Het verborgen leed dat het in elkaar zetten van Playmobil heet

Zondagmiddag, een uur of twaalf. De kleuter heeft een nachtje bij opa en oma gelogeerd en ik sta te popelen om haar op te halen. De man zou ‘alleen nog even’ haar Playmobil boerderij in elkaar gaan zetten en dan konden we vertrekken.

Het was een idee van mij om haar voor haar 4e verjaardag iets groots van Playmobil te geven. De Duplo begon ze langzaam te ontgroeien en ik heb zelf zulke warme herinneringen aan het spelen met Playmobil.

We schaften dus een prachtige Playmobil- boerderij aan, maar omdat we haar verjaardag in een vakantiehuisje vierden besloten we het later in elkaar te zetten. Met ‘we’ bedoel ik mijn man, want ik heb het technisch- en bouwkundig inzicht van een fruitvliegje.

Het is net als bevallen

Wat ik vergeten was, is dat Playmobil in elkaar zetten net zoiets is als bevallen: je vergeet de pijn en ellende als je het eindproduct ziet. Maar dat betekent niet dat de weg naar dat eindproduct niet lang, pijnlijk, en hels kan zijn.

Na anderhalf uur wachten ging ik toch maar eens naar de speelkamer om te kijken waarom deze klus zo lang duurde. Ik trof een geïrriteerd en oververhit manspersoon aan.

’Hoi. Lukt het een beetje?’ vroeg ik voorzichtig. Ik zag een boerderij die half af was en ongeveer 50 plastic zakjes gevuld met kleine onderdelen.

’Konden we haar nou echt geen technisch LEGO geven? Iets met een duidelijke, logische gebruiksaanwijzing? Je weet wel, doe onderdeel A bij onderdeel B, druk het op elkaar en voila, we hebben een hooischuur?!’

Ik staarde hem blanco aan. Hij wees vermoeid naar een rozenstruik met 25 roosjes die hij aan de halve boerderij had vastgemaakt. Eerst had hij de betreffende struik en roosjes moeten zoeken in één van de 50 zakjes. Toen bleek dat de 25 roosjes, formaat speldenknop, met de hand op de rozenstruik bevestigd moesten worden. Hetzelfde gold voor de plantjes aan de vensterbank.

Allemaal schattige kleine onderdelen

Hij vouwde een handleiding van 13 kantjes open zodat ik kon zien dat er nog ongeveer 80 andere dingen in en op de boerderij geplaatst moesten worden. ‘Kijk! Een wortel! En daar moet een lichtgroen topje op. Heb ik net een kwartier naar gezocht, want je begrijpt dat er op een wortel een lichtgroen topje moet en op een koolrabi een donkergroen topje! Had ik al gezegd dat er 20 worteltjes zijn? En 20 koolrabi’s?!’

De ultieme relatietest 

’Zal ik anders je ouders even bellen om te vragen of we haar wat later op kunnen halen?’

’De slaapkamers in de boerderij hebben zelfs schilderijtjes aan de muur die eerst in elkaar gezet moeten worden. Alles. Moet. In. Elkaar. Gezet. Worden. Kijk! Ze heeft zelfs een nachtlampje! Een ienimini nachtlampje dat uit 3 onderdelen bestaat!’

Ik besluit koffie te maken en mijn schoonouders te appen. Dat hun zoon bezig is met een grote verrassing voor hun kleindochter. Ik verzwijg een potentiële zenuwinzinking en een mogelijke relatiecrisis en breng zijn cappuccino naar boven.

’Kijk schat, je cappuccino,’ zeg ik op suikerzoete toon.

‘Dank je. Ik moet me even concentreren op het in elkaar zetten van 5 kippen. Kijk! Hier zijn de snaveltjes en hier hun pootjes. Leeft meneer Playmobil nog? Anders draai ik hem serieus zijn nek om.’

Ik geef hem een schuldbewuste knuffel en mompel iets over hoe blij kleuter zal zijn met haar Playmobil- boerderij. Hij hoort het amper en laat me een piepklein rondje zien dat hij tussen duim en wijsvinger houdt. ‘Ach kijk nou,’ zegt hij vol sarcasme, ‘Het kleine boerinnetje heeft ook nog een EIGEN WEKKERTJE! Ze denken ook aan alles! Het is werkelijk fantastisch! Kan jij even kijken of daar ook nog hele schattige iniemini wijzertjes op moeten?’

Klaarrrrrr!

Vergeet het in elkaar zetten van een IKEA-kast als ultieme relatietest. Zelfs de doorwaakte nachten met een pasgeboren baby voelen aan als een vakantie als je je man opdraagt een groot Playmobil-pakket in elkaar te zetten.

Maar dan heb je ook wat! 😂

Maar we komen dit te boven, dat weet ik zeker. En die boerderij? Om door een ringetje te halen en een grote hit bij het kind.

Filed under Dochterlief ervaart
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten. Verder is ze gelukkig getrouwd en heeft ze een dochter van 4 jaar, haar inspiratiebron voor deze blog.

1 Comment

  1. Hahahahah wij zitten godzijdank nog in de duplo fase, maar vorige week op bezoek bij vrienden wel aan de playmobil irritaties mogen voelen want tjonge wat een priegel dingetjes. Heel leuk beschreven, hopelijk is je man inmiddels bekomen van deze uitputtingsslag. Het resultaat is overigens verbluffend leuk! Geweldige boerderij!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.