelen online komen vanwege het schrijven voor mezelf. Fijne maand allemaal, drink voldoende en smeer je goed in. 😉

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.