Waar ik dankbaar voor was in 2018 (een terugblik)

Schreef ik eerder al over dingen die ik niet meer ga doen in 2019 en hoe 2018 best een pittig jaar was: zonder schaduw is er natuurlijk geen licht.

Of, wat minder oubollig gezegd: 2018 was natuurlijk niet alleen maar kommer en kwel. Het was weliswaar voor mij een pittig jaar op persoonlijk vlak, maar toch heb ik – misschien juist wel door die pittige dingen- ook enorm genoten van bepaalde zaken. Of het nou gaat om de best gelezen artikelen op deze blog of om dingen die ik bereikt heb: ik wilde hier nog even stil bij staan, zodat ik 2018 straks enthousiast uit kan zwaaien.

De best gelezen artikelen op de blog

2018 gaat niet de boeken in als het meest succesvolle jaar voor deze blog. Ik heb dit jaar de blog en alles eromheen eigenlijk voor het eerst volledig losgelaten, omdat er andere zaken waren waar ik mijn aandacht aan wilde besteden. Ik liet blogschema’s los en schreef wanneer ik er zin in had.

Desalniettemin wisten nieuwe bezoekers me veelvuldig via Google te vinden en bleven de oude bekenden ook terugkomen, zij het in wat mindere getale. Dat laatste vind ik overigens wel een beetje jammer, maar goed, dat heb ik misschien ook wel te danken aan het feit dat ik niet als een gek op social media aan het spammen ben. Of jullie vinden me gewoon niet meer zo interessant, dat mag ook. 😉

Maar goed, juist daarom ben ik dankbaar en blij dat bepaalde artikelen toch wel erg goed gelezen werden. Bij dezen deel ik de top 10:

Groen, groener, groenst

Gastblogger Elize is nogal druk, en omdat ik een wat andere weg heb ingeslagen met deze blog is het er verder niet meer van gastblogs van haar hand gekomen. Wie weet kruipt ze nog wel een keer in haar toetsenbord. Maar, lieve Elize, je hebt wel dé hit van 2018 geschreven. De best gelezen blog is namelijk jouw gastblog over werken voor een groen kinderdagverblijf! Ik geloof dat ik je chocola verschuldigd ben. 😉

Het persoonlijkste artikel dat ik ooit schreef

Met het zweet in mijn handen en een knoop in mijn maag drukte ik op publiceren. Zaten mijn lezers hier wel op te wachten? Hoe zal erop gereageerd worden? Als blogger weet ik dat je online niet té persoonlijk moet worden. Als schrijver vind ik dat je juist moet schrijven over dingen die pijn doen.

Hoe dan ook, het artikel over het einde van het leven van mijn moeder kwam er. De reacties waren wisselend, maar het waren er veel en ik weet dat mijn verhaal bij sommige lezers heel hard is binnen gekomen en een hoop bij ze heeft losgemaakt. Dat laatste was overigens niet mijn intentie, maar dit is mijn stukje internet en ik vond het de moeite waard om het te delen.

Achter de wolken schuilt soms een dubbele regenboog.

Ja, ik had het ook in mijn dagboek kunnen schrijven, maar het was tijd om het de wereld in te gooien. En ik ben onwijs dankbaar voor het feit dat mijn hart niet meer zo zwaar voelt, dat ik weet waar een deel van mijn verhaal begonnen is en dat ik anderen heb mogen steunen met mijn verhaal.

Goed gedaan, mama!

Helaas, het is een beetje een terugkerend thema, die contracten van mij die niet verlengd worden. Deze keer voelde het anders; van mijn kant was het ook wel klaar. Toen ik het artikel schreef over de dag dat ik te horen kreeg dat mijn contract niet verlengd werd, wist ik dat het hoog tijd was om iets anders te gaan doen. Iets waar ik blij van wordt, waar ik goed in ben, en hopelijk bij een organisatie die bij mij past. En uiteraard zorgde mijn kleuter weer voor de eye-opener, waardoor ik me realiseerde dat ik ook nodig eens wat milder voor mezelf moet zijn.

‘Exploring England’ met mijn pretletter van toen nog 4.

Een IKEA-kast in elkaar zetten is makkelijker

Even iets luchtigers. We gaven de kleuter een Playmobil-boerderij voor haar verjaardag en stelden het opbouwen ervan een paar maanden uit. Maar toen de dag aanbrak dat ze er écht heel graag mee wilde spelen, gooide mijn man er zijn ziel, zaligheid en laatste beetje geduld en eigenwaarde in. Het proces ervan schreef ik uit en werd massaal gelezen.

Hemels ontbijten

Wie mij kent, weet dat ik graag en (te) veel eet. Ik probeer af en toe wat leuke, inspirerende adresjes op de blog te delen en onderstaande tip bleek een schot in de roos. Het artikel over Engel Winkelcafé in Zwolle bleek populair!

Kleine foodblogger in de dop bij Fooddock in Deventer, waar ik ook over blogde.

Zonde

Ik fantaseerde begin dit jaar over hoe een verjaardag vieren in de hemel eruit zou zien, en daar kwam een artikel uit dat erg goed werd ontvangen.

Eén keer trek je de conclusie…

Weer een persoonlijk artikel waarvan ik op voorhand niet kon voorspellen dat hij zo goed gelezen zou worden. Over vriendschappen en hoe die vriendschappen soms kunnen verwateren doordat levens veranderen, en hoe ik hoop dat mijn kind later leuke mensen om zich heen kan verzamelen én houden.

Voor 1 dag prinses zijn bij Paleis Het Loo.

Een bijzondere ontmoeting

Dit artikel had ik zeker in de top 10 verwacht naar aanleiding van de (offline) reacties: een enorm persoonlijk verhaal over een bijzondere en emotionele ontmoeting waar ik nog kippenvel van krijg als ik eraan terugdenk. Wat een bijzondere dag was dit, eentje die bijna van bovenaf geregisseerd leek te zijn.

Een andere richting

2018 was ook het jaar waarin ik besloot om over andere dingen te bloggen, en dat lichtte ik toe in dit artikel. Ik wilde niet meer over producten en minder over mama-gerelateerde zaken schrijven, en mijn liefde voor taal en schrijven meer laten spreken. Ook schreef ik dit jaar meer columns, die goed door jullie ontvangen werden. Hier ga ik in 2019 zeker mee door!

Engelen in witte en blauwe jassen

2017 was gezondheidstechnisch niet mijn beste jaar. In het eerste kwartaal van 2018 had ik nog last van een staartje ervan. Ik moest toen terugdenken aan die lieve mensen in de zorg die ik nooit vergeten ben en schreef er een artikel over dat verrassend hoog scoorde.

Ik moet zeggen dat deze 10 best gelezen artikelen mijn 2018 aardig goed weergeven. Bijzonder!

La vie en rose en genieten a la The Royal Family

Verder was 2018 een heerlijk jaar voor leuke uitstapjes en vakanties met mijn gezin en mijn familie. Zo gingen we naar Frankrijk en Disneyland Parijs met mijn ouders (wat voor tegenstrijdige gevoelens zorgde) gingen we met z’n drieën naar de kust van Engeland in de week dat het in heel Europa hoogzomer werd (het was er heerlijk!) en bezochten we ook nog Gent, Brugge en Hasselt in het afgelopen jaar.

Samen met de kleuter ging ik naar de Prinsessendagen van Paleis Het Loo, naar Julianatoren, naar het Bakkerijmuseum voor haar verjaardag en naar Disney On Ice met haar opa en oma. Dit alles zorgde voor een goede dosis ‘La vie en rose’ waar we lang op kunnen teren.

Een Royal Wedding met waterpistolengevecht.

Dat waar ik al jaren over zeurde maar nooit deed

Opeens was het alweer 1 november, de dag van de start van de National Novel Writing Month. Voordat ik nog verder kon twijfelen klikte ik op ‘deelnemen’. Er was geen weg meer terug! Ik schreef alsof elke dag mijn laatste kon zijn en deelde mijn successen en strubbelingen in een serie artikelen die ook erg goed gelezen werden dit jaar.

En toen had ik ruim op tijd ineens meer dan 50.000 woorden geschreven! Een echt boek! Of nou ja: de opzet van een boek. Ik stuiterde de dag(en) door en daarna kwam alle spanning en vermoeidheid eruit en werd ik ziek. De maand januari zal in teken staan van (her)lezen en (her)schrijven. Ik heb een hele maand over mijn manuscript na kunnen denken en ben van mening dat er genoeg goede dingen inzitten die ik verder uit kan werken. Hopelijk kan ik jullie snel informeren over het onderwerp in kwestie. 🙂

2018 was een jaar van uitersten, maar al typende overheerste bij mij het gevoel van dankbaarheid. Bloggen en schrijven heeft me al zoveel gebracht en het verrijkt echt mijn leven.

Indian Summer in oktober 2018

Hierbij wil ik jullie dan ook een jaar vol liefde, gezondheid en geluk toewensen. Nog even en het is 1 januari 2019 en ik zie het jaar als een nieuwe lege bladzijde die gevuld kan worden met verse, bijzondere gebeurtenissen. Tot in 2019!

Filed under Dochterlief vertelt
Author

Romy (1980) schrijft alles op in 1 van haar 1000 notitieboekjes in de hoop zo ooit een boek te creëren. Ze is gek op series kijken, boeken lezen, hard meezingen met de radio (wel als ze alleen is) en lekker eten.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.